28-03-12

Moe

Voor wie zich afvraagt waarom het hier en op facebook relatief stil blijft: ik ben moe. En er is zo direct nog geen zicht op beterschap. Terug een auto hebben zou helpen. Maar ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik aan een auto moet geraken.

Mijn garagist krijg ik niet te pakken, ik geraak daar alleen op donderdag met Familiehulp en dan nog alleen als daar tijd voor is. Dat zit er morgen wellicht niet in, want dan komt ze maar 2 uur en we moeten 2 winkels doen + ocmw + apotheker. Al goed dat ik nu op de fiets naar het wijkcentrum kan om te gaan douchen. Dat is toch al wat tijd uitgespaard.

Vorige donderdag liet ik bij de garagist een briefje achter met de vraag of hij wilde bellen. Dat deed hij wel, maar op een moment dat ik onderweg was en het dus niet gehoord heb. Met mijn beperkt telefoniebudget kan ik niet zelf bellen. Er staat eigenlijk maar genoeg op voor één telefoontje en dat had ik nodig om een afspraak te maken bij mijn dokter, want ik had dringend voorschriften nodig.

Om diezelfde reden zie ik me nog niet direct via occasiewebsites zelf op zoek gaan naar een auto. Doe dat maar als je niet kan bellen en eigenlijk ook niet gebeld kan worden (het grootste deel van mijn actieve tijd ben ik onderweg en het spijt me maar ik hoor dat ding dan echt niet, tenzij ik het toevallig in mijn hand heb. Trouwens, eens ik thuis ben van mijn dagelijkse expedities, ben ik zo moe dat ik tot niks anders meer in staat ben dan op mijn pc naar het nieuws luisteren en wat computerspelletjes spelen.  De afwas blijft staan tot er iemand langskomt die hem doet. Warm eten, dat is iets voor 3 of 4 keer per week. En voor de rest blijft alles liggen zoals het ligt. Ik zou mijn zomerkleren moeten uithalen, maar dat komt er niet van. Ik zou verschillende machines was moeten draaien, maar als ik er al aan toe kom er eentje op te zetten, dan blijft de was daarna een week of meer in de machine zitten en kan ik hem dus gewoon opnieuw doen. Mails sturen of zelfs maar beantwoorden, pfft, als het meer is dan 1 zin kan ik me er niet aan zetten. Mentaal gaat het ook bergaf. Het is dat ik mijn naailes en een nieuw haak- en breiproject heb om me aan op te treken, want anders...

Enfin, het gaat niet, om kort te zijn.

Het stomme is, toen ik toestemming had gekregen om op zoek te gaan naar een auto, had ik via 2 kanalen vrij snel nieuws over een auto. Ik had toen eigenlijk binnen een week een auto kunnen hebben. Maar omdat ik nadien niks meer hoorde noch van mijn schuldbemiddelaar, noch van het ocmw was die kans verkeken. En mensen zullen je doorgaans wel één keer helpen, maar als het dan zo lang duurt voor er reactie komt, doen ze dat geen tweede keer. Wat ik ook begrijp. Ik weet ondertussen wel waarom het zolang geduurd heeft voor ik nieuws kreeg, maar daarmee is mijn probleem niet opgelost. En ik heb hoe langer hoe minder fut om me er nog mee bezig te houden. Ik ben momenteel echt aan het overleven, dat is alles.

Maandag heb ik een afspraak op het ocmw en dan vraag ik daar om hulp. Ik zou echt niet weten hoe ik het anders moet klaarspelen.

21:58 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Het vege lijf, Schaduwen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.