14-09-12

De woedende massa

Net gekeken naar een debat op Terzake tussen Rik Torfs en een mij niet bekende vertegenwoordiger van de islamitische gemeenschap, nav de naar verluidt de islam beledigende you tube film, waarop in Libië gereageerd werd met een aanslag op de Amerikaanse ambassade. Als ik zeg, mij niet bekende, is dat geen oordeel: ik ken die man gewoon echt niet, ik denk niet dat ik hem al eerder heb horen spreken. maar goed, ik ben dan ook wat beperkt in mijn mediagebruik. Ik heb het effe terug beluisterd om te verifiëren: het gaat om Mohamed Achaibi, voorzitter van de moslimomroep.

Torfs ken ik wel, niet alleen omdat die wel vaak op tv komt maar vooral omdat hij niet zelden best wel zinnige dingen zegt en blijk geeft van een prima vermogen tot genuanceerd denken. Je kan natuurlijk maar echt een debat hebben als je toch iets of wat tegengestelde opinies tegenover elkaar zet, en ik neem aan dat Terzake z'n best heeft gedaan om die te vinden. Het probleem is dat die meneer Achaibi niet van hetzelfde kaliber overkomt als Torfs. Bovendien, ik heb toch wel moeite met zijn standpunten. Als ik hem hoor zeggen, dat hij vindt dat Terzake eigenlijk ook al over de schreef gaat, omdat het een miniem klein stukje van die bewuste film uitzendt, gewoon ter illustratie, zodat arme onwetenden tenminste weten waarover het nu eigenlijk gaat, sorry, maar dan steiger ik. Ik denk dat ik als burger van dit land nog altijd recht heb op informatie. En als er over een film heel veel heisa is, wil ik eigenlijk wel eens weten waar het dan juist over gaat. Hoe zou ik er anders over kunnen oordelen? Maar ja, denk ik dan, hoeveel van de mensen die destijds problemen hadden met Salman Rushdie hadden zijn werk effectief gelezen. [Even terzijde, voor de goede orde, ik heb de Duivelsverzen niet gelezen, maar dat is omdat Rushdie mij als schrijver blijkbaar niet echt ligt, en de gustibus et coloribus, je weet wel].

Ik begrijp 's mans argument wel: in het belang van het vredig samenleven in dit land van moslims en niet-moslims kan je maar beter geen olie op het vuur gooien en wat draagt dit nieuwsfeit daar uiteindelijk toe bij. Ik ben wel geen moslim maar heb wel roots in die cultuur en ik erken die ook ten volle. ik voel me daardoor ook altijd ongemakkelijk als "de islam" weer eens in het centrum van de aandacht staat door iets negatiefs. Maar dat van die film, dat is wel wereldnieuws, en als omwille van een film mensen gedood worden, dan wil ik wel weten hoe dat juist in elkaar zit. Ook al komt "de islam" daardoor weer eens in een niet al te positief daglicht te staan.

 

Wie mij kent, weet dat ik niet gelovig ben. Ik geloof niet in de katholieke god waarmee ik ben opgevoed noch in enige andere. Om heel precies te zijn, eigenlijk ben ik misschien eerder een agnost. Ik geloof dat we niet kunnen weten of er een opperwezen is of niet. Maar vooral, of dat opperwezen er is of niet, zal mij worst wezen. ik geloof vooral in goede mensen, die in vrede en respect met elkaar proberen samen te leven en volgens mij heb je daarvoor geen opperwezen nodig.

Met mensen die wel gelovig zijn heb ik geen enkel probleem, tenzij ze mij proberen te bekeren. wat dat punt betreft, zijn christendom en islam in hetzelfde bedje ziek. in dat opzicht heb ik iets meer sympathie voor het jodendom, die hebben dat bekeerderige niet zo. Maar ja, die counteren dat dan weer met hun hele "wij zijn het uitverkoren volk" sfeertje en daar word ik al even onpasselijk van.

De islam is niet mijn meest favoriete godsdienst, dat geef ik eerlijk toe. Omdat die mij te veel doet denken aan de minder fraaie kantjes van het katholicisme. Maar ik ben ook niet te blasé om toe te geven dat dat misschien ligt aan een gebrek aan kennis. Ik weet wel dat er niet zoiets bestaat als "de islam" of "de moslimgemeenschap", net zoals er niet zoiets bestaat als "de katholieken". daarom gebruik is ook altijd aanhalingstekens, als ik dat soort worden noodgedwongen moet gebruiken. Onder de moslims die ik persoonlijk ken, heb ik nog nooit een spoor van extremisme kunnen bespeuren, net zomin als ik dat ooit heb gezien bij mijn overtuigd katholieke vrienden en kennissen. Het zijn vooral goede mensen, daarom heb ik ook contact met hen. Wat ik jammer vind, zeker voor die vele absoluut niet fundamentalistische belijders van de islam, is dat hun godsdienst te veel overkomt als een blok, en dat zo wordt voorbijgegaan aan de vele stromingen die er daarbinnen zijn. Datzelfde gebeurt ook nog wel met het christendom, maar toch veel minder. De VRT doet wat dat betreft echt wel zijn best om wat genuanceerder te zijn, maar ja, dat is maar één stem.

Feit is, als er vandaag de dag boeken verschijnen waarin men het heeft over de kolonisering van ons land door de islam, dan komt dat niet alleen omdat "de islam" vaak eerder negatief wordt voorgesteld, maar ook omdat er ons vanuit de "islamitische wereld" ook effectief zo vaak berichten van trammelant bereiken. Ferme trammelant. Volgens mij legt presentatrice Kathleen Cools op een bepaald moment de vinger op de wonde: de ontvlambaarheid van heel die regio, noemde ze het. Inderdaad! Een explosiviteit die ik persoonlijk, eerlijk gezegd, akeliger en akeliger vind. Al die lovende woorden over de zgn Arabische lente, ze hebben bij mij nooit gehoor gevonden, moet ik toegeven. Sorry, maar wat ik op tv zag was geen lente, maar een woedende "Allah is groot" schreeuwende massa. Woedende massa's zijn geen voorbode van lente, zelfs niet in figuurlijke zin. In het spoor van woedende massa's vind je alleen slachtoffers en vernieling. Woedende massa's kunnen morgen in woede ontsteken over precies het tegenovergestelde als waar ze vandaag razend over zijn. Als ik een woedende massa zie, ga ik zo rap als mijn kwakkelende benen en mijn wandelstok mij kunnen dragen op de loop.

Nee, er is daar iets in die regio dat maakt dat elk klein akkefietje in een mum van tijd als een lopend vuurtje rondgaat en de hele regio in de fik zet. Maar waaraan ligt dat dan? Ik denk dat het feit dat daar op een bepaald moment plots een joodse staat is neergepoot, er beslist geen goed aan heeft gedaan. Armoede, onderdrukking, totalitaire regimes zullen er ook wel voor veel tussenzitten. Maar dat heb je ook in andere streken in de wereld. Laten we we eerlijk zijn, gebieden waar dat niet of toch minder voorkomt, zijn nog altijd eerder uitzondering dan regel. Toch zijn die andere regio's, die het even zwaar hebben, of zelfs nog veel zwaarder, lang niet allemaal zo explosief.

Ik ben geneigd om te denken dat het toch in zekere zin te maken heeft met godsdienst. Niet met de islamitische godsdienst op zich. Zoals gezegd, ik weet weinig van de islam af, maar afgaande op wat ik weet, zie ik tussen christendom en islam eigenlijk echt niet veel verschil. Als ik kijk naar de gelovigen in mijn omgeving, christenen of moslims, ik zie daar eigenlijk geen opvallende verschillen qua levenshouding, hoor. Nu goed, ik ken natuurlijk geen fundamentalisten. Maar laten we verder eerlijk zijn, zelfs als je gaat kijken naar dat soort mensen, eignelijk is er toch ook nauwelijks verschil tussen moslimfundamentalisten en wat je sommige hypergelovige Amerikaanse politici allemaal hoort uitkramen. Ik bedoel maar, dat van die definitie van verkrachting bijvoorbeeld, dat had toch evengoed uit streng-islamitische hoek kunnen komen.

Waar het schoentje volgens mij wel knelt, is de mate waarin een godsdienst "actief" is, om het zo maar te noemen. Ik bedoel, iets als die film. Los van het feit dat het, zoals in Terzake terecht gezegd, nogal redelijk amateuristisch spul is, soortgelijke karikaturen van het christendom bestaan ook. Ik weet dat het appelen en peren vergelijken is qua niveau, maar toen ik dat ene fragmentje zag, moest ik heel erg denken aan The Life of Brian. Ik ben het effe gaan opzoeken, toen die film uitkwam moet de christelijke wereld ook ferm gesteigerd hebben. Net zoals die gesteigerd heeft bij het verschijnen van Dan Browns Da Vinci code. Maar de leden van Monty Python of Dan brown hebben hun werken niet met hun leven moeten bekopen, evenmin als voor, zover ik weet, enige Britse ambassadeur.

En dat is wel een verschil. Een belangrijk verschil. Het christendom is vandaag geen godsdienst meer die volksmassa's op de been brengt. De islam, los van alle strekkingen daarbinnen, is dat wel. In die zin kan ik heel goed begrijpen dat sommige mensen hier het gevoel hebben dat de Westerse wereld op het punt staat door de islam gekoloniseerd te worden. Zij zien mensen van hier die zich tot die islam bekeren en dan soms zelfs zo ver gaan om tot terroristische daden over te gaan. natuurlijk zijn dat extreme gevallen, even extreem als een Anders Breivik. Maar ook mij boezemt zoiets angst in. Want wij zijn dat hier, laten we eerlijk zijn, ook al héél lang niet meer gewoon, zo'n "actieve" godsdienst. Sorry, maar ik als niet-gelovige ben heel blij dat ik hier in een maatschappij kan leven waarin ik rustig mijn ongelovige zelf kan zijn, zonder het risico te lopen als heks verbrand te worden of zo. Zelfs al verkondig ik hier mijn mening voor het oog van de hele wereld. En al loop ik door bos en veld om kruiden te plukken waarvan geen kat weet dat ze eetbaar zijn. En al deel ik, nu we het toch over katten hebben, mijn huis met 3 daarvan, waarvan 2 zwarte. Er zijn ooit mensen voor veel minder dan dat gedood.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben uiteraard geen De Winter die meent is dat het gros van alle moslims geboren wordt met een mes in de pamper. Maar als de islam niet mijn meest favoriete godsdienst is, is dat voornamelijk omdat het er een is, die - in tegenstelling tot het katholicisme - springlevend is. Ik denk niet dat die explosiviteit iets te maken heeft met de godsdienst op zich. Trouwens, laten we nog maar eens eerlijk zijn, het christendom heeft op vlak van geweld ook geen al te fraai verleden. Je moet daarvoor nog niet eens zover terugkijken als de kruistochten.

Ik denk dat het vooral ligt aan de combinatie van springlevende godsdienst enerzijds en woedende massa anderzijds. En breid dat maar meteen uit naar andere vormen van "geloof": om het even welke vorm van ideologie. Vanaf het moment dat een woedende massa achter een vlag aanloopt, krijg je miserie. Zelfs al is die vlag op zich onschuldig lelieblank en geplaveid met de allerbeste bedoelingen. Vanaf het moment dat er zich achter die vlag een woedende massa schaart, is het hommeles. Zet Michelle Martin voor een woedende massa, en ze wordt gelyncht. Letterlijk. Begrijpelijk, maar daarom nog niet ok. Zet één meisje dat een ander meisje pest voor een woedende massa en ze wordt gelyncht. Toon "de islamwereld" een film die de spot drijft met hun profeet en al wie zich niet uitspreekt tegen die film, riskeert eenzelfde lot. En het spijt me heel erg voor die het hoogstwaarschijnlijk best wel heel goed bedoelende meneer vertegenwoordiger van "de" moslim gemeenschap, het tegengif daarvoor is niet mensen verplichten tot respect voor ieders heilige huisjes. Het enige wat je op zo'n moment kan doen is: diegene tegen wie de lynchers zich richten beschermen, ook al is het een misdadiger, en de lynchers zelf tot de orde roepen. En dat tot de orde roepen, gebeurt soms ietsje te weinig als het over "de islam" gaat, is mijn bescheiden mening. Want je hebt langs de ene kant de brave goedbedoelende burgers die niet racistisch willen overkomen en langs de andere kant de VB-ers die niets liever doen dan angst en onbegrip uitbuiten. Maar je hebt vooral de massa die in zwart wit denkt en niet weet dat er daartussen heel, héél veel grijs zit.

Voilà, ik heb gezegd. Wie na het lezen hiervan de behoefte voelt opkomen om mij te stenigen, moet dat dan maar doen.

12:48 Gepost door Schaduw Zijde in Mijn gedacht, Politiek en actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.