04-03-13

Handige Henriëtta

Toen ik hier kwam wonen, was een vriend zo goed om voor mij vliegenhorren te maken. Een hele zomer lang veel deugd van gehad. Waarvoor eeuwig dank :-)

Maar om een of andere reden kreeg ik ze het jaar nadien niet meer op zijn plaats. Het scheelt nochtans niet veel, kon ik zien. Eigenlijk zou het al opgelost zijn als er daar waar het knelt een paar mm af zouden kunnen. Maar hoe pak je dat aan, hé?

Nu, omdat ik van plan ben om dit jaar wat te doe-het-zelven in huis, ben ik me ook een beetje gaan informeren over houtbewerking. Met eeuwige dank aan het wondere wereldwijde web ;-)

Ik kwam tot de conclusie dat er in mijn - nochtans goed voorziene - gereedschapskist nog enkele dingen mankeren. Een setje beitels bijvoorbeeld. Of een setje houtraspen. Een verzinkboortje staat ook op de verlanglijst. En ooit zou ik wel graag een figuurzaag hebben... Maar wat beitels en raspen, dat zou al een goed begin zijn. En daarmee zou ik die vliegenhorren alvast kunnen aanpakken.

En wat kwam ik vandaag tegen in de snuffelbakken in de Brico? Jawel, een setje beitels voor amper 2,50€ Joepie!!! Ikke gekocht. Thuis, ikke naar boven, ikke aangeduid waar er iets af moet en hoeveel ongeveer. Ikke terug naar beneden, beitels gepakt en hamer. En... ikke vliegenramen gerepareerd!!! Helemaal alleen :-) Laat het warme weer nu maar komen :-)

Nu nog een oplossing vinden voor de hordeur naar de tuin. Het probleem daarbij is dat het gaas niet Casper-proof was. En het frame is van aluminium, anders had ik er al lang een steviger gaas op getimmerd. Valt misschien wel op te lossen met vijzen. Maar dan moet ik wel in metaal boren, en dat heb ik nog nooit gedaan. Maar goed, als ik hout kan boren en gyproc, dan zal metaal ook wel lukken, zeker?

23:12 Gepost door Schaduw Zijde in Huis en tuin, Plantrekkerij | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-11-12

Mijn bed (nog eens...)

Tweede poging gedaan om mijn bed te herstellen. In de nacht van vrijdag op zaterdag heeft het weer de geest gegeven. Waarom gebeurt zoiets altijd in het weekend???

Nu, ik vermoed dat de vijzen die ik gekocht had niet stevig genoeg waren. Dus heb ik deze keer de dikste genomen die ik in de gaatjes van de steuntjes kon krijgen. En omdat ik ze met de hand niet ingevezen kreeg, heb ik mijn boormachine nog eens boven gehaald.

Man, ik was vergeten hoe stoer dat aanvoelt, als je zo als vrouw met een boormachine kan werken :-) Echt fijn! Moet wel toegeven, omdat het al zolang gelden was, wist ik ook niet meer hoe het juist moest, dus ik heb eerst het boekje moeten bestuderen. Daarvoor ben ik dan weer niet mans genoeg, hé, om dat allemaal zomaar te weten ;-) maar kom, ik ben toch nog steeds heel op trots op mezelf dat ik ooit mezelf geleerd heb om geen schrik te hebben van zo'n boormachine en dat gewoon te gebruiken :-)

Enfin, het bed staat er terug en hopelijk is het deze keer wel stevig genoeg...

15:49 Gepost door Schaduw Zijde in Plantrekkerij | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |