15-04-11

Schildklier

Op het schildklierfront valt er vooralsnog weinig goeds te melden. Ik heb die pil dinsdag gekregen en het duurt wel effe voor je er iets van gaat marken.

Ondertussen mag ik echter de pillen die ik voordien nam niet meer nemen. En dat voel ik wel helaas... Ik voel me eigenlijk terug net zo slecht als twee jaar geleden toen heel deze ellende begonnen is: moe, slap, beverig, onrustig (ik heb voortdurend de neiging om iets te doen, kan gewoon niet meer stilzitten en relaxen), hartkloppingen en zelfs krampen als ik me te veel inspan, geen eetlust (dat heeft dan wel als voordeel dat de kilo's er weer af vliegen alsof het niks is ;-). Omdat mijn bloeddruk soms de pan uitswingt, en vanwege die hartkloppingen en zo, moet ik momenteel wel een betablokker nemen. Kwestie van mijn hart wat rust te geven.

En dat is nodig. Omdat ik radioactief was, kwam er niemand van Familiehulp (tja, die grijpen dan ook elk excuus aan om niet te moeten komen..). Moest ik dus wsel mijn boodschappen helemaal alleen doen. En dat is behoorlijk zwaar. Vooral bij die GB waar ik met mijn voedselbons terecht kan. Het was bij het sleuren met boodschappentassen dat ik dus krampen in de hartstreek kreeg. Akelig is dat...

De dokter had gezegd dat ik even zou moeten op mijn tanden bijten. Ik bijt dus...  En hoop toch dat het snel beter gaat.

13:28 Gepost door Schaduw Zijde in Het vege lijf | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.