28-11-12

Wat ruik ik daar?

In mijn allereerste Randkrantcolumn had ik het over geur. Over hoe onze steden en onze leefomgeving in het algemeen trouwens hoe langer hoe "geurlozer" worden. Ben ik een boek aan het lezen en kom ik deze passage tegen:

4b264418174a33.60497912.jpgRindisbacher stelt dat onze neiging om sterk geurende zaken  te vermijden tweehonderd jaar geleden is begonnen, met een algemene trend in de richting van meer netheid en organisatie. "Nu vinden we sterk geurende plaatsen achterlijk en minderwaardig", zegt hij. het is niet verbazingwekkend dat maar weinig mensen pleiten vor de terugkeer van stank. En zo blijven we ons dus grotendeels onbewust van geur in het dagelijks leven; dit betekent dat we niet de moeite nemen om erover te praten, wat weer betekent dat we er geen taal voor verwerven, waardoor we ons vermogen om erover te praten kwijtraken en geur nog verder van ons af komt te staan. Dit leidt ertoe dat we nog meer ons best gaan doen om dit zintuig te onderdrukken.

Maar wie weet, misschien kan het proces ook andersom werken. Als we meer over geur gaan praten, gaan we het misschien wel meer waarderen, zodat we er wat minder moeilijk over gaan doen. En als we daarna dan nog eens naar andere vormen van rommel gaan kijken, zou dat misschien helpen om onze toenemende geobsedeerdheid met orde en netheid een beetje los te laten.

Daar kan ik me alleen maar volmondig bij aansluiten! En om het onderwerp bij deze op tafel te smijten een paar vraagjes aan jullie.

  • Wat is jouw sterkste herinnering aan een geur
  • Welke geur(en) herinner(t)(en) je aan je kinderjaren
  • Wat is je lievelingsgeur?
  • Wat is het goorste dat je ooit geroken hebt?

Ik zal zelf het goeie voorbeeld geven ;-)

  • Een van mijn sterkste herinneringen aan een geur is de geur van tomatenplanten. Vele jaren geleden tijdens een bezoekje aan het Duitse eiland Hiddensee rook ik plots die geur en meteen voelde ik me teruggecatapulteerd naar ons volkstuintje uit mijn vroege jeugd
  • daarmee heb ik dan ook al de tweede vraag beantwoord. maar er zijn er nog meer: de geur van Vicks vaporub bijvoorbeeld, waarmee ik altijd werd ingesmeerd als ik verkouden was. Of de geur van versgebakken koekjes in de keuken.
  • te veel om op te noemen: de geur van versgemaaid gras, bloemengeuren (rozen, fresias, meiklokjes, hyacynthen...), hoe het buiten ruikt in de zomer als het pas geregend heeft, de geur van een korenveld in de nacht, buiten gedroogde was, de geur van de lente, hoe je huid ruikt als je lekker lang in de zon gezeten hebt, zeelucht,...
  • het allergoorste dat ik ooit geroken heb, is de geur waarover ik het in die Randkrantcolumn oa had: de vreselijke geur als er een vrachtwagen passerde die op weg was naar " het rotte benenfabriek".  In dat bedrijf, PB Gelatins, werden beenderen verwerkt. Die geur van rot vlees, bwaakes, dat is nog altijd echt het aller-, allergoorste wat ik ken...

16:09 Gepost door Schaduw Zijde in Mijn gedacht, Voor de leut, Vragen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-09-12

De woedende massa

Net gekeken naar een debat op Terzake tussen Rik Torfs en een mij niet bekende vertegenwoordiger van de islamitische gemeenschap, nav de naar verluidt de islam beledigende you tube film, waarop in Libië gereageerd werd met een aanslag op de Amerikaanse ambassade. Als ik zeg, mij niet bekende, is dat geen oordeel: ik ken die man gewoon echt niet, ik denk niet dat ik hem al eerder heb horen spreken. maar goed, ik ben dan ook wat beperkt in mijn mediagebruik. Ik heb het effe terug beluisterd om te verifiëren: het gaat om Mohamed Achaibi, voorzitter van de moslimomroep.

Torfs ken ik wel, niet alleen omdat die wel vaak op tv komt maar vooral omdat hij niet zelden best wel zinnige dingen zegt en blijk geeft van een prima vermogen tot genuanceerd denken. Je kan natuurlijk maar echt een debat hebben als je toch iets of wat tegengestelde opinies tegenover elkaar zet, en ik neem aan dat Terzake z'n best heeft gedaan om die te vinden. Het probleem is dat die meneer Achaibi niet van hetzelfde kaliber overkomt als Torfs. Bovendien, ik heb toch wel moeite met zijn standpunten. Als ik hem hoor zeggen, dat hij vindt dat Terzake eigenlijk ook al over de schreef gaat, omdat het een miniem klein stukje van die bewuste film uitzendt, gewoon ter illustratie, zodat arme onwetenden tenminste weten waarover het nu eigenlijk gaat, sorry, maar dan steiger ik. Ik denk dat ik als burger van dit land nog altijd recht heb op informatie. En als er over een film heel veel heisa is, wil ik eigenlijk wel eens weten waar het dan juist over gaat. Hoe zou ik er anders over kunnen oordelen? Maar ja, denk ik dan, hoeveel van de mensen die destijds problemen hadden met Salman Rushdie hadden zijn werk effectief gelezen. [Even terzijde, voor de goede orde, ik heb de Duivelsverzen niet gelezen, maar dat is omdat Rushdie mij als schrijver blijkbaar niet echt ligt, en de gustibus et coloribus, je weet wel].

Ik begrijp 's mans argument wel: in het belang van het vredig samenleven in dit land van moslims en niet-moslims kan je maar beter geen olie op het vuur gooien en wat draagt dit nieuwsfeit daar uiteindelijk toe bij. Ik ben wel geen moslim maar heb wel roots in die cultuur en ik erken die ook ten volle. ik voel me daardoor ook altijd ongemakkelijk als "de islam" weer eens in het centrum van de aandacht staat door iets negatiefs. Maar dat van die film, dat is wel wereldnieuws, en als omwille van een film mensen gedood worden, dan wil ik wel weten hoe dat juist in elkaar zit. Ook al komt "de islam" daardoor weer eens in een niet al te positief daglicht te staan.

 

Wie mij kent, weet dat ik niet gelovig ben. Ik geloof niet in de katholieke god waarmee ik ben opgevoed noch in enige andere. Om heel precies te zijn, eigenlijk ben ik misschien eerder een agnost. Ik geloof dat we niet kunnen weten of er een opperwezen is of niet. Maar vooral, of dat opperwezen er is of niet, zal mij worst wezen. ik geloof vooral in goede mensen, die in vrede en respect met elkaar proberen samen te leven en volgens mij heb je daarvoor geen opperwezen nodig.

Met mensen die wel gelovig zijn heb ik geen enkel probleem, tenzij ze mij proberen te bekeren. wat dat punt betreft, zijn christendom en islam in hetzelfde bedje ziek. in dat opzicht heb ik iets meer sympathie voor het jodendom, die hebben dat bekeerderige niet zo. Maar ja, die counteren dat dan weer met hun hele "wij zijn het uitverkoren volk" sfeertje en daar word ik al even onpasselijk van.

De islam is niet mijn meest favoriete godsdienst, dat geef ik eerlijk toe. Omdat die mij te veel doet denken aan de minder fraaie kantjes van het katholicisme. Maar ik ben ook niet te blasé om toe te geven dat dat misschien ligt aan een gebrek aan kennis. Ik weet wel dat er niet zoiets bestaat als "de islam" of "de moslimgemeenschap", net zoals er niet zoiets bestaat als "de katholieken". daarom gebruik is ook altijd aanhalingstekens, als ik dat soort worden noodgedwongen moet gebruiken. Onder de moslims die ik persoonlijk ken, heb ik nog nooit een spoor van extremisme kunnen bespeuren, net zomin als ik dat ooit heb gezien bij mijn overtuigd katholieke vrienden en kennissen. Het zijn vooral goede mensen, daarom heb ik ook contact met hen. Wat ik jammer vind, zeker voor die vele absoluut niet fundamentalistische belijders van de islam, is dat hun godsdienst te veel overkomt als een blok, en dat zo wordt voorbijgegaan aan de vele stromingen die er daarbinnen zijn. Datzelfde gebeurt ook nog wel met het christendom, maar toch veel minder. De VRT doet wat dat betreft echt wel zijn best om wat genuanceerder te zijn, maar ja, dat is maar één stem.

Feit is, als er vandaag de dag boeken verschijnen waarin men het heeft over de kolonisering van ons land door de islam, dan komt dat niet alleen omdat "de islam" vaak eerder negatief wordt voorgesteld, maar ook omdat er ons vanuit de "islamitische wereld" ook effectief zo vaak berichten van trammelant bereiken. Ferme trammelant. Volgens mij legt presentatrice Kathleen Cools op een bepaald moment de vinger op de wonde: de ontvlambaarheid van heel die regio, noemde ze het. Inderdaad! Een explosiviteit die ik persoonlijk, eerlijk gezegd, akeliger en akeliger vind. Al die lovende woorden over de zgn Arabische lente, ze hebben bij mij nooit gehoor gevonden, moet ik toegeven. Sorry, maar wat ik op tv zag was geen lente, maar een woedende "Allah is groot" schreeuwende massa. Woedende massa's zijn geen voorbode van lente, zelfs niet in figuurlijke zin. In het spoor van woedende massa's vind je alleen slachtoffers en vernieling. Woedende massa's kunnen morgen in woede ontsteken over precies het tegenovergestelde als waar ze vandaag razend over zijn. Als ik een woedende massa zie, ga ik zo rap als mijn kwakkelende benen en mijn wandelstok mij kunnen dragen op de loop.

Nee, er is daar iets in die regio dat maakt dat elk klein akkefietje in een mum van tijd als een lopend vuurtje rondgaat en de hele regio in de fik zet. Maar waaraan ligt dat dan? Ik denk dat het feit dat daar op een bepaald moment plots een joodse staat is neergepoot, er beslist geen goed aan heeft gedaan. Armoede, onderdrukking, totalitaire regimes zullen er ook wel voor veel tussenzitten. Maar dat heb je ook in andere streken in de wereld. Laten we we eerlijk zijn, gebieden waar dat niet of toch minder voorkomt, zijn nog altijd eerder uitzondering dan regel. Toch zijn die andere regio's, die het even zwaar hebben, of zelfs nog veel zwaarder, lang niet allemaal zo explosief.

Ik ben geneigd om te denken dat het toch in zekere zin te maken heeft met godsdienst. Niet met de islamitische godsdienst op zich. Zoals gezegd, ik weet weinig van de islam af, maar afgaande op wat ik weet, zie ik tussen christendom en islam eigenlijk echt niet veel verschil. Als ik kijk naar de gelovigen in mijn omgeving, christenen of moslims, ik zie daar eigenlijk geen opvallende verschillen qua levenshouding, hoor. Nu goed, ik ken natuurlijk geen fundamentalisten. Maar laten we verder eerlijk zijn, zelfs als je gaat kijken naar dat soort mensen, eignelijk is er toch ook nauwelijks verschil tussen moslimfundamentalisten en wat je sommige hypergelovige Amerikaanse politici allemaal hoort uitkramen. Ik bedoel maar, dat van die definitie van verkrachting bijvoorbeeld, dat had toch evengoed uit streng-islamitische hoek kunnen komen.

Waar het schoentje volgens mij wel knelt, is de mate waarin een godsdienst "actief" is, om het zo maar te noemen. Ik bedoel, iets als die film. Los van het feit dat het, zoals in Terzake terecht gezegd, nogal redelijk amateuristisch spul is, soortgelijke karikaturen van het christendom bestaan ook. Ik weet dat het appelen en peren vergelijken is qua niveau, maar toen ik dat ene fragmentje zag, moest ik heel erg denken aan The Life of Brian. Ik ben het effe gaan opzoeken, toen die film uitkwam moet de christelijke wereld ook ferm gesteigerd hebben. Net zoals die gesteigerd heeft bij het verschijnen van Dan Browns Da Vinci code. Maar de leden van Monty Python of Dan brown hebben hun werken niet met hun leven moeten bekopen, evenmin als voor, zover ik weet, enige Britse ambassadeur.

En dat is wel een verschil. Een belangrijk verschil. Het christendom is vandaag geen godsdienst meer die volksmassa's op de been brengt. De islam, los van alle strekkingen daarbinnen, is dat wel. In die zin kan ik heel goed begrijpen dat sommige mensen hier het gevoel hebben dat de Westerse wereld op het punt staat door de islam gekoloniseerd te worden. Zij zien mensen van hier die zich tot die islam bekeren en dan soms zelfs zo ver gaan om tot terroristische daden over te gaan. natuurlijk zijn dat extreme gevallen, even extreem als een Anders Breivik. Maar ook mij boezemt zoiets angst in. Want wij zijn dat hier, laten we eerlijk zijn, ook al héél lang niet meer gewoon, zo'n "actieve" godsdienst. Sorry, maar ik als niet-gelovige ben heel blij dat ik hier in een maatschappij kan leven waarin ik rustig mijn ongelovige zelf kan zijn, zonder het risico te lopen als heks verbrand te worden of zo. Zelfs al verkondig ik hier mijn mening voor het oog van de hele wereld. En al loop ik door bos en veld om kruiden te plukken waarvan geen kat weet dat ze eetbaar zijn. En al deel ik, nu we het toch over katten hebben, mijn huis met 3 daarvan, waarvan 2 zwarte. Er zijn ooit mensen voor veel minder dan dat gedood.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben uiteraard geen De Winter die meent is dat het gros van alle moslims geboren wordt met een mes in de pamper. Maar als de islam niet mijn meest favoriete godsdienst is, is dat voornamelijk omdat het er een is, die - in tegenstelling tot het katholicisme - springlevend is. Ik denk niet dat die explosiviteit iets te maken heeft met de godsdienst op zich. Trouwens, laten we nog maar eens eerlijk zijn, het christendom heeft op vlak van geweld ook geen al te fraai verleden. Je moet daarvoor nog niet eens zover terugkijken als de kruistochten.

Ik denk dat het vooral ligt aan de combinatie van springlevende godsdienst enerzijds en woedende massa anderzijds. En breid dat maar meteen uit naar andere vormen van "geloof": om het even welke vorm van ideologie. Vanaf het moment dat een woedende massa achter een vlag aanloopt, krijg je miserie. Zelfs al is die vlag op zich onschuldig lelieblank en geplaveid met de allerbeste bedoelingen. Vanaf het moment dat er zich achter die vlag een woedende massa schaart, is het hommeles. Zet Michelle Martin voor een woedende massa, en ze wordt gelyncht. Letterlijk. Begrijpelijk, maar daarom nog niet ok. Zet één meisje dat een ander meisje pest voor een woedende massa en ze wordt gelyncht. Toon "de islamwereld" een film die de spot drijft met hun profeet en al wie zich niet uitspreekt tegen die film, riskeert eenzelfde lot. En het spijt me heel erg voor die het hoogstwaarschijnlijk best wel heel goed bedoelende meneer vertegenwoordiger van "de" moslim gemeenschap, het tegengif daarvoor is niet mensen verplichten tot respect voor ieders heilige huisjes. Het enige wat je op zo'n moment kan doen is: diegene tegen wie de lynchers zich richten beschermen, ook al is het een misdadiger, en de lynchers zelf tot de orde roepen. En dat tot de orde roepen, gebeurt soms ietsje te weinig als het over "de islam" gaat, is mijn bescheiden mening. Want je hebt langs de ene kant de brave goedbedoelende burgers die niet racistisch willen overkomen en langs de andere kant de VB-ers die niets liever doen dan angst en onbegrip uitbuiten. Maar je hebt vooral de massa die in zwart wit denkt en niet weet dat er daartussen heel, héél veel grijs zit.

Voilà, ik heb gezegd. Wie na het lezen hiervan de behoefte voelt opkomen om mij te stenigen, moet dat dan maar doen.

12:48 Gepost door Schaduw Zijde in Mijn gedacht, Politiek en actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-09-12

Het Bolwerkplein

Een tijdje geleden zette ik een voorstel op De Vragende partij, waarin ik me erover bekloeg dat dit plein eigenlijk veel te weinig gebruikt wordt. Nog eens, want ik had het er al eens over gehad in een Randkrantcolumn. Het ligt me namelijk echt wel aan het hart, dat plein. Niet in het minst omdat het aan het begin van mijn straat ligt, natuurlijk ;-) Maar ook omdat ik - doordat ik hier al heel mijn leven woon - heel goed weet hoe het daar vroeger was.

Geen plein. Jarenlang was het een braakliggend terrein, officieus in gebruik als parkeerplaats. En daarvoor stonden er de kapotte huisjes. Zo noemde ik die. Die huisjes in kwestie, dat was een rijtje piepkleine arbeidershuisjes, met 2 vermoedelijk nog veel piepkleinere kamertjes beneden en een puntdak, zo laag dat je er waarschijnlijk alleen in het midden van de kamer rechtop kon staan, en dan mocht je waarschijnlijk ook nog niet te groot zijn. In mijn vroegste kinderjaren stonden de meeste van die huisjes al leeg. En werden ze aan hun lot overgelaten. vandaar kapotte huisjes.

En dan met de komst van het nieuwe cultureel centrum verrees plots ook een groot plein. Een plein dat echt ruimte in het straatbeeld gebracht heeft. Maar wel een beetje kaal. Als ik ooit hier in Vilvoorde een groep wildbreiers of -hakers aan de praat kan krijgen, is dat beslist een van de doelwitten voor opvrolijking. Maar hoedanook een verademing. Waarom? Omdat het zo ongeveer het enige plein in de stad is dat niet als parking in gebruik is. Nu ben ik zelf wel een fervente autogebruiker, maar ik vind wel dat in een stad niet alle ruimte naar auto's moet gaan.

En toen zag ik op De Vragende partij dat iemand geopperd had om... jawel, van het Bolwerkplein een parking te maken. Ah nee, hé, dacht ik en dus deed ik mijn tegenvoorstel. Wie naar de pagina surft, zal trouwens merken dat mijn voorstel ondertussen naar de lijsstrekkers is gestuurd en die hebben hun reactie gegeven.

En waarom begin ik nu vandaag terug over dat Bolwerkplein? Wel, omdat er daar vanavond een voorstellingsmoment was georganiseerd voor het Vilvoordse verenigingsleven. Allerlei standjes van allerlei verenigingen, van de gekenden zoals Gezinsbond en de KWB en zo, tot bijv een vogelvereniging waar ik nog nooit van had gehoord. Die stonden daar met enkele kooitjes met vogeltjes, kanaries en ook en agapornisje. Dat vind ik heel leuke beestjes. Als ik er de energiev oor had, zou ik er best wel eentje willen. Of een papegaai, zoals we hier vroeger thuis hadden. maar ja, ik heb al werk genoeg aan de poezenbeesten dus...

Ik heb me uiteindelijk enorm geamuseerd op die markt. omdat ik er zoveel mensen tegenkwam die ik allang niet meer had gezien, of die ik eigenlijk toch al eens wou contacteren, of die ik eigenlijk niet ken, maar die wel broers of zussen van mij kennen en die wel mijn columns volgen, enzoverder.

Zo heb ik bijvoorbeeld besloten dat ik toch nog eens terug ga kijken hoe het hier ondertussen met de letsers (voor wie niet weet wat LETS is) staat. Ik was destijds betrokken bij de oprichting van de Letsgroep hier.  Maar ja, toen werd ik ziek en heb ik dat laten vallen.

En toen kwam ik de mensen tegen van Groen, en heb ik daar ook nog een babbeltje mee gehad. Tof, want die wou ik eigenlijk toch allang eens contacteren ivm een en ander, dus dat kwam ook weer goed uit.

En toen zag ik een standje van de filmclub FAR en daar haden ze een potje staan waaruit je een lotje kon trekken. Win ik toch wel een gratis ticket voor een filmvoorsteling zeker? Wauw, dat is dus al de 2de keer op korte tijd dat ik filmtickets win :-) Plus dan nog de gratis tickets voor de drive-in movies in Mechelen die ik "gekocht" had met mijn punten van de Metroclub :-)

En toen begon ik moe te worden en ging ik naar huis. Ik wist wel dat er nog een vuurparade kwam, maar dat was pas over een halfuur en ik zag het echt niet zitten om erop te wachten. Maar ik zat nog niet goed aan mijn buro of ik kreeg een belletje, of ik niet ook naar het plein kwam. En dat de vuurparade net begon. Ik terug op mijne velo ;-)

Nee, het was echt wel een leuke avond. Ik had echt het gevoel van, tiens, eigenlijk ben ik hier toch echt wel goed verankerd in deze stad. En ik zag mijn fijne Bolwerkplein echt leven. Fantastisch is dat!

 

 

 

 

15-07-12

Afvalbeleid

Ik weet niet hoe het in andere gemeenten is, maar hier in Vilvoorde mist het afvalbeleid volgens mij toch echt wel een sociale dimensie.

Zoals het nu is, wordt iedereen over dezelfde kam gescheerd. Nochtans, de mate waarin de aankoop van vuilniszakken doorweegt op je budget verschilt nogal aanzienlijk. Zo mag ik al blij zijn dat ik me kan redden met de kleine restafvalzakken, die "maar" 8€ kosten voor een rol van 10 zakken van 30l. De grote zijn 16€ de rol en het spijt me, maar dat zie ik me met mijn budget van 50€ per week echt niet trekken. Het zou al veel helpen als je ze op zijn minst als arme mens per stuk zou kunnen kopen.

Aan de tarifering van het containerpark heb ik me ook al vaak geërgerd. Gelukkig zijn er ondertussen al heel veel gratis fracties. Maar ik hou mijn hart vast voor de dag dat bijvoorbeeld mijn burozeteltjes niet meer te herstellen zullen zijn. Want ze wegdoen kost mij al ongeveer evenveel als ze vervangen. Dus ik moet eigenlijk het dubbele budget voorzien, wil ik nog kunnen zitten.

Waar ik me het meest van al aan gestoord heb, is aan de formulering in het krantje van de afvalmaatschappij Incovo. Volgens hen is wie restafval binnenbrengt sowieso een grote vervuiler en het is dus niet meer dan rechtvaardig dat die meer betaalt. Rechtvaardig? Iemand die geld genoeg heeft om elk jaar een nieuw salon te kopen, kan het "oude" gratis laten ophalen door de kringloopwinkel. Wie maar amper genoeg geld heeft voor een 3de of 4de hands meubelstuk moet, eens dat helemaal versleten is, er nog voor betalen om het te "mogen" wegdoen. Want bij de kringloopwinkel moet je er dan niet meer mee afkomen. En dus is het grof vuil, en dus ben je een grote vervuiler en mag je betalen. Is dat rechtvaardig???

Een paar jaar geleden zat ik hier met een tafel die wegmoest. Versleten, dus bij de kringwinkell moest ik er niet mee afkomen. 14€ kostte dat toen in het containerpark. Ik had dat niet eens! Daarvoor ben ik dus naar "den buro" moeten gaan om uit te leggen dat ik als arme mens echt niet in staat ben om dat bedrag op tafel te leggen, simpelweg voor een tafel die wegmoet. Dat is toch onvoorstelbaar? Eigenlijk is het niet de grootste vervuiler die betaalt, maar diegene die helemaal aan het eind van de gebruikcyclus van een voorwerp bengelt.

Nee, dat afvalbeleid, dat ligt al heel lang op mijn maag. Daarom heb ik nog eens een voorstel op De Vragende partij gezet: http://dvp.deredactie.be/Gemeente/QuestionDetail?question...

Wat vinden jullie?

 

19-06-12

De vragende partij

Al eens gaan kijken op http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/verkiezingen2012/dvp? Leuk initiatief! Ik heb al mijn eerste eigen voorstel gelanceerd en ben van plan er nog wel een en ander aan toe te voegen.

Maar er komt ook vanalles op waar ik me toch wel aan stoor. Het voorstel dat momenteel op de 1ste plaats staat bijvoorbeeld. Het legt de vinger op een groot pijnpunt in de Vilvoordse verkeerssituatie: de ronde punten aan de kerk. Er zijn maar weinig momenten op de dag dat er daar geen ellenlange files staan. Vooral in de richting van de brug over het kanaal. En dat maakt meteen ook duidelijk wat het probleem is. Het gaat vooral om doorgaand verkeer: mensen die niet in Vilvoorde zelf moeten zijn, maar over de brug, hetzij het stuk Vilvoorde over het kanaal, hetzij de achterliggende gemeentes. Wie er ooit op het idee is gekomen van die ronde punten weet ik niet, maar het is een gigantische vergissing geweest. te meer omdat je moet bedenken dat bijna ook alle hulpdiensten langs daar moeten passeren. de brandweerkazerne ligt daar en wie naar het ziekenhuis moet, moet ook langs daar. En brandweer en ambulances staan dus mee in de file. Want uitwijken om ze door te laten is op die plek haast onmogelijk. je huis zal maar in brand staan...

Maar het voorstel op zich is onzin. het heeft te maken met asociaal gedrag van een aantal bestuurders. In plaats van al in de file aan te schuiven vanaf het kruispunt van de Schaarbeeklei met de parkstraat, rijden die door tot bijna aan de kerk en proberen dan in te voegen. dat is zeer ergerlijk, dat vind ik ook. maar het voorstel om de hele strook af te zetten met paaltjes is evengoed asociaal. Want als je vlakbij de kerk op de Schaarbeeklei geparkeerd staat en je moet richting brug, dan kan dat op die manier niet meer.

En dat is de reden waarom ik me vaak erger aan dit soort pogingen om "de burger" aan het woord te laten. veel burgers denken niet verder dan hun  neus lang is.

Nog zo'n voorbeeld. Ergens zegt iemand - terecht - er is een probleem met parkeren. Oplossing: het Bolwerkplein (dat plein van mijn voorstel) wordt toch niet gebruikt, laten we daar een grote parking van maken voor het cultureel centrum. Ten eerste , compleet idioot, want er IS parkeergelegenheid op wandelsafstand van daar. Ten tweede, het is niet omdat een plein te weinig gebruikt wordt, dat je er zomaar auto's op moet gaan neerpoten. Ten derde, er is al zo weinig open ruimte in de stad. Dat plein heeft de wijk een stuk aantrekkelijker gemaakt, laten we dat asjeblieft zo houden.

Nochtans, ik moet toegeven, de mensen komen wel af met de verwachte pijnpunten. Parkeren is hier een probleem, maar ik denktoch dat dat vooral te maken heeft met de prijs. Er is niet zomaar te weinig parkeerplaats, er is vooral te weinig gratis parkeerplaats. De Rooseveltlaan is eigenlijk één grote parkeerplaats. Maar je hebt het stuk - dat overigens niet erg goed is aangelegd - aan de rechterkant van de Hendrik I-lei, waar het (meestal) gratis is en waar dus iedereen staat. En er is het stuk aan de andere kant, veel groter en beter om te parkeren, maar waar je moet betalen en waar dus bijna niemand staat.

Het Heldenplein met zijn vermaledijde ronde punten, dat is een echt probleem. De afschuwelijke slechte staat van de fietspaden op de Rooseveltlaan, de muggenplaag aan de watersite, het feit dat het station eigenlijk niet toegankelijk is voor gehandicapten. Allemaal zeer goede punten om aan de politiek over te brengen. maar over de juiste oplossing mag er toch nog wel wat nagedacht worden.

Alleszins, toch een leuk initiatief van De redactie :-)

 

16-06-12

Saskia

Het is vandaag precies een jaar geleden dat je stierf. De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Maar ik doe er wel alles aan om iets van jou vast te houden. Het hoedje dat ik voor jou maakte, maar dat nooit tot bij jou is geraakt,  siert mijn raam.  Het dragen kan ik niet, het is van jou. Je foto staat op mijn boekenrek, omringd door spulletjes die ik ooit meebracht van Kreta, het eiland waar jij, net als ik, iets mee had.

Vandaag ben ik een halve dag bezig geweest met wol en wol, dat is voor eeuwig en altijd verbonden met jou. Een passende bezigheid voor deze "verjaardag". Te meer omdat ik je zo graag had willen betrekken bij onze WirreWarreWolprojecten. Die dieren in de jeugdbib, dat zou je geweldig gevonden hebben. En onze reuzen nu, daar zou je vast ook schitterende ideeën voor gevonden hebben.

Rust zacht, lieve Saskia.

18:30 Gepost door Schaduw Zijde in Brieven | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

31-05-12

Sterfgevallen

De dood waart rond in mijn omgeving... Op Facebook zag ik viavia het bericht passeren van iemands overlijden. Degene die overleden is zit ook in mijn facebookvriendengroep, al heb ik hem eigenlijk nooit ontmoet. Maar er zijn schakels die verbindingen vormen. En het is vreemd hoe je soms met anderen verbonden blijkt, ook al ken je ze eigenlijk niet.

De man in kwestie leerde ik "kennen" via facebook, meerbepaald via comments op het profiel van een van mijn vroegere studievrienden. Degene bij wie ik dat overlijdensbericht zag passeren, is ook iemand die ik ken uit mijn studententijd, maar hem kende ik maar heel vaag. Hij is echter wel goed bevriend met degene via wie ik die derde leerde "kennen". Volgen jullie nog? ;-)

Enfin, jullie weten misschien zelf ook hoe dat gaat: x aantal comments later werden we facebook"vrienden". niet dat ik de laastte paar jaar nog veel contact met hem had, maar hij bleef wel in mijn contactenkring zitten. Precies omdat er al die "connecties" waren.

Want er waren nog connecties. Zijn ex-vriendin is bevriend met mijn vriendin Blablamie. En Saskia kende hem nog uit haar kinderjaren toen hun respectievelijk ouders samen op de toenmailige BRT werkten. Is dat niet gek? Hoe je met mensen verbonden kan zijn via allerlei schakels, waar je je niet eens van bewust bent?

En nu is hij dus zijn vroegere speelkameraadje gaan vervoegen aan de overzijde. Nog geen jaar na haar. Beiden even jong.

---

Een week of twee geleden belde een van mijn buurvrouwen aan. Met mijn wandelstok in haar handen. ??? Blijkbaar had ik die, bij het uitpakken van mijn fietstassen aan de vensterbank "gehangen" om hem uit de weg te hebben. Daarna was ik die dan vergeten en die is daar dan de hele nacht en een stuk van de volgende dag braafjes blijven hangen. Tot de buurvrouw passeerde en effe aanbelde. En nadat ze me de stok gegeven had, vroeg ze me of ik het al wist van haar vader. Euh nee. Bleek dat de man de week daarvoor overleden was. Ze hadden het klein gehouden, geen kaartjes rondgebracht of zo.

Ik kende haar ouders goed, van de buurvrouw. Ze waren van de oude garde, de mensen die hier woonden van in mijn kinderjaren. Ik ging als tiener met hen af en toe mee zwemmen in het zwembad van de kazene van Peutie. Het waren vriendelijk mensen bij wie ik altijd terechtkon als er een probleem was.

Haar moeder is al een paar jaar terug gestorven. Nu ook de vader. En daarmee is de oude garde hier letterlijk  helemaal uitgestorven. En dat is toch wel raar.

---

In mijn stamcafé, de Lunchgarden in Zermst, heb ik door de jaren heen heel wat mensen leren kennen, vaste klanten zoals ik. Onder andere een oudere man, die altijd graag een babbeltje met mij komt maken. Eenaantal weken geleden vertyelde hij me dat hij een kleine beroerte had gehad. sindsdien mag hij niet meer met de auto rijden, hij was immers aan een kant licht verlamd geweest. En daar was hij nog volop van aan het herstellen toen hij me kwam vertellen dat zijn vrouw plots overleden was. Die woonde al wel een aantal jaar in een rusthuis en ze was niet meer helemaal ok. maar toch, de dood komt altijd onverwachts.

---

Dat zijn dus drie mensen in mijn omgeving op enkele weken tijd. De dood waart rond, dat is dus wel duidelijk...

21:36 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Mijn gedacht | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende