31-05-12

Sterfgevallen

De dood waart rond in mijn omgeving... Op Facebook zag ik viavia het bericht passeren van iemands overlijden. Degene die overleden is zit ook in mijn facebookvriendengroep, al heb ik hem eigenlijk nooit ontmoet. Maar er zijn schakels die verbindingen vormen. En het is vreemd hoe je soms met anderen verbonden blijkt, ook al ken je ze eigenlijk niet.

De man in kwestie leerde ik "kennen" via facebook, meerbepaald via comments op het profiel van een van mijn vroegere studievrienden. Degene bij wie ik dat overlijdensbericht zag passeren, is ook iemand die ik ken uit mijn studententijd, maar hem kende ik maar heel vaag. Hij is echter wel goed bevriend met degene via wie ik die derde leerde "kennen". Volgen jullie nog? ;-)

Enfin, jullie weten misschien zelf ook hoe dat gaat: x aantal comments later werden we facebook"vrienden". niet dat ik de laastte paar jaar nog veel contact met hem had, maar hij bleef wel in mijn contactenkring zitten. Precies omdat er al die "connecties" waren.

Want er waren nog connecties. Zijn ex-vriendin is bevriend met mijn vriendin Blablamie. En Saskia kende hem nog uit haar kinderjaren toen hun respectievelijk ouders samen op de toenmailige BRT werkten. Is dat niet gek? Hoe je met mensen verbonden kan zijn via allerlei schakels, waar je je niet eens van bewust bent?

En nu is hij dus zijn vroegere speelkameraadje gaan vervoegen aan de overzijde. Nog geen jaar na haar. Beiden even jong.

---

Een week of twee geleden belde een van mijn buurvrouwen aan. Met mijn wandelstok in haar handen. ??? Blijkbaar had ik die, bij het uitpakken van mijn fietstassen aan de vensterbank "gehangen" om hem uit de weg te hebben. Daarna was ik die dan vergeten en die is daar dan de hele nacht en een stuk van de volgende dag braafjes blijven hangen. Tot de buurvrouw passeerde en effe aanbelde. En nadat ze me de stok gegeven had, vroeg ze me of ik het al wist van haar vader. Euh nee. Bleek dat de man de week daarvoor overleden was. Ze hadden het klein gehouden, geen kaartjes rondgebracht of zo.

Ik kende haar ouders goed, van de buurvrouw. Ze waren van de oude garde, de mensen die hier woonden van in mijn kinderjaren. Ik ging als tiener met hen af en toe mee zwemmen in het zwembad van de kazene van Peutie. Het waren vriendelijk mensen bij wie ik altijd terechtkon als er een probleem was.

Haar moeder is al een paar jaar terug gestorven. Nu ook de vader. En daarmee is de oude garde hier letterlijk  helemaal uitgestorven. En dat is toch wel raar.

---

In mijn stamcafé, de Lunchgarden in Zermst, heb ik door de jaren heen heel wat mensen leren kennen, vaste klanten zoals ik. Onder andere een oudere man, die altijd graag een babbeltje met mij komt maken. Eenaantal weken geleden vertyelde hij me dat hij een kleine beroerte had gehad. sindsdien mag hij niet meer met de auto rijden, hij was immers aan een kant licht verlamd geweest. En daar was hij nog volop van aan het herstellen toen hij me kwam vertellen dat zijn vrouw plots overleden was. Die woonde al wel een aantal jaar in een rusthuis en ze was niet meer helemaal ok. maar toch, de dood komt altijd onverwachts.

---

Dat zijn dus drie mensen in mijn omgeving op enkele weken tijd. De dood waart rond, dat is dus wel duidelijk...

21:36 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Mijn gedacht | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Voeg er voor mij een collega en een nonkel aan toe, op 1 week tijd...

Gepost door: karine | 31-05-12

Reageren op dit commentaar

en in mijn omgeving ook een boel mensen, minder of meer bekend, bijna heel die maand mei. ik noem dat de tijd dat de engelen op aarde ronddwalen. ze doen dat een paar keer per jaar, en ze doen dat met de beste bedoelingen, maar ze maken altijd slachtoffers. want wie die engelen in de ogen kijkt, moet mee...
of ben ik nu veel te lyrisch?

Gepost door: blablamie | 20-06-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.