29-10-11

Breien

Gisteren heb ik voor het eerst sinds, ik schat zo'n 25 jaar mijn breipriemen terug in werking genomen. [Ik hoor Saskia schaterlachen vanuit het hiernamaals ;-)] Allemaal de schuld van een project waar ik me sinds enkele weken met het mij eigen enthousiasme heb op gesmeten. Een beetje te veel enthousiasme zoals gewoonlijk, ik moet dringend wat gas terugnemen...

Het gaat om een haak- en breiproject van de Mechelse bibliotheek. De bib zocht brei- en haakliefhebbers om de pilaren in de jeugdafdeling in een kleurig en wollig jasje te steken. Zoiets moet je mij geen twee keer vragen! De bib voorziet wol en voor de rest werk ik zoveel mogelijk met recyclagemateriaal, dus het kost me niks tenzij de inspanning. Maar creatief werk levert mij ook altijd heel veel energie en levenslust op, dus dat heb ik er dan wel voor over :-)

Dat van die gratis wol is op zich al een zaligheid. Net als de meeste volgelingen van de haakpen- en breipriemsekte ben ik verslaafd aan garen. Ik heb hier nog hopen liggen, ook al omdat ik met Oma's huis ook haar wolvoorraad erfde. Maar van wol kan je nooit genoeg hebben en er zijn zoveel mooie en intrigerende garens te verkrijgen... Gelukkig voor mij heb ik geen geld, dus meer dan af en toe eens een bolletje van bij Wibra en Zeeman kan ik me niet permitteren. Dit project heeft me dan ook , naast creatief plezier, het geweldige genoegen verschaft om eens te kunnen werken met garens die ik anders nooit in handen zou gehad kunnen hebben.

Nu had ik me ook in mijn wolzucht vergrepen aan een garen waarmee met de beste wil van de wereld niet te haken viel: een op zich eerder dunne draad met daarop op zekere afstanden kleine pomponnetjes. Geweldig leuk om te zien, maar echt niet haakbaar. Breien is met zo'n garen wel te doen. Maar ja, ik heb dus zoals gezegd in geen 26 jaar mijn breipriemen nog aangeraakt, omdat ik ooit eens besloten heb dat ik haken echt véél leuker vond. Omdat het zoveel sneler gaat en omdat ik er beter mee kan... euh ja, eigenlijk "beeldhouwen".  

Dat van die draad was maar één van de duwtjes in de richting van breien die ik de afgelopen tijd kreeg. Zo had ik ook al eens van een vriendin een boek kado gekregen met patronen voor heel leuke gebreide diertjes. Geweldig en ik overwoog natuurlijk om die diertjes in haakwerk om te zetten. Maar ik heb ook nog zoveel leuke patronen voor gehaakte diertjes liggen en ik ben aan het overwegen om zelf ook eens patronen te gaan schrijven. En dan kwam dat project en toen sloeg de balans helemaal over naar haken. Maar ik bleef toch wel ook met dat breiboek rondzeulen.

En dan kreeg ik nog een kadootje: een breiring! Ik wist dat dat bestond, maar had het nog nooit gezien. Een vriendin kwam het ergens tegen, dacht: tiens, dat heb ik Schaduw Zijde nog nooit zien gebruiken. En ze bracht het voor me mee. Geweldig kado! Man, man, man, wat heb ik daar ondertussen al een plezier aan beleefd! Je kan er supersnel dingen mee breien zoals sokken, been- of polswarmers en zelfs tasjes, sjaals enzoverder. En dat gaf me nog maar eens een duwtje in de richting van breien.

Ik had een paar weken geleden al mijn oude breipriemenkoker opgesnord. En gisteren dacht ik plots, vooruit met de geit, ik probeer het nog eens. Nu, de eerste minuten viel dat ferm tegen. Ik was om te beginnen vergeten hoe je moet opzetten. Gelukkig staan er in dat breidiertjesboek duidelijke instructies en daarmee slaagde ik er dan toch in.

Probleem nummer twee: ik was ook vergeten hoe je je draad vasthoudt. En daarvoor stonden er geen instructies in. Ik maar wat aanmodderen dus. Maar toen gebeurde er iets merkwaardigs. Toen ik mijn werkje omkeerde om aan de vierde rij te beginnen, nam ik de draad plots zonder na te denken op een bepaalde manier vast en meteen realiseerde ik me dat ik hem nu precies zo vasthad zoals ik het vroeger altijd deed. Heel raar, alsof mijn vingers een eigen geheugen hebben en het zich plots herinnerden. Op zich niet zo heel vreemd, ik heb bijvoorbeeld altijd al dingen beter kunnen onthouden als ik ze opschreef. Maar het was vooral raar dat het zonder enige bewust nadenken ging. Ineens deed ik het gewoon en terwijl ik het deed, voelde ik, oh ja, zo was het.

Nu, om het mezelf niet meteen te moeilijk te maken, had ik gisteren gebreid met een  gewoon garen.  Maar vandaag moest en zou ik die pomponnetjesdraad op de priemen hebben, natuurlijk ;-) Het duurde wel eventjes voor ik er vlot mee kon werken. En eerlijk gezegd vond ik het resultaat nogal tegenvallen. Maar kom, het ging me om de ervaring, hé!

En toen was mijn lapje klaar en stelde zich een volgende probleem. Was ik toch ook wel vergeten hoe je moet afkanten, zeker? :-D Breien is dus duidelijk niet zoals fietsen: als je het niet meer doet, vergeet je het ook. [Hoe komt dat eigenlijk dat je sommige dingen niet vergeet en andere wel, weet iemand dat?] Gelukkig stond ook dat in het breiboek. Eens ik de uitleg zag, wist ik het ook wel meteen terug en vond ik mezelf nogal dwaas dat ik zoiets simpels compleet vergeten was. We zullen dat dan maar op mijn slecht geheigen steken, zeker?

Enfin, ik kan dus terug breien. Ik vind het nog altijd veel te traag in vergelijking met haken. Maar ik moet toegeven, het heeft ook zijn charmes. Dus ik denk dat mijn priemen nu niet meer zo lang ongebruikt zullen blijven liggen. Volgende item op het programma: leren rondbreien. Dat heb ik helaas nooit geleerd, hoewel ik Oma nochtans zeer veel sokken heb zien breien.maar een goede lerares was ze niet, dus van haar kon ik het niet leren. En op school is het er ook nooit van gekomen. Maar tegenwoordig heb je zoveel instructiefilmpjes op het web, dat moet beslist lukken zonder iemand om het me te leren.

Oh ja, nog één ding: als je in de buurt van Mechelen woont en je hebt nog wat ongebruikte wol liggen, (en dan vooral groene, rode, bruine, witte, zwarte en gele), en je wil er graag vanaf. Geef het dan maar af in de bibliotheek. Het zal met open armen ontvangen worden :-) Komen meebreien of -haken mag ook uiteraard. Tot ergens in januari of februari vind je ons elke zaterdagochtend tussen 10 en 12 in het tentoonstellingszaaltje naast de dvd-afdeling.

20:34 Gepost door Schaduw Zijde in Crea-hobbies, Dagboek | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

hihi ikwistetwelikwistetwelikwistetwel :-) op een dag...

Gepost door: blablamie | 29-10-11

Reageren op dit commentaar

Ah, Fatima, ik ben ook net terug bezig na, bij benadering, ook zo'n vijfentwintig jaar... Ik kon vrij goed breien en was niet al te veel vergeten, maar er zijn altijd nieuwe dingen. Ik heb mezelf op zijn Duits leren breien, met de draad in de linkerhand. Weer es wat anders. En nu ben ik aan de sokken... uit het boekje hoor, want sokken hoorden niet tot mijn brei-ervaring. Maar intussen is het tweede paar bijna af. Ik heb ook net met een rondbreinaald leren werken. Als je vragen hebt, stuur ze op. Als ik je niet kan helpen zullen we samen surfen totdat we het antwoord vinden.
Brei ze nog,

Annemarie

Gepost door: annemarie Deridder | 29-10-11

Reageren op dit commentaar

Hahaha, ik maakte precies hetzelfde mee toen ik na jaren niet-breien het in mijn hoofd haalde om een wintertrui te breien. Eerst wist ik niet hoe steken op te zetten en op het eind wist ik niet hoe ik moest afzetten. Ik had geen boek waar dat in beschreven stond en heb dus alles weer zelf moeten ontdekken...zo verging de brei-zin weer een beetje en ben ik geeindigt met een debardeurke, de mouwen...daar zou ik nu wel eens aan beginnen :-)
Die pilaren gaan er prachtig uitzien eens ze aangekleed zijn, al verschillende kleuren en breistijlen, ik zie het zo voor me: warm en gezellig. Tof dat je daaraan meewerkt, succes!!

Gepost door: bea | 30-10-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.