05-11-12

Bed

Ik kan veel, maar een vering van een 2-persoonsbed in mijn eentje terug op ziin plaats zeten, is toch net ietsje te hoog gegrepen, ondervond ik daarnet. Dat had ik wel gedacht, maar ik zou ik niet zijn, als ik het niet op zijn minst eerst eens zou proberen.

Waarom ik überhaupt met die vering loop te sleuren? Wel, in de nacht van vrijdag op zaterdag ben ik door mijn bed gezakt, met die vering :-( Helemaal onverwacht was dat niet. Ik heb zeker een jaar geleden eens, toe n het me op de zenuwen werkte dat er onder dat bed nooit eens gekuist werd, zelf ermee ligen sleuren. het gevolg was dat ik het hoofdeinde lostrok van de zijkanten van het bedframe. Godverdegodver. Met wat gefoefel ben ik er toen  - in mijn eentje, wat dacht je ;-) - in geslaagd dat terug min of meer in elkaar te duwen. Helaas wel eerder min dan meer, want sedertdoen, schoot het regelmatig terug los en moest ik het terug op zijn plaats duwen. Een keertje heb ik dan toch aan mijn gezinshulp gevraagd om mee te helpen. Het heeft toen iets langer gehouden. maar toen het dan toch terug losschoot, werd het me duidelijk dat er iets extra aan te pas zou komen.

Ik heb het geval dan eens goed bestudeerd. En vastgesteld dat het euvel waarschijnlijk wel te verhelpen zou zijn met een (paar) winkelhaken. Maar ja, tussen droom en daad, je wet wel. Er waren altijd wel zaken die dringender waren. En de laatste paar weken was het ook zoiets. Ik had wel gezien dat het terug loszat maar kwam er maar niet toe het terug op zijn plaats te duwen.

En dan vrijdagnacht, patat!En deze keer was het nog een stukje erger. Ook een van de vier plaatjes waar de vering op rust was, losgeschoten. Miljaarmiljaarmiljaar!!! Nu kon ik er dus echt niet meer onderuit. vanmiddag aan de gezinshulp gevragd om me te helpen de vering van het bedframe te tillen. Dan gekeken wat ik van gerief nodig had. Naar de brico om winkelhaken en zo'n extra plaatje en de bijpassende vijzen (meteen 5€ lichter, santé :-( ). En dan naar boven met heel het boeltje en mijn ouwe trouwe schroevendraaier (meer dan 10 jaar geleden eens geïnvesteerd in een goeie ratelschroevendraaierset met losse bitjes, een echte aanrader voor klussende vrouwen! Daar heb ik al veel steun aan gehad).

Een een kwartiertje later stak alles al terug ineen. Alleen de vering staat natuurlijk nog naast het bed. En die eigenhandog terug op zijn plaats krijgen, helaas, dat kan ik dus niet. Toch nog maar een nachtje beneden slapen dus.

Trouwens, voor al wie zich al jaren afvraagt waarom ik mijn vroegere eenpersoonsbed blijf gebruiken als "zetel". Wel, bijvoorbeeld voor dit soort toestanden ;-) Nu heb ik tenminste op mijn gemak beneden kunnen slapen, totdat de problemen boven opgelost zijn .

22:08 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.