21-12-06

Stokje: rariteiten

Ai, ze zijn hier weer met stokjes aan het smijten... Allez vooruit, ik zal me er maar aanzetten. Het is dat is het meestal wel leuk vind. Bovendien kan ik niet slapen omdat ik vandaag al eens vrij lang geslapen heb. Zes van mijn rariteiten, dat is het onderwerp deze keer.

  • Het schijnt zeer abnormaal te zijn voor vrouwen, maar ik eet niet echt graag chocolade. Chocopasta (een dunne laag tussen 2 dikke sneden brood, dat zegt al genoeg, denk ik) dat gaat nog. Maar chocolade in repen, daar heb ik slechts zeer uitzonderlijk zin in, meestal als ik me om een of andere reden slecht voel. Nu, er zijn nog wel meer dingen die ik niet lust. Alcohol bijvoorbeeld, ik lust de smaak ervan niet, echt niet. Schaduw zal dus nooit een alcoholieker kunnen worden.
  • Kleine meisjes willen meestal kapster worden, niet? Klein Schaduwken niet, die ging wetenschapper worden. Ze zou zich eens gaan buigen over de vraag of het heelal al dan niet oneindig is. Die plannen zijn helaas jammerlijk vastgelopen op het feit dat bij dat soort studies wiskunde doorgaans nogal belanrgijk is. En aangezien Schaduwken niet goed kan tellen...
  • Misschien moet ik dat meteen als 3de rariteit vermelden. Schaduw kan echt niet goed tellen en daar schaamt ze zich echt wel over. Ze zou zich al wat minder schamen mocht ze op andere vlakken even slecht presteren, maar helaas. Het verschil tusen haar wiskundige en haar andere prestaties is dus echt torenhoog. Ooit is ze zelfs - aan de unief nog wel - in de les in tranen uitgebarsten omdat de prof haar in het Engels sommen liet maken. De enige keer in heel haar schoolcarrière dat ze naar de directeur is gestuurd had ook al te maken met rekenfouten. Enfin, het is maar dat jullie het weten: neem mij nooit in dienst als boekhouder of kassierster ;-)
  • Traditioneel vertellen schrijvers altijd hoe ze al van in hun kinderjaren met schrijven bezig waren. Helaas, mijn verhaal is anders. Ware het niet dat ik ooit in 1ste kan Germaanse de gedichten van een klasgenootje gelezen had, ik zou misschien nooit met schrijven begonnen zijn. Ik weet absoluut niet meer wat ik van de gedichten in kwestie vond. Alleen dat ik dacht, hé, dat kan ik ook. Ik had - zo bleek later - nog gelijk ook, want ik bleek er echt wel enige aanleg voor te hebben. Ik ben het contact met dat klasgenootje helaas verloren, maar mocht je dit ooit lezen, Manuela: sorry en bedankt! Ik hoop in ieder geval dat jij ook nog steeds schrijft en daar genoegen in schept. Eerlijkheidshalve moet ik er toch bijzeggen dat ik bij enkele gelegenheden toch als kind al geschreven heb. Ooit na het lezen van een verhaal over een prinsesje, besloot ik zelf een verhaaltje te schrijven. En voor het Chiro jaarfeest heb ik ook een toneelstukje geschreven, een combinatie van de verhalen van Assepoester en Grease.
  • Schaduw is bang van vanalles. Dat is tegenwoordig als iets minder erg dan in haar jeugdjaren, maar ze blijft toch wel een angsthaas. een van de dingen waar ik niet van moet hebben is vuur. Ik had het er gisteren nog over met de familiaal helpster. Er moest water opgewarmd worden (nog steeds aan het wachten op een loodgieter) om mijn haar te wassen en te dweilen. Ik liet haar de gasaansteker zien die ik gebruik, zo een met een lange pijp. Een tijdje geleden was de vorige leeg en moest ik een nieuwe kopen. Had er ergens een heel goedkope gevonden, maar een heel kleintje met een kort pijpje. Na 2 pogingen besloten dat dat nooit ging werken: zo'n grote vlam zo dicht bij mijn vingers, woei... Lucifers aansteken heb ik pas op mijn 12de geleerd omdat ik toen perse wou roken. Het was om stoer te doen en ik kon dus niet afdoen aan het stoerheidseffect door mijn sigarettten niet zelf te durven aansteken. Ik heb me wel moeten beperken tot lucifers, want een briquet had ik hetzelfde probleem als met die kleine gasaansteker: de vlam is te groot en komt te dicht bij mijn vingers. Dat meisje van familiehulp vroeg waarom ik daar zo bang van was. Merkwaardig genoeg had ik daar nog nooit over nagedacht. Nu schoot me ondertussen wel te binnen dat ik in mijn prille jeugdjaren in de cinema Bambi heb gezien en dat ik serieus gebleird heb bij de bosbrandscéne. Zozeer dat ik de film zelfs nooit meer opnieuw heb gezien, tenzij wat fragmentjes. Misschien is het dat?
  • Ooit, ook aan de unief, zat Schaduw op een avond eens in het maanlicht onder een boom met een jongen waar ze in het diepste geheim een zware boon voor had. De jongen in kwestie gebruikte drugs, dat wist Schaduw en het maakte wellicht deel uit van de betovering die van hem uitging. Die avond had de jongen in kwestie iets gebruikt dat naar zijn zeggen heel erg goed was. Ze zaten daar naar die boom te kijken, dat was zo een van de dingen die ze wel eens samen deden. Hij begon te beschrijven wat de drugs met hem dedeen, hoe dat zijn waarneming van die boom beïnvloedde. Schaduw luisterde met toenemende verbazing, want eigenlijk herkende ze zowat alles waar hij het over had. Huh???,  dacht ze, moet iemand daar drugs voor nemen? Die avond heeft ze besloten dat zijzelf nooit drugs zou gebruiken. Want als iemand anders drugs moet nemen om gewaarwordingen te krijgen die volgens haar normaal waren, dan wou ze eigenlijk liever niet weten wat voor gewaarwordingen drugs bij haar zouden veroorzaken. Zodus, niet alleen zal Schaduw nooit alcoholieker worden, een 2de leven als drugsverslaafde zit er ook al niet in.

Voilà, volstaat dat als rariteiten? Nu is het aan de 6 volgenden:

03:27 Gepost door Schaduw Zijde in Stokjes, Voor de leut | Permalink | Commentaren (1) | Tags: stokje, rariteiten |  Facebook |

10-02-06

Getagged

Oeps, ik was getagged en ik had het niet eens door... Sorry, Zuchtje, tijdlang niet veel rondgekeken op andere blogjes. Ik zal er maar rap iets aan doen, zie.

Vier baantjes die je in je leven hebt gehad:

Oei, zoveel? Enkele maanden taallerares, enkele weken interim receptionist, enkele weken interim secretaresse en zo'n 10 jaar bibliothecaris. Daarmee heb ik ze bijna allemaal gehad...

Vier films die je niet vaak genoeg kunt zien

Lord of the Rings 1, 2 en 3 en de Harry potter-films. Tellen die elk voor 1? De Sound of Music heb ik al -tig keer gezien, en ik moet er nog steeds om huilen. Grease heb ik ook al ettelijke keren gezien. Puur jeugdsentiment: dat was de eerste film die ik samen met vriendin naar ben gaan kijken, zonder ouderlijk toezicht.

Vier plaatsen waar je gewoond hebt

Het ouderlijke huis in Vilvoorde, appartementje als student in Brussel, studiootje in Vilvoorde, nog een studiootje in Vilvoorde en dan nu terug in het ouderlijke huis, dat nu van mij is. Dat is echt waar alles. Ben nogal honkvast...

Vier televisieprogramma's waar je graag naar kijkt

Ik zal het maar toegeven, ik ben een soapkijker. Niet dat de wereld vergaat als ik eens een dag moet overslagen, maar ik kijk dus echt wel min of meer dagelijks/wekelijks naar Familie, Spoed, Wittekerke, ... Verder hou ik van zowat alles op Vitaya, volgens mijn Peetneef de grootste vrouwenzender ooit. Groot voordeel: ze zenden ook 's nachts uit. Fijn voor de slapeloze zielen onder ons. Ik hou ook wel van sommige realityreeksen. Vooral de dierenartsenseries vind ik super. Of series rond woninginrichting en woningen opruimen: Debbie Travis, Grote kuis, Schoon en Meedogenloos,... Medische programma's, alweer zoiets typisch voor Vitaya, vind ik ook wel fijn. De Antiques Roadshow, daar kijk ik ook altijd naar. Laten we zeggen, dat ik niet rap vind dat er echt niks op tv is. Alleen, ze herhalen zoveel...

Vier plaatsen waar je op vakantie ging

Ook niet zo heel veel. Met Opa met de vrachtwagen meegeweest naar Spanje en Zweden. In mijn kindertijd gingen we om de twee jaar op bezoek bij onze familie in Oost-Duitsland, in de buurt van Berlijn. In dat land heb ik ook 2 keer een zomercursus gevolgd, een keer in Erfurt, een tweede keer in Greifswald. Dan ben ik ook nog 2 keer naar Griekenland en meerbepaald Kreta geweest. Een reisje naar Wenen, eens een weekendje zee of ardennen, en dat is het zo'n beetje. Het is ondertussen al 13 jaar geleden dat ik nog eens echt op reis ben geweest.

Vier websites die je dagelijks bezoekt

Bloglines en Skynetblogs, om te kijken wat jullie zo allemaal geschreven hebben. Daarmee zit ik dan al snel ver over de 4 :-) Al moet ik toegeven dat dat de laatste tijd verre van dagelijks was...

Vier dingen die je graag eet

Mosselen met frietjes, mmm... Pflaumenknödel, zucht... Kersen... Soep.

Vier plaatsen waar je liever bent dan nu

Hier in mijn eigen huis, maar dan enkele maanden later... Op vakantie op Kreta of bij mijn familie in Duitsland zou ook fijn zijn... Of nog eens shoppen in Aken, is al zolang geleden.

Vier bloggers die je gaat taggen

Ik weet niet of er nog vier over zijn... Laten we zeggen, wie zich geroepen voelt!

19:17 Gepost door Schaduw Zijde in Stokjes | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stokje, getagged |  Facebook |

12-03-05

Stokje

Kreeg ik toch wel een stokje toegestopt? Van vhi. Daar moest ik even heel diep over nadenken, die vragen.

Omschrijf jezelf in vijf woorden:

Oei, vijf woorden maar? Ik dacht eerst aan een zinnetje met exact vijf woorden: ik(1) ben(2) de(3) moeite(4) waard(5). Maar misschien zegt dat niet zoveel? Wat denken jullie van:

  • gevoelig
  • rustig
  • leesbeest
  • ernstig
  • BBW

Wat vind je mooi aan jezelf

Afgezien van mijn gewicht ben ik best tevreden met mijn uiterlijke verschijning. Ik was altijd trots op mijn lange haar. Maar toen kwam sarcoïdose en beroofde me van een flinke hap hoofdhaar. De rest liet ik onlang een beetje kortwieken en sindsdien ben ik er terug blij mee. Mijn ogen (zeer, zéér donkerbruin, bijna zwart), daar ben ik ook altijdgelukkig om geweest. Ik hou ook van mijn doorlopende wenkbrauwen en geenschoonheidsspecialiste die me ervan kan overtuigen om dat stuk boven mijn neus teepileren. Ten eerste, het heeft wel karakter, vind ik. Ten tweede, ik heb het van mijnvader, ik beschouw het als een eerbetoon aan de man die ik nooit heb gekend.

Maar ik ben vooral blij met enkele dingen die ik niet heb. De neus van mijn moederbijvoorbeeld, met een dikke knobbel op het topje. Jakkes... En iedere keer als ik naarmoeders voeten kijk, ben ik ook zielsgelukkig dat ik op dat vlak niet naar haar aardt. Een schoenmaat 42 aan een vrouw van 1,70 m, dat zijn echte overzetboten. Dan liever mijn kleine 39...

Ook mijn innerlijke verschijning stemt me wel tevreden. Meest van al ben ik blij ommijn gevoeligheid. Mijn motto op dat vlak is dat je niet 'te gevoelig' kan zijn, alleen'niet gevoelig genoeg'. Het heeft nadelen, dat erken ik. Maar die worden ruimschootsgecompenseerd door de voordelen. Bijzonder trots ook op mijn doorzettingsvermogen. Ik ben niet klein te krijgen. Mag er komen wat er komen wil, de klappen die ik krijg zullen me misschien tegen de grond werpen. Maar ik zal terug recht krabbelen. Altijd weer.

Hoe voel je je op dit moment

Zie vorige vraag: op de grond geworpen. Maar ik weet dat ik over enige tijd weer opmijn pootjes terecht zal komen.

Zou je iemand anders willen zijn?

Iemand anders niet. Wel mezelf maar gezonder, slanker, met een partner.

Aan wie geef je dit door:

Aan Saskia, Anneketanneke en Liliwens.

23:44 Gepost door Schaduw Zijde in Stokjes | Permalink | Commentaren (3) | Tags: stokje |  Facebook |