04-08-12

Genoten :-)

Ik ben net wezen fietsen en ik heb er enorm van genoten. Ik was nochtans aan het twijfelen. Het zag er nogal overtrokken uit en het had al even geregend. Plus waar ik naartoe wou is toch wel een heel eind fietsen, voor mij. En dan merkte ik dat mijn voorste band een beetje platjes stond. Gelukkig heb ik een tijdje geleden geïnvesteerd in een goeie fietspomp. het was dat of altijd aan iemand anders moeten vragen om mijn banden op te pompen, eerlijk gezegd, want met zo'n gewoon pompje , daar heb ik de kracht niet voor. Maar uiteindelijk zat ik dan toch op mijn fiets. 

Waar ik naartoe wou is de Daelweg. Die vormt een stukje van het natuurgebied Dorent-Nelebroek. Wie mij kent, wet dat ik iets heb met dat natuurgebied. Ik ben er echt helemaal mijn hart aan verloren vanaf de eerste keer dat ik er kwam. Die Daelweg in kwestie is ook een van de plekjes waar ik vlierbloesem, vlierbessen en meidoornbessen pluk om confituur of siroop van te maken. Meidoornbessenconfituur of -gelei kan ik trouwens warm aanbevelen: geleert heel goed, is zéér lekker en nog goed voor het hart ook.

Maar tot nog toe kende ik van due Daelweg maar ongeveer de helft. Ik kwam er immers te voet. Ik parkeerde de auto aan het kruispunt van Dorent- en Rekelstraat en ging dan te voet. Maar ja, te voet is mijn actieradius beperkt, dus kon ik nooit heel de weg doen.

Nu wist ik wel waar die straat langs het andere uiteinde ongeveer uitkwam, maar precies wist ik het niet. Er ligt daar zo een smal kwakkelstraatje, zo niet direct iets waar je met de auto makkelijk eens inrijdt. Met de fiets ligt dat anders. Daarmee kom je al wel eens op plekjes waar je met de auto nooit zou komen.

Zodus, vanaf dat ik die fiets had, was ik van plan om ooit nog eens de rest van het natuurgebied te gaan verkennen.  Zodra ik het kon. Want had je mij enkele maanden geleden gezegd dat ik vandaag deze fietstocht zou maken, ik zou je niet geloofd hebben. In het begin was mijn straat op en neer al een hele inspanning. Maar vandaag heb ik  maar liefst 10 km gedaan. En daar ben ik heel trots op :-) Het blijft maar een fractie van wat ik vroeger affietste, maar kom, voor mij is het toch een hele prestatie :-)

Ik ben dus eerst naar dat kwakkelstraatje gefietst en daar vond ik al snel het pad dat ik zocht. Eigenlijk was dat mijn hele plan: gewoon tot daar fietsen en zien of ik het begin van het pad kon lokaliseren. Maar eens ik daar was, en nadat ik dag had gezegd tegen een aantal paarden van de nabijgelegen manège, wel, toen was ik zo in mijn nopjes en zo aan het genieten dat ik dacht: nu ga ik door tot waar ik het herken. En toen ik daar was, dacht ik: nog een beetje verder. En toen ik aan het kruispunt kwam, waar ik anders mijn auto parkeer, dacht ik: en nu ga ik tot aan de brug in Eppegem en dan terug langs de Mechelsesteenweg :-)

En toen ik daar was, kreeg ik als bonus ook nog eens 8 ooievaars te zien, die stonden te slapen op de lantaarnpalen. Ik weet dat ze daar zijn, je kan ze daar al een paar jaar 's avonds op de palen zien staan. En ik weet dat het al een flinke kolonie geworden is. Als ik overdag langs daar passeer met de auto zie ik ze soms staan op het dak van een bedrijf dat daar ligt. Ik had al wel gezien dat het er veel waren, maar in het passeren kan ik ze natuurlijk niet tellen. Als ze op de lantaarnpalen zitten, tel ik ze wel altijd. Maar dit seizoen heb ik ze nog niet vaak gezien. En als ze er waren, dan hoop en al 2 of 3. Maar nu waren ze met 8 :-) Prachtig zicht is dat...

Enfin, ik heb er dus echt van genoten. Maar nu heb ik wel zadelpijn... tja, dat zal ik er dan maar bijnemen, zeker? Al hoop ik op termijn toch nog eens te kunnen investeren in een beter zadel ;-)

23:06 Gepost door Schaduw Zijde in Biotoop, Fauna en flora, Mijne velo, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-07-12

Vilvoorde Watersite

Vandaag voor het eerst sinds een kleine 2 weken nog eens gefietst. Het was zo'n schitterend weer, de zon was aan het ondergaan  dus het was ook niet meer zo warm en qua ozon is het dan ook niet meer zo'n risico. En ik voelde me er voor het eerst sinds heel die tijd terug goed genoeg voor. De hoest is nog niet helemaal over, maar wel al veel beter. Mijn dokter is terug van vakantie dus ik heb nu tenminste medicatie. Ik had het wel geprobeerd met huismiddeltjes: tijmthee. Zeker aan te bevelen, als je last heb van keelpijn en hoest, en nog lekker ook. Of als je geen tijm hebt, maar wel provencaalse kruiden, neem dan dat, daar zit ook tijm in. Maar ik weet uit ervaring dat verkoudheden en dergelijke meer bij mij zelden overgaan met alleen huismiddeltjes. Dat lijkt het een tijdje te kunnen tegenhouden, maar dan komt er altijd een kantelpunt, waarop ik denk dat het gaat beteren maar in plaats daarvan wordt het dan slechter.

Nu, die hoest tot daar toe. maar wat veel lastiger was, was dat ik zonder mijn melatoninepilletjes zat. Ik had niet door dat ik aan mijn laatste doosje bezig was en toen ik het doorhad, was het te laat. Ik heb het dus iets meer dan een halve week zonder moeten doen en ik was vergeten hoe dat was, niet kunnen inslapen. te meer omdat ik telkens ik bijna indommelde terug wakker werd van het hoesten. Amai, ben ik blij dat ik straks gewoon terug dat pilletje kan nemen... Het is zalig om binnen het kwartier in dromenland te kunnen zijn, als je daar zonder dat pilletje letterlijk uren over doet. Ik heb deze week dan ook nog net veel van de zon kunnen profiteren, moet ik zeggen, ik lag in bed. En als ik er eindelijk uit geraakrte, voelde ik me ongeveer even fit als een zoutzak.

Maar dat was vandaag dus eindelijk een beetje beter en dus besloot ik een fietspad te verkennen, waarvan ik het begin tijdens een vorig bezoekje aan de Vilvoordse watersite al had opgemerkt. Blijkt dat dat fietspad langs het kanaal doorloopt tot bijna onder het viaduct. Wat er daarna komt, dat is vor een volgende verkenningstocht. het was al een beetje te laat om nog verder te rijden. Nu, ik weet wel dat er daar vroeger een baan liep vlak langs het kanaal, van aan de Budabrug tot aan de Parmentiersite in Vilvoorde. Dat is dan wel op een bepaald moment deels een privébaan geworden, dus met de auto kon je daar niet meer langs. jammer, want je had daar een schitterend zicht van onder uit op het viaduct. Misschien kan je langs daar nog verder met de fiets?

In ieder geval, waar nu dat fietspad loopt, was vroeger niks, alleen industrie en braakligggende terreinen. Nu loopt er dus dat fietspad. Breed genoeg voor zeker 3 fietsen naast elkaar en de beste ondergrond waarop ik de laatste tijd zoal gefietst heb, al kan dat natuurlijk liggen aan het feut dat het nagelnieuw is. Het enige minpuntje - en dat geldt eigenlijk voor alle fietspaden in heel de watersite - is de punten waar het fietspad de rijweg kruist. Daar gaan volgens mij veel fietsers hun banden op stukrijden. Normaal loopt het fietspad daar af tot op het niveau van de rijbaan zodat er geen niveauverschil is. Hier dus niet... Er zijn boordstenen gelegd, met een helling weliswaar maar dat is eigenlijk veel te scherp om over te kunnen rijden. Maar voor de rest is het echt een soort fietssnelweg richting Brussel. Naast het fietspad loopt een brede grasstrook, waarin ook een aantal houten speeltoestellen staan, telkens in een kleine zandbak. En daarnaast loopt ook nog een wandelweg, met hier en daar wat zitbankjes.

Je kan dus nu op de fiets van aan de Parmentiersite tot bijna aan het viaduct heerlijk fietsen, voor een deel langs het kanaal, dan langs de gesaneerde zennearm en tenslotte langs de echte oude Zenne. Echt zalig :-) Vilvoorde is echt een heerlijke stad aan het worden! Heel groen en mooi. 

 

12-07-12

Zelfoverschatting

Morgenavond is het hier openluchtfilm. In het domein Drie Fonteinen, mooie locatie. Nu had ik zo halvelings in mijn hoofd om daar op de fiets naartoe te gaan. Maar mijn neiging tot zelfoverschatting kennende, dacht ik: ik kan dat toch best eens even uittesten of ik dat wel kan.

Terugkomen is het probleem niet, afgezien van het feit dat ik niet weet of er daar langs de parklanen veel verlichting is. Vor de rest is het eigenlijk de hele tijd bergaf. maar ja, daar staat tegenover dat de heenweg bergop is, natuurlijk. Ik moet zeggen, ik maakte als t

Eerst moet je al de brug over geraken.  Geen steile helling maar wel ontieglijk lang en daarom toch een kuitenbijter, zeker voor minder fitte mensen zoals ik. Man, man, man... Enfin, ik ben erop geraakt, zonder te moeten stoppen.  Maar daarmee was mijn pijp dan wel uit :-D Alle volgende bergopjes - en dat zijn er nogal wat - heb ik wijselijk te voet gedaan met de fiets aan de hand. Dat was al zwaar genoeg.

Onderweg even versteld gestaan van hoe je geheugen dingen kan vervormen. Ik was al heel lang niet meer langs die kant van het park geweest, eigenlijk niet meer sedert mijn jaren bij de Chiro. In mijn herinnering was er daar aan het begin van het park een heel steile bergaf. Een berg die ik me nog heel goed herinner omdat we daar ook eens met Oma zijn gaan sleeën. Het is te zeggen, Oma ging sleeën en wij mochten ook meedoen :-D Ze zal toen rond de 50 geweest zijn, maar ze had er een kinds plezier in :-) Ik was - zoals gewoonlijk - doodsbang en had er na een keer schoon genoeg van. Sneeuw, snelheid en steil naar beneden, brrrr... Vandaag lijkt die helling me nochtans helemaal niet zo steil als in mijn herinnering. maar ja, ik ben dan ook met jaren wel iets minder angstig geworden.

Enfin, ik heb het geprobeerd en ik ben blij dat ik het gedaan heb. Maar ik zal morgen toch maar braafjes met de auto naar de film gaan ;-)

19:08 Gepost door Schaduw Zijde in Biotoop, Lichtpuntjes, Mijne velo, Uitstapjes | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-05-12

Muilezel

Daarnet een nieuwe dimensie gegeven aan de uitdrukking "geladen als een muilezel"... Een fietsmuilezel dan nog wel.

Familiehulp kwam vandaag een halfuurtje minder lang en daardoor had ik een deel van mijn boodschappen niet meer kunnen doen. Ik besloot dan maar op de fiets naar de Lidl te gaan. Ernaartoe rijden was geen probleem, dat heb ik ondertussen nog al wel eens gedaan. Het was wel wat moeilijk vanweg de files, maar het lukte wel.

Maar terug...

Bon, ik ben erin geslaagd om naar huis te fietsen met

  • 1 verpakking ontbijtgranen van 850 gr
  • 1 grote andijvie met een diameter van ca 50 cm ;-)
  • 1 komkommer
  • 1 courgette
  • 3 2l flessen cola light
  • 1 pakje paneermeel
  • 1 krramiek van 600 gr
  • 3 pakjes verse ravioli
  • 1 dooosje tonijnsla
  • 1 goed gevulde sacoche
  • 1 regenjasje voor de zekerheid meegneomen
  • 1 opgevouwen wandelstok (merci Ariane, die is al flink van pas gekomen :-)
  • 2 fietssloten

Dit alles verdeeld over:

  • 2 fietstassen achteraan
  • 1 draagtas over het stuur
  • de rest met 2 fietsrekkers over de fietstassen heen vastgeklonken aan de bagagedrager

Aha ja, en ikzelf ook nog natuurlijk ;-) Het zegt veel over mijn ferm toegenomen fietsprestaties dat ik daarmee zonder ongelukken ben thuisgeraakt. Nog steeds in volle spitsuur.

17:36 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Lichtpuntjes, Mijne velo | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-05-12

Met de fiets naar Mechelen?

Ik zag vandaag op de bus iemand met een fiets. Ik was verwonderd, want ik wist niet dat dat mocht. Bij nazicht blijkt het eigenlijk ook niet te mogen. Toch niet voor gewone fietsen, zo zegt de site van De Lijn. De fiets in kwestie was een racefiets. Misschien mogen die wel?

Hoe het ook zij, het bracht me op een idee. De fiets mag wel op de trein. Dus, dacht ik, als ik nu eens de trein neem Mnaar Mechelen, met mijn fiets. Dan kan ik daar ter plaatse verder met mijn twee wielen. Bijvoorbeeld naar de bib. Met de fiets is dat geen grote inspanning. Als ik met de bus ga, moet ik nog een stuk te voet en voor de heenrit moet ik 2 keer overstappen. De combinatie trein+fiets zou een stuk handiger zijn. En goedkoper dan de minder mobielencentrale, eerlijk gezegd. Dus misschien is dat wel een mogelijkheid om de periode te overbruggen tot ik er terug met de auto op uit kan trekken.

Wat die auto betreft, er komt stilaan wat schot in de zaak. Ik heb een autootje op de kop kunnen tikken. Nu moet ik nog door de procedure van inschrijven, nieuwe nummerplaat, verzekering enzoverder geraken. Wat allemaal een stuk vlugger zou kunnen gaan als een mens gewoon de telefoon zou kunnen nemen. Maar dat is helaas niet zo evident. moet het daar met het ocmw toch nog eens over hebben, of daar niet een of andere oplossing voor te vinden is.

Fietsen blijft een genot, in ieder geval. Gisteren ben ik eens naar een parkje hier in de buurt gefietst, het Rollewegpark. Daar ben ik al wel eens geweest, maar ik heb nog nooit het hele park kunnen verkennen. Omdat ik te voet zo mijn limieten heb qua afstand. Met de fiets geraak ik een stuk verder. En dat was fijn. Gemerkt dat er daar massa's konijnen zitten. Ik heb ze helaas allemaal de schrik van hun leven bezorgd, vrees ik, door zomaar voorbij te zoeven ;-) Wel goed om weten dat ik dat park nu vlot kan bereiken ik weet immers dat er daar heel wat tamma kastanjes zijn aangeplant. Kan ik er in de herst kastanjes gaan verzamelen :-)

Zalig, zo terug kunnen fietsen :-)

00:18 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Lichtpuntjes, Mijne velo | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-05-12

Fietsen

Trots op mezelf. Vandaag voor het eerst een route gefiets dwars door het verkeer, zonder fietspaden. In volle spitsuur dan nog. Was hier en daar beetje bangelijk, omdat auto's niet altijd rekening houden met fietsers. En ik ben een tijdje moeten gaan uitpuffen op een parkbank omdat ik tegen de wind in moet fietsen en dat kan Bibi niet. Dat blijft wel de constante: op vlakke weg geen probleem, maar de minste weerstand is er te veel aan. Ik geloof niet dat ik ooit nog kilometerslange fietstochten ga kunnen maken zoals in mijn jeugd. Maar het blijft wel ongelooflijk fijn om terug te kunnen fietsen :-)

17:16 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Lichtpuntjes, Mijne velo | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-04-12

Hijg, hijg...

Ik was wat vroeger thuis dan normaal vandaag en had nog geen zin om al in mijn zetek te gaan zitten. Dus besloot ik een fietstochtje te gaan maken. Om het mezelf niet al meteen te moeilijk te maken besloot ik dezelfde route te volgen die ik al eens gedaan had, maar toen in het donker: langs Schoewever richting Houtem en terug.

Het was fijn om daar te fietsen bij daglicht. Dan zie je nog eens iets, hé, want er is daar absolut geen verlichting. Ontdekt dat er daar een weitje met schapen is. Die zullen de vorige keer geslapen hebben, denk ik ;-) Deze keer renden ze op me af, maar dat is meestal zo met schapen, heb  ik al gemerkt. Ik denk dat die mensen beschouwen als lopende voederautomaten of zo. Of ze zijn gewoon nieuwsgierig, dat kan ook.

Tegen dat ik op het punt was gekomen waar ik het de vorige keer had opgegeven, voelde ik dat ik nog wel eventjes verderkon. Dat was de fietsbrug over de Woluwelaan. Ik heb even getwijfeld of ik af zou stappen en het te voet doen, maar besloot dan toch maar het erop te wagen. En dat lukte :-) Ik ga niet zeggen moeiteloos, heb toen ik boven was, wel effe moeten uithijgen. Maar ik ben er toch maar op geraakt! Speekmadolle voor mezelf :-)

En toen ik daarboven stond en een beetje bekomen was, dacht ik: als ik nu nog even doorrijd tot aan de Otto de Mentockdreef. Bergaf ging natuurlijk veel beter. Beetje te snel naar mijn zin. Moet eens vragen hoe dat juist zit met die versnellingen. En toen ik aan de dreef was, dacht ik: zouden de pony's er staan, aan het einde van Schoewever. Daar heb ik een van de afgelopen jaren eens een leuke fotoshoot gehouden, er waren echt ontzettend leuke pony's bij :-)

De pony's waren al gaan slapen, geloof ik, de wei was leeg. En dus hield ik het daar maar bij. fiets gedraaid en terug. Bij de fietsbrug weer gewtwijfeld of ik het per fiets zou proberen of niet. Dacht uiteindelijk: gewoon zien hoever ik geraak. Dat was toch nog bijna halfweg. Flink zo!

Maar toen was het al flink aan het schemeren dus heb ik mijn lamp opgezet. En dat was er teveel aan, de terugweg fietsen tegen de weerstand van de dynamo. Was dan ook blij dat ik thuis was.

Maar ik heb er enorm van genoten. Ik was dat eigenlijk helemaal vergeten, hoe fijn fietsen kan zijn :-)

21:13 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Lichtpuntjes, Mijne velo | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |