04-07-12

Geforceerd

Ik heb me vandaag wat geforceerd: te veel gedaan op te weinig slaap en te veel vermoeidheid. En dat van dat te weinig slaap komt omdat ik me gisteren ook al geforceerd had. het probleem is: als ik me forceer, dan heeft dat meestal als gevolg dat ik heel erg nerveus en rusteloos word. Op zo'n moment kan ik moeilijk in slaap geraken. Normaal val ik na een kwartier luisterboeken in slaap. dat is doorgaans een track of 3. Gisteren heb ik 2 keer een nieuwe schijfje opgelegd. Ik ben pas rustiger geworden toen Noenoe bij mij is komen liggen. dat helpt ook wel, als ik mijn hand op een kat kan leggen, maar ze vinden het voor de moment zelf te warm, denk ik ;-)

Maar eigenlijk ben ik me al enkele weken aan het forceren. Het probleem komt van twee kanten. ik heb onlangs nieuwe pillen gekregen voor mijn bloeddruk en ik heb de indruk dat ik sindsdien meer last heb van vermoeidheid. Staat inderdaad ook wel bij de lijst van neveneffecten, maar ja, vermoeidheid is dan ook zo'n algemeen symptoom, hé. in ieder geval, ik merk dat ik zelfs op een dag als gisteren, toen ik eigenlijk heel goed uitgerust was, toch nog sneller dan anders moe word.

Langs de andere kant is er mijn Mechelse haak- en breigroep. Niet de groep zelf, hoor, maar ons nieuwste project. En niet eens het hele project, alleen in het stuk waarvoor ik verantwoordelijk ben, daar zat een kink in de kabel. En een fameuze kink...

Voor wie het nog niet weet, we zijn momenteel bezig aan een set hedendaagse kleren voor de 3 mechelse reuzenkinderen. je moet weten, Mechelen, heeft een hele familie reuzen: een grootvader, een vader en moeder en 3 kinderen. De vraag kwam van de Erfgoedcel en wij zijn er met ons gebruikelijke enthousiasme meteen op ingegaan. Nu hebben we natuurlijk eerst veel vragen gesteld. onder andere: welk geslacht hebben ze, die kinders. Bij van die reuzen ligt dat er niet altijd vingersdik bovenop en onder hun kleren kijken helpt niet: kijk zelf maar ;-)

480091_4229115853176_26665347_n.jpg

En als ik jullie nu de voorkant laat zien en je laat raden of het een jongen of een meisje is?

380676_4229095692672_1729104248_n.jpg

Brede heupen en smalle taille, rooie kaakjes, rode lippen, vlechtjes?

Bon, we hadden dat dus gevraagd en ze hadden ons verzekerd: het zijn 2 meisjes en een jongen. En die hierboven, mijn reus, was een meisje met de naam Janneke.

Enfin, ik aan het ontwerpen: een ballerinakostuum. En al zeg ik het zelf, het was een heel mooi ontwerp. ik had er echt mijn hart en ziel in gelegd :-) En omdat ik mijn kostuum ook zodanig had ontworpen dat er veel ruimte was voor samenwerking en omdat er zich heel wat enthousiaste medewerksters aangeboden hadden, waren eigenlijk al zowat alle taken verdeeld en waren we al begonnen. Komt er toch wel plots een mailtje: euh, we hebben een probleem, Janneke zou geen meisje zijn maar een jongen. Wablief??? Moest weer bij mij gebeuren, hé...

En zeggen dat ik toen ik de namen voor het eerst hoorde effectief nog gedacht heb, vreemd die naam Janneke. In nederland is dat niet ongebruikelijk als meisjesnaam. maar hier bij ons zou ik dan toch eerder Jeanneke verwacht hebben. En vreemd ook dat het andere meisje Mieke heet. Janneke en mieke, dat is zo'n typisch stel namen. maar goed, ze zeiden ons dat het een meisje was en zo ziet ze/hij/het er eigenlijk toch ook wel uit.

Enfin, na veel vijven en zessen zijn we uiteindelijk nog altijd niet 100% zeker dat het een jongen is. De moeilijkheid is namelijk: die mechelse reuzen kwamen eigenlijk maar 1 keer om de 25 jaar buiten, met de Hanswijkcavalcade. Je kan van de mechelaars toch moeilijk verwachten dat ze hun reuzen goed kennen als ze ze met veel geluk drie keer in heel hun leven zien, niet waar? Nu,daar gaat wel verandering in komen. Er loopt namelijk een procedure om de reuzen erkend te krijgen als Vlaams erfgoed en een van de voorwaarden daarvoor is, dat er ook wat mee gedaan wordt. dus dat ze niet staan te verstoffen in een magazijn. vandaar ook de vraag van de erfgoedcel aans ons, de WirreWarreWollers. Aanvankelijk dachten we te wachten tot we zekerheid hadden, maar met de vakantie in aantocht, leek ons dat niet echt opportuun. Dus ik terug naar de tekentafel.

Nu is inspiratie voor mij zelden een probleem. Het nieuwe ontwerp is er trouwens eentje dat voor zowel een jongen als een meisje kan, dus als het uiteindelijk toch nog een meisje zou blijken te zijn, is ook dat geen probleem. Maar zoals gezegd, de vakantie is in aantocht. Mensen gaan op vakantie en de dames zouden graag wat handwerk meenemen. En de vakantie IS ook ideaal voor zoiets, hé. Maar dan moeten ze wel weten wat ze precies moeten doen, hé. En ik ontwerp uiteraard ook niet zomaar: eerst doe ik een pak research zodat ik exact, tot in de puntjes weet hoe het soort kledingstuk dat ik wil maken er zou moeten uitzien. En ik moet er ook rekening mee houden dat sommige mensen hun plan kunnen trekken met wat uitleg en een aantal afbeeldingen. maar er zijn er andere bij wie je exact moet uittekenen wat het moet zijn en liefst ook nog zeggen hoeveel steken ze moeten opzetten enzoverder.

Vandaag waren we bijvoorbeeld op bezoek bij een dame van het eerste type en dat was zalig. Alleen moesten wij wel naar haar toe, want ze is al heel oud en geraakt niet meer tot in de bib. Ik begrijp dat perfect want als ik mijn auto niet had gehad, was ik ook niet tot bij haar geraakt: de dichtstbijzinde bushalte was op ca 1km. maar het is iemand die al heel haar leven creatief bezig is en zo iemand kan zelf meedenken :-) niettemin, ik heb er toch wat opzoekwerk voor moeten doen, uiteraard.

Tegen de volgende bijeenkomst zaterdag hoop ik een lijstje te hebben met delegeerbare stukken, zowel dingen voor wie vrij kan werken, als voor mensen die alleen rechte lapjes kunnen maken ;-).  En hopelijk zijn er dan ook genoeg gegadigden. in ieder geval, eens het werk zo'n beetje verdeeld is, is die stress gelukkig weer voorbij. Want voor het helem project op zich hebben we nog wel wat tijd. We rekenen dat de onderdelen zouden moeten klaar zijn tegen februari-maart volgend jaar. om onze reuzenkleren te zien is het wachten tot erfgoeddag volgend jaar. maar daarvan hou ik mijn lezers hier zeker nog op de hoogte :-)

De commentaren zijn gesloten.