24-06-11

Vaarwel

Dag Saskia,

Vandaag hebben we afscheid van je genomen. Van je lichaam, want de rest van jou - noem het je ziel of zo - zal eeuwig en altijd blijven bestaan. We hebben gehuild. En dan hebben we gelachen. Om alle vrolijke herinneringen die je ons met zo gulle hand hebt nagelaten.

Ik heb enkele van je vrienden leren kennen. Ik moet je bedanken, omdat je er zelfs postuum nog in slaagt boeiende mensen op mijn pad te brengen.

De wereld is armer geworden, nu jij er niet meer bent. Maar anderzijds heb jij met jouw bestaan de wereld zoveel rijker gemaakt, dat ik me sterk maak dat we nog heel lang kunnen teren op wat jij voor ons achterliet.

Duizend maal duizend maal dank voor wie je was. En omdat ik je vriendin mocht zijn.
Duizend maal duizend maal dank ook aan je ouders, omdat zij jou in de wereld hebben gebracht.
Duizend maal duizend maal dank aan je familie en je partner omdat zij bij je waren toen je wegging. Dat is een van de mooiste en hoogste dingen die je voor iemand anders kan doen.
Duizend maal duizend maal dank tenslotte aan al wie mee afscheid heeft genomen van jou, hetzij op je uitvaartdienst, hetzij in gedachten elders.

Vaarwel.

21:48 Gepost door Schaduw Zijde in Brieven | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

zo mooi, zo lief... blij dat ik je leerde kennen, dankjewel sas!

Gepost door: tricky | 24-06-11

Reageren op dit commentaar

Duizendmaal stuk voor stuk volledig mee akkoord, ik zou het niet mooier kunnen zeggen.
Ik zei het vandaag nog tegen de collega's: ik ben een dierbaar iemand kwijt, maar ik heb het gevoel dat ik er nieuwe vriendinnen bij heb. Sommige mensen vinden elkaar nu eenmaal terug in het leven.

Gepost door: blablamie | 27-06-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.