29-09-13

Risotto

Gisterenvoor het eerst in mijn leven risotto gemaakt. Wou ik allang doen, omdat ik er veel recepten voor heb en ik graag rijst eet. De risottorijst (arborio) had ik ook al even liggen. Alleen het afgelopen jaar met mijn tekort aan vitamine B12 was koken er heel vaak te veel aan. Nu ik mijn spuitjes terug krijg, wil ik terug met mijn kookpotten en kruiden aan de slag.

Ik heb me gebaseerd op 2 recepten:

  • risotto met courgette en erwtjes uit het boek "5 ingrediënten, 1 gerecht."  maar zonder courgette
  • een recept voor risotto met prei van op het web, maar dan wel met 1 prei ipv 4 (geef toe, 4 preien op 150 gr rijst, mij lijkt dat rijkelijk veel) en zonder look want dat verdraag ik niet

Dat laatste omdat ik deze week een hele bussel prei bij Lidl had gekocht voor amper 0,99€. Da's veel eten voor weinig geld ;-) Erwtjes heb ik altijd in voorraad, zowel in blik als in de diepvries.

Helaas heb ik een hele domme fout gemaakt. Tja, ik had eigenlijk al de hele dag een ietwat suffe kop... Ik had de hoeveelheid rijst uit het boek opgeschreven. Toen ik de rijst afgewogen had, zag ik meteen dat het eten voor een hele week zou zijn. Later bleek dat het recept bedoeld was voor 4  personen, maar volgens mij mag je daar gerust nog 1 persoon bij rekenen, of zelfs 2, als het kleine eters zijn.

Enfin, het was op het zicht duidelijk dat het veel te veel was, dus heb ik maar de helft genomen. Maar... ik ben vergeten de hoeveelheid bouillon ook aan te passen. Gevolg, mijn risotto is eerder een dikke soep, maar smaken deed het alleszins wel.

Ik heb er een gebakken pangasius bij gegeten. Jaja, ik weet het wellicht niet echt ecologisch verantwoord, maar ik heb niet de luxe om op dat soort dingen te kunnen letten. Het moet vooral betaalbaar zijn. En lekker. En pangasius vind ik dus echt wel lekker. Wat een statement op zich is want ik ben absoluut geen viseter. Ik lust alleen vis die niet "vissig" smaakt en dat beperkt de keuze toch wel enigszins ;-)

Enfin, lekker gegeten, maar zal beslist nog lekkerder zijn zodra ik het procédé van risotto maken onder de knie heb. Ga ik de komende tijd wat op oefenen. Heb me al een beetje op het web geïnformeerd. Niet bij Piet, wel bij Jeroen. Meus, van Dagelijkse kost. Dat is dé referentie voor mij als het op koken aankomt. Ik vind dat die man eenvoudig maar toch zeer lekker kookt. Nog geen enkel recept van hem geprobeerd dat tegenviel. Zijn recept voor spaghetti carbonara  bijvoorbeeld, dat was voor mij echt een openbaring. Zo simpel maar zooooo lekker. En zelfs light, want er komt geen room aan te pas, in tegenstelling tot de meeste recepten die je daarvoor vindt.  Echt hemels...

Maar risotto dus. Dit is wat ik ervanheb gemaakt:

1 prei
1 kleine ui
1/2 blik erwtjes
125 gr arboriorijst
1 l bouillon, maar dat moet dus duidelijk maar 1/2 l zijn
geraspte parmezaanse kaas ca 3eetlepels
wat zout en peper
en (omdat ik vond dat er veel te weinig kruiden bij te pas kwamen) 1 theelepel ras-el-hanoutpoeder (leek me puur op geur er het best bij te passen)

Ik heb eerst de ui en de prei gestoofd in een klontje bakmargarine. Dan de rijst toegevoegd en even meegestoofd. Dan, volgens het recept 2 pollepels van de bouillon toegevoegd en al roerend laten sudderen. Volgens het boek en de site moet je dan beetje bij beetje de rest van het vocht toevoegen. Dat heb ik ook gedaan, alleen ben ik daar waarschijnlijk ook iets te snel mee geweest. Zag ik meteen toen ik naar Jeroen Meus' versie keek. Aha-moment: ha, dat bedoelen ze met 'als al het vocht opgenomen is'! Dan nog de erwtjes erbij en op het einde de kaas en de kruiden.

Meer is er niet aan, maar het is de techniek, die je onder de knie moet krijgen. Volgende keer beter!

12:21 Gepost door Schaduw Zijde in Eten en drinken, Lichtpuntjes | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.