11-04-12

Vertaling

Vandaag iemand gelukkig gemaakt. Met een vertaling naar het Frans nog wel. Dat zat zo.

Ik zat op de bus en op een bepaald moment werd ik op mijn schouder getikt door de passagier achter mij. Wat was er aan de hand? Die man achter mij, een zwarte jongeman met een Nederlands accent, was net kort daarvor aangesproken door een andere zwarte man. Maar die sprak Frans. En de jongeman achter mij niet. Tja, het is niet omdat je zwart bent dat je Frans spreekt, natuurlijk ;-) De 2de man had aan die achter mij een brief gegeven en gevraagd of-ie hem kon zeggen wat daarin stond. Die las de brief en probeerde de andere dan duidelijk te maken dat hij een verblijfsvergunning had gekregen. In het nederlands en daar verstond die andere niks van :-D

Vandaar tiktik op mijn schouder: spreekt u Frans? Euh, een beetje, zei ik. Ik had het gesprek uiteraard kunnen meevolgen, en had me zelfs afgevraagd of ik me ermee zou bemoeien. En toen ze het me dan vroegen, was het voor mij gelukkig maar een kleine moeite om de man het goede nieuws mee te delen. Mijn Frans is niet denderend, maar dat kon ik nog wel uitgelegd krijgen.

Het gezicht van de man lichtte zienderogen op :-) Je zou van minder, ik kan me voorstellen dat dit echt wel heel goed nieuws was. Maar hij heeft nog een lange weg af te leggen, denk ik. Zo zal hij echt nog moeten leren dat hier in ons land huidskleur niks zegt over de taal van degene die je aanspreekt :-D

00:09 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Taal | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.