26-07-12

Vilvoorde Watersite

Vandaag voor het eerst sinds een kleine 2 weken nog eens gefietst. Het was zo'n schitterend weer, de zon was aan het ondergaan  dus het was ook niet meer zo warm en qua ozon is het dan ook niet meer zo'n risico. En ik voelde me er voor het eerst sinds heel die tijd terug goed genoeg voor. De hoest is nog niet helemaal over, maar wel al veel beter. Mijn dokter is terug van vakantie dus ik heb nu tenminste medicatie. Ik had het wel geprobeerd met huismiddeltjes: tijmthee. Zeker aan te bevelen, als je last heb van keelpijn en hoest, en nog lekker ook. Of als je geen tijm hebt, maar wel provencaalse kruiden, neem dan dat, daar zit ook tijm in. Maar ik weet uit ervaring dat verkoudheden en dergelijke meer bij mij zelden overgaan met alleen huismiddeltjes. Dat lijkt het een tijdje te kunnen tegenhouden, maar dan komt er altijd een kantelpunt, waarop ik denk dat het gaat beteren maar in plaats daarvan wordt het dan slechter.

Nu, die hoest tot daar toe. maar wat veel lastiger was, was dat ik zonder mijn melatoninepilletjes zat. Ik had niet door dat ik aan mijn laatste doosje bezig was en toen ik het doorhad, was het te laat. Ik heb het dus iets meer dan een halve week zonder moeten doen en ik was vergeten hoe dat was, niet kunnen inslapen. te meer omdat ik telkens ik bijna indommelde terug wakker werd van het hoesten. Amai, ben ik blij dat ik straks gewoon terug dat pilletje kan nemen... Het is zalig om binnen het kwartier in dromenland te kunnen zijn, als je daar zonder dat pilletje letterlijk uren over doet. Ik heb deze week dan ook nog net veel van de zon kunnen profiteren, moet ik zeggen, ik lag in bed. En als ik er eindelijk uit geraakrte, voelde ik me ongeveer even fit als een zoutzak.

Maar dat was vandaag dus eindelijk een beetje beter en dus besloot ik een fietspad te verkennen, waarvan ik het begin tijdens een vorig bezoekje aan de Vilvoordse watersite al had opgemerkt. Blijkt dat dat fietspad langs het kanaal doorloopt tot bijna onder het viaduct. Wat er daarna komt, dat is vor een volgende verkenningstocht. het was al een beetje te laat om nog verder te rijden. Nu, ik weet wel dat er daar vroeger een baan liep vlak langs het kanaal, van aan de Budabrug tot aan de Parmentiersite in Vilvoorde. Dat is dan wel op een bepaald moment deels een privébaan geworden, dus met de auto kon je daar niet meer langs. jammer, want je had daar een schitterend zicht van onder uit op het viaduct. Misschien kan je langs daar nog verder met de fiets?

In ieder geval, waar nu dat fietspad loopt, was vroeger niks, alleen industrie en braakligggende terreinen. Nu loopt er dus dat fietspad. Breed genoeg voor zeker 3 fietsen naast elkaar en de beste ondergrond waarop ik de laatste tijd zoal gefietst heb, al kan dat natuurlijk liggen aan het feut dat het nagelnieuw is. Het enige minpuntje - en dat geldt eigenlijk voor alle fietspaden in heel de watersite - is de punten waar het fietspad de rijweg kruist. Daar gaan volgens mij veel fietsers hun banden op stukrijden. Normaal loopt het fietspad daar af tot op het niveau van de rijbaan zodat er geen niveauverschil is. Hier dus niet... Er zijn boordstenen gelegd, met een helling weliswaar maar dat is eigenlijk veel te scherp om over te kunnen rijden. Maar voor de rest is het echt een soort fietssnelweg richting Brussel. Naast het fietspad loopt een brede grasstrook, waarin ook een aantal houten speeltoestellen staan, telkens in een kleine zandbak. En daarnaast loopt ook nog een wandelweg, met hier en daar wat zitbankjes.

Je kan dus nu op de fiets van aan de Parmentiersite tot bijna aan het viaduct heerlijk fietsen, voor een deel langs het kanaal, dan langs de gesaneerde zennearm en tenslotte langs de echte oude Zenne. Echt zalig :-) Vilvoorde is echt een heerlijke stad aan het worden! Heel groen en mooi. 

 

De commentaren zijn gesloten.