22-05-12

Bloeddruk

Terug van het langverwachte en gevreesde bezoek aan de cardioloog. Gevreesd omwille van de inspanningsproef. Die bleek in Vilvoorde een stuk minder erg dan in Leuven. Daar moest ik doorfietsen tot ik eraf viel. Ik heb dat ook aan de verpleegster hier verteld en zij zei meteen, dat dat niet hoefde. Ik mocht fietsen toti k teveel pijn begon te krijgen. Ik haal maar 57% van wat ik zou moeten kunnen, maar dat is eigenlijk geen verrassing. Ik voel goed genoeg tijden s het fietsen dat de minste weerstand een probleem is. Soms, als ik goed uitgerust ben en zo, geraak ik wel eens een helling op. Maar meestal moet ik afstappen en het te voet doen.

Soms op de meest idiote plaatsen. Zo heb ik bijvoorbeeld gemerkt dat de wegen bij de meeste oversteekplaatsen uitgehold zijn. Te voet merk je dat niet echt, en je ziet het ook niet altijd. maar doordat ik zo weinig aankan, merk ik dat op de fiets meteen. Stond gisteren zo lang te skkelen aan het verkeerslicht dat het al terug op rood sprong tegen dat ik vooruit geraakte. Heel genant...

Mijn bloeddruk blijkt inderdaad te hoog en moet dus behandeld worden. Tja, als dat dan helpt, dan doen we dat maar :-)

16:32 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Het vege lijf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.