06-01-12

Auto

Ellende, ellende, ellende...

Kreeg eindelijk bericht van mijn garagist. Het is de starter die kapot is. Moest ik nu niet met een Japanse antiquiteit rijden, zou dat niet zo'n groot probleem zijn. Maar zo is het wel. Hij heeft rondgebeld of hij eraan kon komen, maar vergeefs. Als hij het bij de fabriek zelf moet bestellen, dan komt het op rond de 400€. Als het alleen dat zou zijn, dan zou het weer niet zo'n probleem zijn. Maar mijn vier wielen zijn ook al afgekeurd wegens kapotte schokdempers (met dank aan de overheid voor de slechte staat van de wegen, zeker?). Dat was ook al een dikke factuur. De remblokjes zijn ook aan vervanging toe en een onderhoud zou ook wel eens mogen. Als hij dan verder in orde zou zijn, goed. Maar dat is ook al niet het geval. Dankzij (nog eens) iets wat bij het ocmw was blijven liggen zit ik al een paar jaar met een bumper die met ducttape aaneenhangt. Het mechanisme om de ramen open te draaien is aan beide kanten kapot en dat soort idiote dingetjes kost ook stukken van mensen, dus heb ik het maar zo gelaten. Idem voor de stang om de koffer open te houden. En zo zijn er nog wel een paar dingen.

M.a.w zelfs als ik die schokdempers, de remblokjes en die starter laat vervangen, zit ik nog altijd met een wrak. Dus, zegt de garagist, is het dan niet beter om voor hetzelfde geld op zoek te gaan naar een occasie. Begrijpelijk, maar ik durf niet aannemen dat OCMW en schuldbemiddelaar daar ook zo over zullen denken. Tenslotte werk ik niet en heb ik dus, zo is de redenering, eigenlijk geen auto nodig.

Helaas klopt die redenering niet helemaal. Ik heb de afgelopen maanden uitgebreid gebruik gemaakt van het gratis abonnement voor De Lijn, dat ik via mijn activeringstraject kreeg. Ik heb mogen vaststellen dat het openbaar vervoer eigenlijk vooral gericht is op woon-werkverkeer. Ik zou niet weten hoe ik het anders moet verklaren dat ik om naar bijvoorbeeld mijn pleisterplek de LunchGarden te gaan, 2 bussen per uur heb, en ik hoef niet eens over te stappen. Terwijl ik om in eigen stad ergens te geraken, ofwel kilometers moet lopen (wat ik niet kan), of 1 à 2 keer overstappen én overal minstens een kwartier wachten uiteraard, bij voorkeur op een plek waar geen bushokje is, zodat ik ook nog eens moet blijven staan (wat ik ook niet kan).

Idem in mechelen de stad uitgeraken is geen probleem, maar van het station de stad in, dat hangt er heel erg vanaf waar je moet zijn. Om naar de bib te gaan voor mijn haakproject, zou ik in Mechelen zelf 2 keer moeten overstappen, en dan moet ik nog een eind lopen. Want voor mensen die slecht te been zijn, daar is het openbaar vervoer blijkbaar echt niet voor bedoeld. Ik heb de afgelopen 2 weken veel opgezocht, en niet zelden geeft de routeplanner van De Lijn als enige resultaat "ga te voet". Wel ja, het is toch maar anderhalve kilometer.

Enfin, ik voel me momenteel dus echt ellendig. Als ik alcohol zou lusten, zou dit hét moment zijn om me te bezatten. Maar met een colaatje gaat dat niet lukken, denk ik ;-) Nee, ik zal me erdoorheen moeten slaan, op een of andere manier. Onderhandelen met het OCMW  en hopen dat het in orde komt. En mocht iemand een deftige occasie weten van zo rond de 1000€, laat het me dan zeker weten.

22:09 Gepost door Schaduw Zijde in Armoede, Dagboek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.