17-01-12

Knit the Bib

Wat vinden jullie van mijn kikkerpoot?

103_8283.JPG

Ferm pootje, hé? ;-) Tja, een kikker van 2.5m lang leeft uiteraard op behoorlijk grote voet :-D

Het is effe zoeken geweest naar de juiste vulling. We hadden geluidsisolatieschuim, maar ik had niet het juiste gerief om dat op maat te snijden en daardoor gaf het geen goed resultaat. uiteindelijk ben ik gegaan voor piepschuim. het gevolg is dat mijn huis, katten en ikzelf incluis, vol piepschuimkorrels hangen. maar voor de kunst moet je wat overhebben, hé ;-)

Maar daarmee zijn de poten stevig genoeg en blijft de vorm goed behouden. De benen zelf en de tenen zijn gevuld met zachter materiaal. Moet nog wel aan ijzerdraad geraken om in de benen te stoppen, want die moeten bij de knieën gebogen zijn.

Nog één teen en de eerste achterpoot is klaar. Dan nog de tweede en dan is de kikker zo goed als af. Dit is de snuit + de buik + een lange tong met een vliegje erop.

103_7747.JPG

De ogen staan er hier nog niet op, die heeft iemand anders gemaakt. Hier nog een detailbeeld van het vliegje.

103_7651.JPG

Oh ja, hier ook nog een fotootje van de voorpoten. Speciaal voor Rita die er blijkbaar iets anders in zag ;-)

103_7573.JPG

Ben nu alleen nog aan het twijfelen of ik hem een zwembandje maak. Ik had zoiets gezien in een boekje en vond het leuk. Het zal ervan afhangen of ik de juiste kleuren vind.

Ondertussen ben ik ook begonnen aan de kop van de giraf. Dat gaat ook leuk worden :-) Waarschijnlijk ga ik daar ook iets doen met zijn tong. Of ik laat hem scheel kijken of zoiets. Ik wil graag dat mijn dieren iets speels hebben :-) het is tenslotte ook voor kinderen bedoeld, uiteindelijk.

En dan tenslotte nog één van de kikkervisjes :-)

103_7818.JPG

22:48 Gepost door Schaduw Zijde in Crea-hobbies, Lichtpuntjes, Werk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-02-11

Vraagje: tips rond water besparen

Ik ben voor mijn stage als energiemeester op zoek naar tips in verband met water besparen. Vooral tips die bruikbaar zijn voor mensen die in armoede leven.

Ik heb natuurlijk al wat gegoogled. Wat me opvalt, is dat de ene site het van de andere overneemt, soms zelfs letterlijk. Met als gevolg dat je altijd maar dezelfde dingen tegenkomt. Om dat een beetje te vermijden, heb ik alvast een en ander in het Engels gegoogled. Dat geeft toch al een beetje een ander accent.

Maar wat me nog het meest interesseert, is het soort van tips dat - soms al generaties lang - van ouders op kinderen doorgegeven wordt. Zoals bijvoorbeeld de tip die ik hier onlangs nog kreeg nav mijn blogje over het verbruik van wasmachines: namelijk warm water bijgieten via het zeepbakje.

Dus als er in jouw familie een eeuwenoud truukje is om water te besparen, dan hoor ik het graag :-) Ze mogen gerust supervrekkig zijn. Andere tips rond energie besparen, hergebruiken en recycleren en zuinig leven in het algemeen zijn trouwens ook welkom!

 

18:06 Gepost door Schaduw Zijde in Vragen, Werk | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

11-12-10

Morgen

Morgen ga ik moeten overslagen, vrees ik. het was een lange dag. Gisteren ook al. Dat wreekt zich, daar is niks aan te doen...

Gisteren moest ik vroeg op (mijn "vroeg", niet dat van jullie, je weet wel...), omdat ik op mijn nieuwe stageplaats werd verwacht. Tot eind maart werk ik hier, bij het Vilvoords Zilverpunt. Vorig jaar deed ik mee aan het Klimaatwijkenproject. Dat kreeg dit jaar een nieuwe naam: energiejacht. Met onze groep van vorig jaar wilden we graag terug meedoen, maar het Zilverpunt had niet de mankracht om het project terug te trekken. Toen kwam de vraag of ik dat niet zou willen doen. Ik zag dat wel zitten en opperde dat ik dat misschien als stage zou kunnen doen, in het kader van mijn activeringstraject. En dat kon. Zodoende ben ik nu officieel "energiemeester" voor mijn wijk :-)

's Avonds dacht ik er met de bus op uit te trekken, maar dat viel tegen. Aan de bushalte werd ik aangesproken door een meisje, die zei dat ze daar al een uur zat te wachten en dat er nog geen enkele bus was geweest. Nochtans hadden er op die tijd 3 moeten gepasseerd zijn. Oei... Enfin, de bus was er na 30 min. nog niet en toen heb ik het maar opgegeven. Hoop maar voor dat meisje dat ze naar huis is geraakt. Tof, hé, het openbaar vervoer?

Vanmorgen was het dan leeskring. Op het programma stond "Sprakeloos" van Tom Lanoye. Een boek dat door de meesten wel gesmaakt werd, al liepen de meningen op sommige punten toch weer flink uit elkaar. dat is net zo leuk aan het hele leeskringgebeuren: waar anders kan je zo'n hartstochtelijke discussies over een boek hebben :-) Enfin, warm aanbevolen, zowel het boek als de leeskring.

In de namiddag ben ik zoals gewoonlijk op zaterdag wat gaan kringwinkelen. En daarna heb ik nog, zoals jullie zagen, wat foto's gemaakt in het Vrijbroekpark. Niet lang helaas, want er schoot iets in mijn linkerbeen en dat is er nog altijd niet helemaal terug uitgeschoten en wandelen met pijnscheuten is niet zo leuk.

Wel leuk was dat ik nadien, toen ik aan het uitpufen was in de Lunch garden met wat boeken,  onverwachts nog gezelschap kreeg van C. en haar zoontje. Dat is toch zo'n leuk jochie :-)

Maar nu ben ik dus wel moe. Fysiek, maar niet mentaal, en dat is een heel lastige combinatie. Nu ja, het is morgen zondag, dus dan kan dat zo geen kwaad.

22:18 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Het vege lijf, Werk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-10

Activeringstraject

Misschien tussendoor ook nog eens een update daarvan?

Een tijdje geleden, in de laatste week van mijn stage, moest ik in Kortenberg op gesprek. Kortenberg staa in voor het luik Zorg: zij gaan na wat er op vlak van zorg nog nodig is opdat je beter zou kunnen functioneren. Nu moet ik zeggen dat de gesprekken daar tot nog toe niet zo duidelijk waren. Zo had ik bijvoorbeeld voor die afspraak verwacht dat ze 1) mijn medisch dossier zouden overlopen en 2) psychologische tests zouden doen. Want dat was wat ze me de 1ste keer hadden doen verstaan.

Kwam ik daar toe en vroeg die dokter mij allerlei vragen over mijn stage: dat er blijkbaar problemen waren geweest en wat daar de reden van was. Ik viel 1) compleet uit de lucht, 2) ik begreep niet goed waarom hij daarnaar vroeg aangezien ik een paar dagen nadien een evaluatiegesprek op het programma had staan met mijn stagebegeleidster, 3) ik had mijn eigen opmerkingen daaromtrent tijdens de stage wel verzameld in een digitaal documentje, maar dat had ik natuurlijk niet bij de hand en zo onverwachts zonder voorbereiding kon ik daar echt niet aan beginnen 4) temeer omdat ik een heel slechte dag had en dat je mij op zo'n moment sowieso al geen te moeilijke vragen mag stellen omdat ik dan al blij ben als ik vanvoren weet dat ik vanchter leef, bij wijze van spreken. En dan waren er zo nog een paar dingen.

Enfin, ik kwam daar met een heel ambetant gevoel buiten. Nu kwam dat nadien, tijdens dat (overigens heel positief) evaluatiegesprek met de stagebegeleidster, toevallig ter sprake. Ze stelde zich er zelf ook vragen bij en meldde het dan ook - met mijn medeweten - aan de andere trajectpartners. Deze week dinsdag was er een overleg gepland met al de partners samen en dit was dus iets dat zeker op het programma zou staan.

Gelukkig bleek dinsdag dat ik me nodeloos zorgen maakt. Oef...  Waarover maakte ik me zorgen? Ja, kijk, voor mij hangt van dit traject wel heel veel af. Ik heb 4 jaar na 2006 nog steeds geen degelijk statuut. Op papier ben ik een werkloze, maar dan wel een waar duidelijk een en ander mee scheelt. Ik heb via een controlearts van de RVA een statuur van 33% arbeidsongeschiktheid, maar er was me ook gezegd dat dit niet iets was wat ze konden blijven volhouden. Langs de andere kant is er het OCMW dat zegt: jamaar, het riziv en de rechtbank zeggen dat je terug moet gaan werken. En als ik in staat ben om te gaan werken, valt ook bepaalde steun, die ik nu wel krijg weg. Er wordt echt wel op alle vlakken aan mij getrokken.

Toen men mij dan vanuit het OCMW op dit traject attent maakte, ben ik daar ook echt uit vrije wil en zeer bereidwillig aan begonnen. Tenslotte is het niet dat ik niet wil werken, en als er iets van mij wordt verwacht, dan doe ik ook mijn uiterste best. Maar helaas, en dat kan ik alleen meer blijven herhalen: mijn best is nu eenmaal niet veel soeps.

Het is dan ook voor mij van zeer groot belang dat de partners in dat traject dat ook beseffen, dat als het me niet lukt, dat dat dan niet is omdat ik niet wil of omdat ik mijn best niet doe maar omdat het gewoon effectief niet gaat. En na dat gesprek in Kortenberg maakte ik me daar dus echt wel zorgen over, want ik had niet het gevoel dat die dokter mij geloofde.

Nu ondertussen blijkt dat ik toch wel overtuigend ben geweest, want ze zijn het ermee eens dat ik echt wel probeer en bereid ben en wil, en al wat je maar wil. Alleent ja... Het was echt een pak van mijn hart om dat te horen, hoor... Nu, ik begrijp wel dat ze daarnaar moeten peilen. Er zullen effectief wel mensen zijn die misschien niet echt willen of die er maar een slag naar slaan. Maar ik ben zo niet. Geen haar op mijn hoofd dat er ook maar aan denkt. En ik heb de afgelopen jaren heel erg slechte ervaringen gehad met mensen, die mij - om welke reden ook - blijkbaar niet geloofden. En ik heb al zo'n wankel zelfvertrouwen, dus voor mij is dat echt wel heel zwaar. Dan doet het echt deugd om ook eens te horen dat je wel geloofd wordt en naar waarde geschat.

Momenteel is het nog een beetje vakantie, maar ik denk dat het zo rond september nadenken wordt over mijn volgende stageplaats. Dus ik zou zo zeggen:  als iemand van jullie in de omgeving van Vilvoorde werkt en denkt dat ik bij jullie wel iets zou kunnen bijdragen, laat maar weten :-)

02:46 Gepost door Schaduw Zijde in Werk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Te veel vandaag (1)

Schaduwken heeft vandaag wat "teveel gehad".... Dat zou niet zo erg hoeven zijn, ware het niet dat dat iets is wat merkwaardig genoeg het vinden van de slaap negatief schijnt te beïnvloeden. Ik kan er dan maar eter over bloggen, dacht ik, zodus...

Het begon ermee dat ik vroeg op moest: voor jullie gezonde werkende mensen zal 8u wel meevallen, voor mij is dat zo ongeveer midden in de (mijn) nacht. Maar het moest. Waarom? Wel, toen ik eind vorig jaar in Gasthuisberg op onderzoek was in het referentiecentrum chronische vermoeidheid, opperden ze dat ik misschien wel baat zou hebben bij een maagverkleining. Ik twijfel daaraan, maar bon, het kan geen kwaad om informatie in te winnen. Plus, ik weet ondertussen dat een patiënt die nee zegt, als lastig wordt ervaren, ook al heeft die een gegronde reden om er zijn eigen mening over te hebben.

Dus was ik enkele weken geleden opnieuw in Gasthuisberg, bij de dienst bariatrische heelkunde. Nu moet ik zeggen dat ik daar wel met een postiever beeld buitenkwam dan waarmee ik ernaar toe was gegaan. Ze zijn daar niet van het principe: kom leg u maar neer, en wij pakken ons mes. Nee, dat wordt grondig voorbereid: gesprek met een diëtist, gesprek met een psycholoog, uitgebreid bloedonderzoek door een in die materie gespecialiseerde endocrinoloog en een gastroscopie en pas dan wordt geëvalueerd of je in aanmerking komt of niet.

Een probleem, dat team zit in het ziekenuis in Diest en dat ligt voor mij zo ongeveer aan de andere kant van de wereld. Gevraagd aan het ocmw wat er mogelijk was qua vervoer en het werd geregeld via een of andere vorm van vrijwilligersvervoer. Dus moest ik vanmorgen rond 9u klaarstaan om tegen 10u15 in Diest te staan.

Ik moet zeggen, het gesprek met die endocrinolooog vond ik persoonlijk heel goed. Ze stelde echt goeie vragen en had al snel door dat er in mijn geval eerst en vooral iets moet verholpen worden aan mijn compleet ontregeld dagnachtritme, omdat dat ook gepaard gaat met een verstoord eetpatroon. Kijk, als je om 15u wakker wordt, en je maag heeft een uur nodig om wakker te worden, dan is het ondertussen al 16u. Wat ga je dan eten? Normaal gezien ben je dan aan je ontbijt toe. Maar het is eigenlijk wel het uur van je avondmaal. Ik weet ook dat de kans er dik inzit dat ik een kot in de nacht geen fut meer ga hebben om nog warm te koken. Dus in zo'n geval begin ik dan mijn "dag" met mijn "avondmaal" en daarna eet ik iets als ik honger heb: wat boterhammen, of fruit, of koekjes, of chips,... alnaargelang de goesting.

Ook als ik vroeger op ben, kan ik niet altijd met een ontbijt beginnen. Stel ik word om 12u wakker - wat voor mij een min of meer normaal "ochtenduur" is - maar ik heb om 13u ergens een afspraak (ocmw, vdab,...). Voordien eten gaat niet, omdat ik dan nog geen honger heb en zelfs geen eten verdraag (maar dat heb ik al sinds mijn kinderjaren, hoor, mijn maag heeft gewoon tijd nodig om wakker te worden). Dus ofwel voorzie ik mij en smeer ik wat boterhammen om nadien te kunnen eten, onderweg. Maar voorzienig zijn, dat luktr me alleen als ik echt fit ben, en dat is ook niet altijd het geval. Dus komt het er vaak op neer dat ik gewoon niet eet. Nu is het, bij mij toch, wel zo dat honger als ik die (noodgedwongen) negeer, eerst een tijd heel hevig kan zijn maar dat die daarna overgaat en dan kan ik nog urenlang verder zonder. En zo gebeurt het dat ik me plots rond 18 of 19u realiseer: oeps, ik heb eigenlijk nog niks gegeten vandaag.

Enfin, jullie begrijpen wel dat dit 1) verre van gezond is, 2) niet echt ideale omstandigheden zijn om aan welke afslankingsmaatregel ook te beginnen. Daarkomt dan nog mijn hachelijke financiële situatie bij, die het ook niet makkelijker maakt. Plus het feit dat ik regelmatig gewoon de fut niet heb om deftig te koken. Enfin, niet evident. En dat zeg ik ook al jarenlang tegen alle artsen die tegen mij zeggen dat het toch echt wel beter voor mij zou zijn als ik wat zou kunnen afvallen. Ja hallo, ik weet dat ook maar... En dan vindt men mij blijkbaar een moeilijk mens. En als ik dan geen dieet kan volgen, dan moet ik maar een maagoperatie laten doen. Alsof dat niks voorstelt.

Vandaag sprak ik voor het eerst met een arts die ook inzag dat het allemaal niet zo simpel is en dat er nog heel wat moet gebeuren voor ik zelfs maar aan een dieet of laat staan een maagoperatie kan denken. Héhé, dat mocht wel eens nadat ze al 7 jaar aan mijn kop aan het zagen zijn.

Enfin, volgende week heb ik een gesprek met een - ook al in deze materie gespecialiseerde - psycholoog en dan in september volgt de - bweik!!! - gastroscopie en de evaluatie. Ook in september staat er een gesprek in Kortenberg op het programma, in het kader van dat activeringstraject, specifiek om te kijken naar mijn verstoord dagnachtritme. Mag ook wel eens nadat ik al 7 jaar aan artsen aangeef dat het eigenlijk dat is wat ik als het meest invaliderend ervaar. Met vermoeidheid valt wel te leven, als je je erbij neerlegt en er een beetje rekening mee houdt. Idem voor pijn. Maar complete chaos in je dagstructuur, sorry, maar dat is echt niet om uit te houden.

Nee, ik heb echt het gevoel dat er op een aantal vlakken toch een en ander aan het evoluëren is en dat kan ik alleen maar toejuichen. Nu nog zien wat ervan komt, maar dat is dan weer een andere zaak. Daar ga ik voorlopig nog niet te veel aan denken. Als ik de laatste jaren een ding heb geleerd, dan is het wel om me pas met problemen bezig te houden op het moment dat ze zich stellen en niet eerder. Het is wat tegen mijn natuur, maar op dit moment werkt het voor mij wel beter zo. Dus...

02:18 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Het vege lijf, Werk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-07-10

Stage bijna voorbij

Nog vrijdag en dan is mijn eerste stageperiode voorbij. Ik zal heel blij zijn want ik ben compleet ontregeld. Als ik een ding heb geleerd de afgelopen weken, dan is het dat ik een zeer grote behoefte heb aan regelmaat. De ene week dinsdag en donderdag, de andere week maandag en woensdag werken, dat gaat niet voor mij. Ik raak compleet in de war. Ik weet op de duur zelfs niet meer welke dag het is. En ik heb minstens 2 dagen per week nodig van absolute rust, van echt compleet niks doen. Als ik die niet heb, raak ik in de knoop.

Nu ja, dat laatste wist ik eigenlijk al wel. Maar dat van die regelmaat verbaasde me toch. Zo ben ik vroeger - voor ik ziek werd dus - nooit geweest. Ik vind het ook niet prettig. Maar mijn lichaam eist het blijkbaar wel, dus dan heb ik niet veel keus, denk ik. Zal er maar mee moeten leren leven...

 

00:45 Gepost door Schaduw Zijde in Werk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-06-10

Stage

Trots op mezelf. Deze week 2 keer gewerkt. Weliswaar minder uren dan voorzien, maar ik ben er wel voor het eerst 2 keer in een week geraakt. Dat is voor mij al heel wat.

19:01 Gepost door Schaduw Zijde in Werk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |