06-10-13

Zware week

Ontieglijk zware week gehad met drie momenten van intense stress. Heb nu wel weer even genoeg gehad, vind ik. Het ergste is dat dat mijn toch al zo broze dagnachtritme nog meer in de war stuurt. Vannacht geen oog dichtgedaan, puur van stress.

Vrijdagavond gaf de interne cd-romspeler van mijn pc de geest. Had het al wel verwacht want hij had al een paar keer vreselijk veel lawaai gemaakt. Maar hij speelde nog. Dan wou het deurtje niet meer opengaan. Vrijdagavond heb ik dat kunnen oplossen met de truuk met de paperclip. Om vervolgens vast te stellen dat er van spelen geen sprake meer was.

Miserie voor mij, want dat betekent dat ik ook geen luisterboeken meer kan gebruiken. En ik was nog zo blij dat ik een manier gevonden had om terug te lezen én mezelf te helpen in te slapen. Nu heb ik hier wel nog mijn vorige pc staan. Starten wil die niet meer, maar er zit wel een goeie cd-romspeler in en een goeie dvd-speler.  Ook al zoiets wat ik alleen nog op mijn pc kon. De ingebouwde dvd-speler van mijn tv heeft al enkele jaren geleden de geest gegeven en de externe die ik viavia 3de of misschien wel 4de of 5de hands kon krijgen, doet het ook al een hele tijd niet of nauwelijks meer. Het is te zeggen, als je het geduld hebt om hem een keer of 20 op en af te zetten, wil hij heel af en toe nog wel eens een dvd afspelen.

Gisteren wilde ik mijn pc opstarten en plots wou hij niet meer. Bleef hangen op een zwart scherm met een knipperend streepje linksboven. Alles geprobeerd wat ik kon bedenken, niks wou helpen. Uiteindelijk bleek het te maken te hebben met die kapotte cd-romspeler. Spijtig genoeg viel mijn frank al toen ik al de pc had proberen te formatteren. Ik helemaal in paniek want als zelfs formatteren al niet meer lukt... Maar terwijl ik op de pc van een vriendin mijn facebookvrienden te hulp riep, zag ik dus plots het licht. Bij het opstarten zoekt je pc normaal gezien eerst naar opstartbestanden op floppy (als je die nog hebt), dan op cd-rom en pas dan op de harde schijf zelf. Maar als die kapotte cd-romspeler niet reageert, blijft blijkbaar de hele boel hangen.

Dat werd bevestigd door een van mijn FB-vrienden. Toen ik dat door had, zag ik terug licht aan net eind van de tunnel. Want dat kan ik oplossen, die opstartsequentie veranderen. Een heel ander paar mouwen was de pc terug up-to-date krijgen. Er zit windows xp op en om daar nog iets mee te kunnen doen, moet je op zijn minst 2 service packs downloaden en installeren. Maar dan moet je dus naar de windowssite. En nu hebben die kerels er niet beter op gevonden dan je te verplichten om eerst internet explorer8 te installeren vooraleer je zelfs maar op die site op geraakt. Nu werk ik ondertussen al een paar jaar liever met firefox dan met IE. Maar Firefow downloaden ging dus ook niet want daarvoor heb je dan weer die vervloekte servicepacks nodig.

Goed, ik denk, ik zet IE8 er wel even op en smijt het er dan daarna wel terug af. Wil dat ding om god weet welke reden zichzelf toch ook niet laten installeren zeker? Zucht... Gelukkig had ik op mijn externe harde schijf nog een vroegere versie van firefox staan en daarmee is het me gelukt om toch op zijn minst die eerste 2 servicepacks te pakken te krijgen.

Dan nog mijn vertrouwde Firefox-extensies er terug opzwieren. Dat was niet zo'n probleem omdat je op de downloadsite daarvoor kan aanduiden welke je favorieten zijn. En tenslotte de nog de paar programma's die ik nog offline gebruik terug installeren. Zo gebruik ik bijvoorbeeld HPS ShopList om mijn boodschappenlijstjes te maken. De backup-optie daarvan blijkt goed te werken. Ik gebruikte ook stickies op mijn bureaublad. de link daarvan geef ik niet mee, want ik stap ervan af. Het is heel handig, maar... de backup werkt niet. Om je bestanden te kunnen herstellen moet je om te beginnen al een apart programma downloaden en als je het dan gebruikt werkt het nog niet eens ook: het vraagt naar een andere bestandsindeling dan die waarin het zelf een backup produceert. Jaaaa zeeeeg!!! Brol maw, dus daar ga ik iets anders op moeten bedenken.

Enfin, een hele nacht bezig geweest. En het is vooral dat die pc voor mij zo vreselijk belangrijk is. En dat dat zo moeilijk is om mensen duidelijk te maken. Daar ging het tweede stressmoment van de week ondermeer over. Ik ga hier zo in het openbaar niet in detail treden, maar het ging erom dat bepaalde mensen (met invloed over het reilen en zeilen  van mijn leven) vinden dat ik te veel tijd achter mijn pc doorbreng. Maar hoe kan dat anders: dat ding is mijn tv, mijn telefoon, mijn boeken, mijn muziek, mijn sociaal leven, mijn inventaris, mijn agenda, mijn extern geheugen dat alles moet onthouden wat mijn eigen hersenen niet meer willen bijhouden, zoals ondermeer idiote dingen als wanneer heb ik voor het laatst een douche genomen, mijn medisch dossier zit daarop met ondermeer een lijstje van alle medicatie die ik moet nemen en wanneer ik dat moet doen, en waaraan ik sinds wanneer lijd, mijn to do lijst, mijn planning, mijn doelstellingen, enfin, zo goed als alles wat mij helpt om zo efficiënt mogelijk om te gaan met de weinige tijd en het slecht functionerende lichaam dat ik heb.

M.a.w als dat ding niet doet wat het moet doen, is dat een ramp. te meer omdat ik het geld niet heb om het ding te vervangen. Bij de vorige crash heb ik het geluk gehad dat ik een afdankertje kon krijgen van een dokterskabinet. Maar of dat de volgende keer weer lukt...

Ik ben dat soms zo beu. Altijd maar weer die problemen en toestanden. Prutsen en broddelen met afdankertjes met alle miserie vandien, de angst van wat gaat er nu weer op mij afkomen, hoe moet ik dit weer oplossen. En dan heb ik nog het geluk dat ik best wel goed ben in prutsen met vanalles en nog wat. En dat ik veel en goede vrienden heb, zodat er zich in tijden van nood doorgaans wel ergens een of andere oplossing aandient.

Maar ik ben het wel moe. Het put me uit. Vandaag begrijp ik eigenlijk niet meer hoe ik dat vroeger uithield. Nu is het alsof elke stresspiek me minstens een half jaar ouder maakt.  Over een goeie anderhalve maand word ik 48 maar ik voel me minstens 60. Soms kijk ik in de spiegel en ben ik verrast om te zien hoe jong mijn gezicht er nog altijd uitziet. Want zoals ik eruit zie, is absoluut niet hoe ik me voel. Ik voel me oud en roestig, alles in mij knarst en piept en rammelt even hard als die cd-romspeler eergisteren.

Nu goed, de pc doet het wel weer even. Ik was graag vandaag naar het repair café in Mechelen gegaan in de hoop om iemand te vinden die me kan helpen om van 2 halfgoeie pc's 1 redelijke te maken. dat moet kunnen, alleen weet ik net te weinig af van de binnenkant van pc's om het zelf te doen. Maar het gaat vandaag niet lukken: slaap nodig. En donderdag is het alweer tijd voor mijn volgende spuitje, joepie! Dat zal ook al helpen want ik voel het nog altijd als het zo'n beetje uitgewerkt is.

Voor wie dacht dat ik de tel kwijt ben en zich afvraagt of ik nog iets ga zeggen over dat eerste stressmoment: nee, sorry. Dat heeft met liefdesperikelen te maken en dat is zo moeilijk en ingewikkeld en ligt bij mij zo gevoelig. Daar kon ik eigenlijk maar met 1 persoon over praten: Saskia, en die is er niet meer. Ik mis haar echt enorm.

 

De commentaren zijn gesloten.