03-09-13

Moe

Kom ik doodmoe (waarover later meer) terug van de naailes (waarover later meer), denk ik: orchidee meteen meenemen om hem zijn wekelijkse voetbadje te geven. Ik zet de plant op het aanrecht en laat de kraan even lopen om lauw water te krijgen. Ik pak de plant en tegelijk zie ik uit één ooghoek beweging in de afwasbak. Komt daar toch wel en grote spin uitgekropen, zeker? Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!!!!!!!!!!!!!!

Is dus echt niet leuk om zo thuis te komen na een zware dag. En nog maar een teken dat het herfst is; het is niet de eerste van het seizoen die ik betrapt heb op binnensluipen. Nochtans, na de vorige had ik het venster naar de tuin, dat de hele zomer op een kier heeft gestaan, meeteen dichtgedaan. Maar ja, veel ruimte heeft zo'n beest niet nodig blijkbaar. Jakkes, jakkes, jakkes..... Sorry, ze mogen nog zo nuttig zijn, maar van spinnen moet ik echt niet hebben :-(

En zeker niet, zoals gezegd, na een  zware dag. Ik had om te beginnen te weinig geslapen. Ik was net goed aan het slapen en plots ging de bel. Meneer van de firma die een tijdje geleden mijn boiler en kachel hebben nagekeken. Ik wist dat die nog moesten terugkomen om een nieuwe ontsteking in de kachel te stoppen en ik had me net gisteren gerealiseerd dat ik nog niet geantwoord had op hun vraag op mijn voicemail wanneer ze mochten komen. Stond die daar dus onaangekondigd voor de deur.

En op dat moment ook onwelkom moet ik zeggen. Ten eerste, omdat ik echt nog een paar uur slaap te goed had, want ik wist dat het een lange dag zou worden. Want eerste keer terug naailes. En bovendien kreeg ik in de namiddag én een poetshulp én een gezinshulp over de vloer. Dat was nogal onverwacht gekomen. Ik had het er vorige week met de poetshulp nog over gehad dat ik eigenlijk echt eens wat extra hulp nodig had om hier eens de boel grondig te ordenen. Zodat alles eindelijk eens, na 8 jaar [!] een vaste plek kan krijgen.

Ik had al wat voorbereidend werk gedaan door een heleboel boeken weg te doen. Zo kwamen er in mijn boekenrekken heel wat schappen vrij. Die schappen heb ik samen met mijn twee helpsters kunnen vullen met al mijn hobbyboeken en een groot deel van mijn hobbymateriaal, met name al mijn gerief om wenskaarten te maken.

Tot nu toe stond dat gerief boven. Dus als ik een kaartje nodig had, moest ik eerst dat gerief naar beneden sleuren - want boven is geen ruimte om eraan te werken - en dan nadien terug naar boven. Niet leuk :-( Terwijl daar beneden eigenlijk alleen boeken stonden, vooral romans, die je een keer hebt gelezen, of gekocht hebt met de bedoeling ze ooit nog eens te lezen. Terwijl ik, als ik een boek wil lezen net zo goed naar de bib kan gaan. Of als het over informatieve werken gaat, eigenlijk maak ik daarvoor toch eerder gebruik van het web. En zelfs als ik het in boekvorm wil, dan kan ik ook weer terecht in de bib.

Nee, mijn ruimte is beperkt, want uiteindelijk woon ik toch maar in een klein huisje, en ik wil die ruimte dan ook zo optimaal mogelijk gebruiken. En dat betekent wegdoen wat weg kan. Dus weg met de boeken, weg met 3 karaffen als je er uiteindelijk toch maar hooguit een gebruikt, weg met dekens in kleuren die je niet gebruikt omdat ze niet fijn aanvoelen of omdat de kleuren vloeken met mijn interieur, enz. Dat is al heel lang het plan, maar om het uit te voeren heb ik wat extra hulp nodig.

Temeer omdat het feit dat er hier nog zoveel spullen staan die nog geen goeie plaats hebben of die wegmogen, het alleen maar moeilijker maakt om mijn huis te onderhouden. Bij Familiehulp moest ik daar niet mee afkomen. Bij het OCMW heb ik ook een jaar moeten blijven vragen, maar blijkbaar zien ze het nu dan toch ook in.

En nog een goede reden, als alles een vaste plek heeft, wordt het voor mij ook een pak makkelijker om het overzicht te houden. Voor een deel heb ik dat al wel. De fantastische website www.ravelry.com bood me de mogelijkheid om een goede inventaris te maken van mijn wolvoorraad. Onlangs ontdekte ik dat er ook zoiets bestaat voor kralen en diezelfde site werkt blijkbaar ook aan een inventarissysteem voor stoffen en naaibenodigdheden. 

Weet je, als je een slecht geheugen hebt, maar wel graag goed georganiseerd blijft, moet je het op een andere manier aanpakken. het internet is daarbij een grote hulp. het is alleen soms even zoeken naar wat voor jou het beste werkt. Om bij te houden wat in mijn diepvries steekt werkte ik bijvoorbeeld oorspronkelijk met een spreadsheet. Maar eigenlijk was dat veel te omslachtig. nu gebruik ik digitale post-itjes. Je kan die ofwel op je bureaublad zetten, of je kan ze ook in het programma zelf opslaan. Dat is veel rapper om aan te passen dan als ik eerst die spreadsheet moest gaan opzoeken en openen. Nu werk ik - na vele keren al mijn gegevens te zijn kwijtegraakt bij computerpannes - niet graag meer met programma's op mijn computer zelf. maar van die post-itjes kan je relatief gemakkelijk  een backup maken.

Enfin, we hebben het hier grondig aangepakt. De dames hebben tegelijk ook overal een nat microvezeldoekje overgehaald. Ik heb alle laatjes en dozen gelabeld. De gezinshulp is bij Colruyrt meteen ook een heleboel kartonnen dozen gaan halen, die ik op de vrijgekomen rekken boven ga gebruiken voor het opbergen van mijn stofjes. Voor ik ze erin stop, maak ik er een foto van en meet ik ze op, dan noteer ik online wat in welke doos zit en de doos krijgt een label. Voilà! En de volgende keer dat ik aan een naaiproject begin, kijk ik eerst op de computer welke stofjes ik heb die daarvoor in aanmerking komen. En als ik gekozen heb, moet ik alleen nog kijken waar het zit en dan kan ik het gaan pakken.

Beetje beroepsmisvorming misschien? Soit, voor mij werkt het en daar gaat het om. Jullie mogen erom lachen, als jullie dat willen ;-)

En eens alles hier op zijn plaats stond en de dames weg waren, had ik nog net genoeg tijd om te eten en dan was het tijd voor de naailes. Onze school heeft een nieuwe locatie, dus dat is nog even wennen. Verder wist de juf ons al meteen te zeggen dat de module waarvoor we dit jaar gekozen hebben, eigenlijk de moeilijkste is: tailleur - deux pieces. We beginnen met een jasje, met een sjaal- of reverskraag naar keuze. En dan mogen we nog twee stukken maken, die bijvoorkeur een setje vormen, maar daar gaat de juf niet echt moeilijk over doen. De eerste les heb ik besteed aan het zoeken naar een patroon én de patroondeeltjes knippen voor onze eerste stikoefening. Dan liggen die al klaar tegen dat we daaraan beginnen. Een patroon overtekenen kan ik ook altijd doen als ik iets ga drinken in de Lunch Garden. Alleen het aanpassen om mijn achterhand er helemaal in te krijgen, dat is iets voor in de les. Hoewel, de juf heeft me daar vorig jaar al eens een goede uitleg over gegeven, zodat ik dat eigenlijk ook zelf zou moeten kunnen. Met controle door de juf voor de zekerheid.

En nu ben ik dus stikkapot.

23:51 Gepost door Schaduw Zijde in Crea-hobbies, Dagboek, Huis en tuin | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.