03-04-12

Hijg, hijg...

Ik was wat vroeger thuis dan normaal vandaag en had nog geen zin om al in mijn zetek te gaan zitten. Dus besloot ik een fietstochtje te gaan maken. Om het mezelf niet al meteen te moeilijk te maken besloot ik dezelfde route te volgen die ik al eens gedaan had, maar toen in het donker: langs Schoewever richting Houtem en terug.

Het was fijn om daar te fietsen bij daglicht. Dan zie je nog eens iets, hé, want er is daar absolut geen verlichting. Ontdekt dat er daar een weitje met schapen is. Die zullen de vorige keer geslapen hebben, denk ik ;-) Deze keer renden ze op me af, maar dat is meestal zo met schapen, heb  ik al gemerkt. Ik denk dat die mensen beschouwen als lopende voederautomaten of zo. Of ze zijn gewoon nieuwsgierig, dat kan ook.

Tegen dat ik op het punt was gekomen waar ik het de vorige keer had opgegeven, voelde ik dat ik nog wel eventjes verderkon. Dat was de fietsbrug over de Woluwelaan. Ik heb even getwijfeld of ik af zou stappen en het te voet doen, maar besloot dan toch maar het erop te wagen. En dat lukte :-) Ik ga niet zeggen moeiteloos, heb toen ik boven was, wel effe moeten uithijgen. Maar ik ben er toch maar op geraakt! Speekmadolle voor mezelf :-)

En toen ik daarboven stond en een beetje bekomen was, dacht ik: als ik nu nog even doorrijd tot aan de Otto de Mentockdreef. Bergaf ging natuurlijk veel beter. Beetje te snel naar mijn zin. Moet eens vragen hoe dat juist zit met die versnellingen. En toen ik aan de dreef was, dacht ik: zouden de pony's er staan, aan het einde van Schoewever. Daar heb ik een van de afgelopen jaren eens een leuke fotoshoot gehouden, er waren echt ontzettend leuke pony's bij :-)

De pony's waren al gaan slapen, geloof ik, de wei was leeg. En dus hield ik het daar maar bij. fiets gedraaid en terug. Bij de fietsbrug weer gewtwijfeld of ik het per fiets zou proberen of niet. Dacht uiteindelijk: gewoon zien hoever ik geraak. Dat was toch nog bijna halfweg. Flink zo!

Maar toen was het al flink aan het schemeren dus heb ik mijn lamp opgezet. En dat was er teveel aan, de terugweg fietsen tegen de weerstand van de dynamo. Was dan ook blij dat ik thuis was.

Maar ik heb er enorm van genoten. Ik was dat eigenlijk helemaal vergeten, hoe fijn fietsen kan zijn :-)

21:13 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Lichtpuntjes, Mijne velo | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Leuk dat het fietsen steeds vlotter gaat en dat je ervan kan genieten.

Gepost door: Goofball | 04-04-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.