25-10-12

De tijd blijft vliegen

Het is hout vasthouden, maar sinds ik die pilletjes voor mijn maagzweren neem, heb ik het gevoel dat ik ietsje minder moe ben. Fijn, want het wordt voorlopig zeker niet minder druk.

Voor dat budgetgroepje waarover ik in de vorige post vertelde ga ik zelf half november een workshopje houden over één van mijn dada's: wild food. het is er natuurlijk niet echt het beste moment voor, in deze tijd van het jaar, dus het wordt een hoofdzakelijk theoretische sessie. Al heb ik nog wel genoeg ingevroren en reeds bereide producten om te laten proeven. Ik wil er wel een beetje mijn werk van maken, want eens ik een goede werkvorm heb, kan ik dat eventueel naar komend jaar toe ook wel eens tegen betaling organiseren. Alle kleine beetjes waarmee ik mijn inkomen kan aanvullen, daar ben ik voor te vinden. Vooral omdat ik gemerkt heb dat zowel mijn schuldbemiddelaar als het ocmw dat wel blijken te appreciëren, als ik op mijn manier, met mijn beperkingen toch probeer om iets te doen. En het is ook voor mij leuk, uiteraard :-)

Dat maakt dat ik tussen de bedrijven door ook probeer om minstens een keer per week te fietsen of te wandelen in de vrije natuur. Kwestie van te zien of er nog wat te vinden valt rond deze tijd. Tot nog toe viel dat nog mee. Ik zag dat er bijvoorbeeld nog heel wat smeerwortel, hondsdraf, vogelmuur en look-zonder-look. Dus heb ik daar een soepje van gebrouwen om te laten proeven. Benieuwd wat ze ervan gaan vinden :-)

Het is aan dat fietsen dat ik zie dat het ietsje beter gaat. Ik gebruik terug mijn fiets voor korte verplaatsingen. De afgelopen 2 maand deed ik dat niet meer. Ik zag dat niet meer zitten. een auto besturen lukt wel, zelfs bij een zekere mate van vermoeidheid. Omdat je daarin hulpmiddelen hebt: achteruitkijkspiegel, pinkers. op de fiets moet je dat allemaal zelf doen en dat kon ik niet meer. Nu terug wel en daar ben ik wel blij om :-)

Langs de andere kant duiçkt daarmee terug het probleem van de regen op. Fietsen is leuk, zelfs als het een beetje regent, vind ik, maar dan moet je wel beschermende kleding hebben. En die heb ik niet. Ik ben al een eeuwigheid op zoek naar een (tweedehandse) regenjas met capuchon. En ik vind het maar niet. maar vandaag kreeg ik wel - terwijl ik aan het nadenken was over mijn volgende randkrantcolumn - een idee. Eigenlijk is het probleem vooral die capuchon. Ik heb wel wat jassen en jasjes die tegen een beetje regen kunnen, maar allemaal zonder capuchon. Tot nu toe was dat zo geen probleem, want als ik buitenkwam was dat ofwel met de auto of te voet. En als ik te voet ben, dan kan ik een paraplu gebruiken. Hoewel, sinds ik één hand nodig heb voor mijn wandelstok, begint ook dat lastig te worden. Zeker als ik aan mijn andere hand een boodschappencaddy meezeul. Maar - zo dacht ik - als het probleem eigenlijk vooral mijn hoofd is, dan kan ik misschien wel iets zelf maken voor alleen dat probleem. Aha! een hoedje. Of zo'n kapje dat mijn grootmoeder vroeger droeg om haar permanent te beschermen. En om ook mijn nek te beschermen, was ik aan het denken aan een capuchon, met daaraan vast een soort kort schouderstukje, dat onder mijn jas kan. Enfin, ik heb een idee. Nu is het nog een kwestie van uitvoeren :-)

Wat dat uitvoeren betreft, ik leer enorm veel bij van mijn nieuwe naailerares. Allez, nieuw van vorig schooljaar ;-) Omdat ik het met de brandstofprijzen zoals ze zijn niet meer zag zitten om naar Wolvertem te blijven rijden voor naailessen, ben ik overgestapt naar naailessen in Vilvoorde, georganiseerd door de SVV (Socialistische Vooruitziende vrouwen, weet je wel :-) ). ik moet zeggen, het is toch wel een enorm verschil met waar ik vroeger ging. Ik heb op een jaar tijd al meer geleerd dan ginder op 6 jaar, heb ik het gevoel. De kwaliteit van mijn naaiwerk gaat er daardoor ook flink op vooruit. Ik ben op dat vlak eigenlijk niet echt een perfectionist, maar als het met weinig moeite, véél beter kan, waarom dan niet, hé.  We werken dit jaar aan vrijetijdskleding. Ben nu bezig aan een jasje, waarin ik meteen effe 2 nieuwe technieken heb toegepast. Als enige van de klas, wat me al veel lof en complimentjes van de juf heeft opgeleverd :-) Daarna volgt nog een broek, dan nog een tweede broek of rok en tenslotte nog een jurk. Toppie! Dat jasje is nu half af. dat ga ik dus zeker nog van de winter kunnen dragen. Laat de kou maar komen :-)

En van koude gesproken, in december is het weer tijd om op energie te jagen. Kreeg  een mailtje van onze milieuambtenaar. Of ik het zag zitten om terug te energiemeesteressen. ja, want dat was ik eigenlijk wel van plan. Vorig jaar is het misgelopen, omdat we er ook veel te laat aan begonnen zijn, toen, en omdat ik toen zonder auto viel. daarom was ik vastbesloten om er dit jaar vroeger aan te beginnen. Dat mailtje kwam dus goed uit. heb meteen ook gevraagd of ik dan wel een half dagje per week ergens bij het stad op een pc mag komen werken. Omdat ik door mijn stages heb gemerkt dat ik het beter kan volhouden als ik het niet van thuis uit doe. Ik ben geen mens om thuis te werken. Ik raak te gemakkelijk afgeleid. En er zijn ook altijd mijn 2 harige vrijers op 4 pootjes die om beurten op mijn schoot willen zitten, wat computeren niet simpel maakt ;-) Daar heb ik alvast toestemming voor gekregen. En zaterdag volg ik de opleiding. Eindelijk! daar was ik al 2 jaar op rij telkens net te laat voor.

Zaterdag zitten we met WirrewarreWol trouwens ook weer op verplaatsing: opnieuw in Standaard Boekhandel in Mechelen , zowel zaterdag als zondag. Kom maar eens kijken, zou ik zo zeggen :-)

Waarover heb ik het dan nog niet gehad? Ah ja, dat van de RVA. maar dat laat ik liggen voor een andere keer. Omdat dat ook weer een heel verhaal is, en het is ook nog allemaal een beetje hangende. Wat ik alvast kan meedelen: zo probleemloos als mijn trajectbegeleidster dacht dat het zou zijn, is het toch niet. Het is in ieder geval duidelijk dat zein de sector zelf nog niet helemaal goed weten welke problemen van degressiviteit van werkloosheidsuitkeringen gaan meebrengen. Met name voor mensen zoals ik die ergens door de mazen van het net vallen omdat ze niet in simpele hokjes te duwen zijn. En dat is niet leuk :-(

 

 

22:06 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.