11-08-13

Dadels

Ik kocht een zakje dadels bij Carrefour. In solden ;-) : 1,35€ ipv 2,69€. Goeie dadels, niet van dat kleverige spul dat dicht opeengeperst in een schaaltje ligt en waarvan je tanden luid NEE roepen, als je er nog maar naar kijkt. Nee, veel betere. Lichter van kleur doordat ze niet onder de kleverige stroop zitten en ze hangen nog aan hun steeltjes. Dadels die ik zo kan eten zonder iets erbij. Die andere krijg ik alleen binnen als ze gepaard gaan met een flink stuk kaas om de smaak te verzachten.

Plots schoot me te binnen dat ik ooit eens iets kocht dat op abrikozen leek, wat het bij nader inzien - of liever proeven - niet bleek te zijn. En dat ik me toen had afgevraagd of het geen dadels waren geweest maar dat ik dat eigenlijk nooit had opgezocht. Dus tikte ik in Google "verse dadels" in.

Ik vond inderdaad dit:

verse-dadels.jpg

maar ook dit:

gtin8710400514008_2d1 (200x200_JPG).jpg

Tja, als dat verse dadels zijn, dan zijn dit verse pruimen, toch?

th_gedroogde_pruimen.jpg

Is dat nu uit pure onwetendheid of zou het zijn omdat het woord "vers" nu eenmaal beter verkoopt?

02:53 Gepost door Schaduw Zijde in Eten en drinken, Grappig, Taal | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-10-12

Hotwheels

Namiddagje en avondje met mijn favoriete vijfjarige doorgebracht. Heel leuk :-) Maar wel effe kleine communciatiestoornis.

Jongetje: Mag ik een spelletje op de computer spelen?

Ik: Ja, hoor, welk spelletje wil je spelen, dan zoek ik het op.

Jongetje: Van rotvil

Ik: Wablief?

Jongetje: Van rotvil [luider en duidelijker gearticuleerd]. Dat is van een boekje.

Ik: Um, ik zal eens zien of ik dat kan vinden...

Tikt in: Rotvil. Niks. Rodvil? Niks. Rotville? Niks. Roadville? Niks. Oei...

Ik: Um, ik ben bang dat ik het niet kan vinden... Zullen we maar iets anders zoeken?

Jongetje: Ok [zucht]

 

Later die avond komt de mama hem ophalen. Haalt hij het boekje in kwestie uit de auto. Ik denk: aha, nu gaan we het weten! Lees: Hotwheels.

Jaaaaaaaaaaa, daar had ik nog lang naar kunnen zoeken :-D

20:43 Gepost door Schaduw Zijde in Kids, Lichtpuntjes, Taal | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-07-12

Japans

Voor een van mijn projecten ben ik me al een tijdje aan het verdiepen in Japanse kleding. Wink-wink voor de insiders, want meer ga ik daar niet over zeggen, het moet nog wel een beetje een verrassing blijven ;-)

De hemel zij nog maar eens dank voor het internet: zonder dat zou ik beslist niet aan alle info zijn geraakt die ik nu al heb en zeker niet zo gedetailleerd en op zo korte tijd. Zelfs als je iets moet opzoeken over een heel andere cultuur, volstaat het dat je de naam kent van dat wat je zoekt. Zo ben ik vandaag op zoek geweest naar detailfoto's van een bepaald kledingstuk. Dankzij wikipedia wist ik exact hoe dat heet in het Japans, dus heb ik dat ingetikt in Google images, en voilà, massa's superbruikbare info.

Mooi meegenomen is dat ondertussen mijn fascinatie voor dat land weer een stukje gegroeid is. Ooit ga ik toch nog eens Japans leren... Alleen ben ik bang dat ik dan het kleine beetje Chinees, dat ik op 1 jaartje leerde, met Japans ga verwarren. Of ik moet natuurlijk eerst Chinees verder doen en me dan helemaal op Japans smijten ;-)

Al moet het gezegd, dat kleine beetje Chinees dat ik op dat ene jaar heb geleerd, is opmerkelijk goed blijven hangen. Ik kan nog altijd in interviews met Chinezen op tv dat wat ik geleerd heb, terug herkennen. Het schrift, da's een ander paar mouwen... Op dat vlak kan ik me hooguit herinneren of ik een karakter ooit heb leren schrijven, maar wat het wil zeggen... Maar Chinees als gesproken taal valt best wel mee.

Eigenlijk is het gek, die fascinatie van mij voor bepaalde talen. En omgekeerd de afkeer van . Van de talen, waarmee ik via herkomst banden heb, fascineert me alleen het Tsjechisch op dezelfde manier. Zelfs niet eens Duits, eerlijk gezegd. Voor de rest heb ik het vooral met Engels, Chinees en Japans. Turks zegt me ook wat, Arabisch daarentegen helemaal niet. Italiaans vind ik afschuwelijk, nochtans vond ik Latijn zalig.

Met het Frans heb ik bijvoorbeeld een soort haat-liefde relatie. Als kind had ik meer contact met het frans dan met het Duits. Maar Duits ging erin als zoete koek, Frans niet. Als ik een stukje Franse literatuur hoor voorlezen vind ik het geweldig. Maar toch kan het me niet in die mate boeien dat ik zelf literatuur in het Frans zou gaan lezen. En alhoewel ik naar verluidt een zeer mooi accent in het Frans heb, spreek ik het absoluut niet graag.

Wat in ieder geval erg grappig was, was om in de eerste les te moeten uitleggen waarom ik, met mijn in het oog springende Marokkaanse naam, precies Chinees wou leren. Had ik het nodig voor mijn werk? Nee. Ging ik naar China op reis? Nee. Had ik op een of andere manier contact met Chinezen? Nope. Waarom dan? Euh, wel, omdat die taal mij fascineert, omdat ik ze mooi vind, omdat ik het graag hoor spreken.

Tja, van iemand met een achtergrond als ik moet je dan ook geen standaard antwoorden verwachten, zeker ;-)

02:02 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Herinneringen, Lichtpuntjes, Taal | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-04-12

Vertaling

Vandaag iemand gelukkig gemaakt. Met een vertaling naar het Frans nog wel. Dat zat zo.

Ik zat op de bus en op een bepaald moment werd ik op mijn schouder getikt door de passagier achter mij. Wat was er aan de hand? Die man achter mij, een zwarte jongeman met een Nederlands accent, was net kort daarvor aangesproken door een andere zwarte man. Maar die sprak Frans. En de jongeman achter mij niet. Tja, het is niet omdat je zwart bent dat je Frans spreekt, natuurlijk ;-) De 2de man had aan die achter mij een brief gegeven en gevraagd of-ie hem kon zeggen wat daarin stond. Die las de brief en probeerde de andere dan duidelijk te maken dat hij een verblijfsvergunning had gekregen. In het nederlands en daar verstond die andere niks van :-D

Vandaar tiktik op mijn schouder: spreekt u Frans? Euh, een beetje, zei ik. Ik had het gesprek uiteraard kunnen meevolgen, en had me zelfs afgevraagd of ik me ermee zou bemoeien. En toen ze het me dan vroegen, was het voor mij gelukkig maar een kleine moeite om de man het goede nieuws mee te delen. Mijn Frans is niet denderend, maar dat kon ik nog wel uitgelegd krijgen.

Het gezicht van de man lichtte zienderogen op :-) Je zou van minder, ik kan me voorstellen dat dit echt wel heel goed nieuws was. Maar hij heeft nog een lange weg af te leggen, denk ik. Zo zal hij echt nog moeten leren dat hier in ons land huidskleur niks zegt over de taal van degene die je aanspreekt :-D

00:09 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Taal | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-07-11

Taalfouten

Onlangs op amper enkele uren tijd, bij verschillende, volwassen moedertaalsprekers, drie fouten in de vorming van de verleden tijd gehoord:

  1. daarmee is het kader geschept 
  2. hij heeft mij gehelpt
  3. zij heeft daaruit haar conclusies getrekt

Auw, auw, auw! Dan denk ik: tja, als ze het al niet meer correct kunnen zeggen, dan kan je toch onmogelijk verwachten dat ze het correct gaan schrijven, hé.

Maar hoe komt dat toch? Je moet dat toch horen als je het zegt, nee? Ok, de eerste zin, tot daar toe, waarschijnlijk iemand die eens een woord wou gebruiken dat-ie anders niet zo vaak in de mond neemt en dan is een foutje rap gebeurd. Maar "gehelpt" en "getrekt"? Hoe leren die dat aan hun kinderen?

Of het moet toevallig zijn dat dat net het probleem is: dat ze juist heel veel contact hebben met kinderen op de leeftijd dat die dat soort fouten maken. Of ze hebben een schildklier die nog erger opspeelt dan die van mij ;-)Anders snap ik echt niet hoe je dat soort fouten maakt.

13:34 Gepost door Schaduw Zijde in Taal | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

12-01-10

Spelling

Hoe meer mensen op het internet schrijven, hoe slechter ze dat doen, begin ik de indruk te krijgen. Ben de laatste dagen diverse keren eenzelfde type spellingsfout tegengekomen. Meervoudsvorming van woorden die eindigen op een -s: gansen ipv ganzen, beursen ipv beurzen. Gezien bij verschillende personen, allemaal Vlamingen.

Vreemd vind ik dat en daarom bleef het me ook bij. Ik bedoel, dat hoor je toch als je het uitspreekt. Dt-fouten kan ik soms nog begrijpen, omdat je het niet altijd hoort. Het lijkt me ook geen typfout of zo, Hoewel de s en de z natuurlijk niet ver uit elkaar liggen op het toetsenbord. Maar een typfout, die kom je meestal niet in reeksen tegen. Als ik op enkele dagen tuijd hetzelfde type fout zie, in verschillende contexten, bij verschillende mensen, dan ga ik toch vermoeden dat er systeem in zit. Alleen, ik snap het systeem van deze fout niet.

Nu ja, ik snap spellingsfouten zelden, omdat ik er zelf nooit echt last mee heb gehad. De spellingsregels van het Nederlands zijn ook niet echt vreselijk moeilijk, dunkt me. Niet dat ik zelf geen fouten maak. Integendeel zelfs, ik merk dat ik -zowel bij het typen als bij het schrijven - vaak letters omwissel of een totaal andere schrijf dan ik bedoelde. Zal wel met de vermoeidheid en concentratiestoornissen te maken hebben, neem ik aan.

Maar meestal zie je bij spellingsfouten wel iets van een "systeem". Een n op het einde van een woord weglaten bijvoorbeeld: tja, we spreken die dan ook zelden uit, dus het is begrijpelijk dat die kan wegvallen als iemand schrijft. Een t ipv een d op het einde van een woord: wordt dan ook als t uitgesproken, dus... Maar beursen ipv beurzen, dat snap ik niet.

Iemand een idee?

16:35 Gepost door Schaduw Zijde in Taal | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-06-09

Raadselachtig

"aan u de blonde die voor me op woensdag 10 juni tot 11 uur op de trein die vertrekt een turnhout u vast te binden aan je ogen als ze waren heel boos dat ik niet durf ragarder of u het eens schriftelijk ik aan [e-mailadres] (oxmo)"

Gevonden in de kiss&ride rubriek van de Metro. Ik kom daar en elders regelmatig tekstjes tegen, die in het Nederlands zijn opgesteld, maar waar ik, ondanks mijn opleiding Germaanse talen, nul komma niks van versta. Het is zo vreemd dat het altijd weer mijn aandacht trekt.

Begrijpen jullie daar iets van? Tot aan 10 juni is het een normale zin. En dan loopt het in het honderd. Het lijkt wel alsof de schrijver rapper denkt dan hij schrijft en daardoor zinsdelen vergeet.

Het gebrek aan interpunctie wil ik er nog bijnemen. Ben ik gewoon van Oudste Zus, toen we klein waren: ik moest haar huiswerk verbeteren en dat kind gebruikte dus geen punt, geen komma, niks. Maar eens je het uitgepuzzeld had, was tenminste duidelijk wat ze schreef.  

Maar dat tekstje hierboven, daar kan je toch echt geen touw aan vastknopen? Zou het iemand zijn die het Nederlands niet goed beheerst (ragarder = regarder?)? Of die heel rare champignons gegeten heeft of zoiets? Of is het een soort codetaal? Je ziet qua taal wel een en ander passeren op het web. Tikfouten, daar heb ik geen probleem mee, in dit snelle medium. Dt-fouten zijn eerder regel dan uitzondering en veroorzaken bij mij altijd pijnscheuten in mijn taalcentrum. En dan heb je van die mensen die proberen te schrijven zoals ze spreken, met wisselend succes. Maar meestal valt dan toch nog - zij het dan soms met wat inspanning - te begrijpen wat er staat.

Maar hier snap ik echt geen reet van. Laten we hopen voor hem (haar?) dat die blonde het wel verstaat.

21:34 Gepost door Schaduw Zijde in Taal | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |