18-09-13

"Het hermetisch zwart" van Marguerite Yourcenar

HermetischZwart.jpgZaterdag buigen we ons in de leeskring over bovenstaande roman en ik ben één van de boekbegeleiders van dienst. Op eigen initiatief, hoor, het is niet dat ze er mijn arm voor hebben moeten omdraaien Knipogen.

Ik heb het boek ergens in mijn studentenjaren gelezen en ook de verfilming door André Delvaux heb ik ergens in die periode gezien. Ik weet niet meer wat eerst was, het boek of de film. Alleszins, beide zijn blijven hangen, in positieve zin.

Zodus, toen iemand het op het eind van vorig seizoen suggereerde als tip voor onze longlist (jawel, wij werken zoals de echten met een long- en een shortlist Knipogen ), trad ik dat voorstel meteen bij en opperde dat ik dat geval ook wel bereid was om het boek te begeleiden.Omdat er nog wel voor-stemmen waren, besloten we het boek dan al maar meteen in te plannen als eerste van het nieuwe leesclubseizoen.

Ik heb het boek in de zomer herlezen als luisterboek, maar voelde al wel meteen aan dat ik het, om het te kunnen bespreken,toch nog eens zou moeten lezen, en dan liefst in papieren versie. Daar ben ik nu mee bezig. Maandag had ik een overleg met de andere boekbegeleidster, wat heel fijn was omdat we het allebei heel graag gelezen hebben en er heel enthousiast over zijn. Onze bevindingen erbij bleken gelijklopend en dat is altijd een goeie indicatie, heb ik al ondervonden.

Nu ben ik bezig het boek nog eens te herlezen (derde keer dus al Lachen ), maar nu in detail en met het oog op de structurele kenmerken ervan. Daarvoor kijken ze in de leesclub graag in mijn richting. En ik moet zeggen, dat ligt me ook bijzonder goed. Vandaar dat ik ook maar wat graag mijn kandidatuur stel voor de boekbesprekingen: ik beleef daar zelf altijd heel veel plezier aan.

Tegelijk ben ik recensies en zo aan het zoeken op het web.En wat stel ik vast? Ook hier vind ik telkens weer dezelfde bedenkingen weer die wij ons als begeleiders ook maakten. De belangrijkste wil ik hier alvast meegeven, voor wie het boek nog niet gelezen heeft, of wel maar er toch zo geen goeie herinneringen aan heeft. 

Wat je vooral moet weten is: dit is geen boek dat je tussen de soep en de patatten door kan lezen. Snelle lezers zullen op hun honger blijven zitten want "Het hermetisch zwart" mag je in geen geval snel lezen. Traag is hier het codewoord. Geef je geest de toestemming om te blijven hangen aan een enkele zin of woord dat iets bij je losmaakt. Keer een aantal bladzijden terug en herlees iets wat je bij de eerste lezing toch niet helemaal duidelijk was. En denk na over wat je leest. Zou je altijd moeten doen, vind ik, maar toch, hier is een extra waarschuwing zeker op zijn plaats.

Of lees het een eerste keer snel, om het verhaaltje te kennen. En lees het dan nog eensom de ziel van het boek te waarderen. En neem het van mij aan: "Het hermetisch zwart" meer dan eens lezen is geen beproeving. Echt niet!

13:14 Gepost door Schaduw Zijde in Lectuur, Lichtpuntjes | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.