26-05-12

Karnton

Ik kwam op Facebook deze link tegen http://www.wikihow.com/Make-Butter-With-a-Food-Processor-... Dat riep meteen een stroom aan herinneringen op!

Toen ik klein was hadden we thuis een karnton, een gele plastieken. We maakten zelf boter. Ik vond het heel leuk om te doen :-) Nu was het voor ons ook niet moeilijk om aan melk te geraken: Opa werkte als vrachtwagenchauffeur voor een melkerij. 

Maar dat was niet het enige. ik herinner me ook nog heel goed dat we ergens naar een varkensboer reden en een half varken kochten. Dat werd dan op de keukentafel uitgebeend en ondermeer tot worsten verwerkt. Ik herinner me dat varken. En ook die varkensstal, want daar was ik heel erg bang geweest. De varkens waren heel erg groot (vermoedelijk omdat ik toen nog heel erg klein was ;-) en maakten een hels lawaai en het stonk er verschrikkelijk.

We hadden ook heel wat dieren in onze tuin en die gingen achteraf meestal de kookpot in. Behalve Mieke de Gans, die stierf van ouderdom en werd in de tuin begraven. van mieke de gans was ik erg bang. die kwam blazend achter je aan en ze was ook al zo vreselijk groot. Bijna even groot als ik, kan je nagaan hoe lang dat geleden is ;-). De konijnen werden met een poot in elke bovenhoek van de keukendeur opgehangen en gevild. De ingewanden stonden nadien nog enkele dagen in een emmer in de tuin, wat ook vreselijk goor rook. En eruit zag...

Op een dag kon Opa aan een 6-tal kalkoeneneieren geraken. "Gestoken" eieren. En ze kwamen op het idee om die door een van onze kippen te laten uitbroeden. Dat lukte en toen hadden we hier een tijdlang zes gigantische kalkoenen lopen gorgelen in ons tuintje. Vermoedelijk zijn die later ook in de kookpot beland.Ik herinner me ook een haan die stierf van verdriet toen zijn kippetje was doodgegaan.

We hadden ook nog een volkstuintje, een lapje grond hier wat verder in de straat. Ik kan je nog exact aanwijzen waar, maar je moet het erbij fantaseren want sindsdien is het daar helemaal toegebouwd. Ik herinner me de zalige geur van tomatenplanten en de zoete smaak van erwtjes, vers uit de peul, of worteltjes, zo uit de grond, alleen een beetje met de hand de aarde eraf vegen en hopla. Wat ik daar graag deed was gaten maken met de pootstok. Opa spande een draad en daarlangs moest je de gaten maken. En dan de zaadjes erin laten vallen en het gat toestoppen. De grond was daar anders dan in onze tuin, herinner ik me plots ook: zandiger dan de donkere kleigrond uit de tuin. je kon hem door je vingers laten lopen.

Eigenlijk hebben wij tot ongeveer halfweg de jaren 70 midden in de stad geleefd alsof we op de boerenbuiten woonden. Raar is dat. Dat waren ook de jaren voor koning tv de avonduren ging beheersen. Toen werden 's avonds nog stoelen buitengezet en zaten de mensen gezellig keuvelend te genieten van de avondzon. Een dezer dagen ga ik die gewoonte terug introduceren, denk ik.

Ik heb nooit begrepen waarom maar halverwege de jaren 70 zijn er een heleboel dingen veranderd. Het volkstuintje en de dieren werden afgeschaft. De wereld veranderde: er werd 's avonds niet meer buitengezeten. Er kwam een telefoon. De auto's werden anders. Zelfs het huis veranderde: de binnenmuren werden gesloopt, de houten ramen vervangen door aluminium, de gevel werd bezet met witte tegeltjes, er kwam een nieuwe trap, mijn kamer kreeg een deur, ik kreeg nieuwe slaapkamermeubels die ik zelf mocht kiezen (ik koos voor wit, nog steeds mijn favoriete kleur voor meubels), beneden kwam een modern (lees: lelijk jaren 70) eetkamerameublement, er kwam een andere kachel en daarop werden niet langer de gietijzeren strijkijzers opgewarmd.

Verklaar me voor gek, maar ik heb nog altijd vreselijk veel heimwee naar die tijd voor al de veranderingen. Ik moet maar een snuifje van de geur van een tomatenplant opvangen en ik sta weer in ons volkstuintje, op blote voeten op de door de zon opgewarmde aarde. Dat alleen al: op blote voeten lopen, overal, in de tuin, op straat, in het volkstuintje. 

Ik vraag het me nog altijd af: wat is er toen veranderd? Waarom?

00:58 Gepost door Schaduw Zijde in Herinneringen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.