24-03-11

De schildkliersaga

Hallelujah, de juiste diagnose! Hoop ik...Want dat dacht ik 2 jaar geleden ook al, tenslotte.

Enfin, ik had vandaag een afspraak bij de schildklierspecialist hier in het ziekenhuis. Een toffe madam met veel gevoel voor humor :-) Ze vroeg me waarvoor ik kwam. Ik zei dat mijn schilklier lastig doet. Hoe durft ze, antwoordde zij :-D Dat is mijn type mens, zie :-)

De resulaten van bloedonderzoek en zo zaten natuurlijk nog in de computer, want die zijn ook allemaal daar in het ziekenhuis gedaan. Dus die heeft ze dan direct bekeken. En ze kwam al meteen tot de conclusie dat mijn huisarts de verkeerde diagnose gesteld heeft. Blijkbaar werkte mijn schildklier toen te sterk en is die dat blijven doen tot nu. Omdat ik natuurlijk ook niet de juiste behandeling gekregen heb. Geen wonder dat ik me moe en slap voel, dat put je lichaam uit. heb dan ook meteen het advies gekregen het rustig aan te doen.

Nu moet ik zeggen, ik had ook wel mijn twijfels bij de ziekte van Hashimoto, wat ik volgens mijn huisarts had. Als ik las wat daarvan de symptomen zijn, dan was dat zo precies toch niet wat ik had. Nu heb ik eens gekeken bij Graves-Basedow, de nieuwe diagnose en dat herken ik wel.

Moet nu een week stoppen met de pillen die ik nu neem en dan terug een scintigrafie laten doen. Ze sprak over radioactieve radium. Ik mag naar Japan, zei ze, of Tsjernobil, ik mag kiezen :-D Alle gekheid op een stokje, 't kan me eerlijk gezegd niet schelen wat ik moet slikken, als het maar werkt.

Gisteren had ik het er ook nog over met de dokter die me begeleidt in dat activeringstraject. Hij vroeg me of ik de indruk had dat mijn ogen wat uitpuilden. Euh... geen idee... Maar ik heb hier ook nog nergens een spiegel hangen. Hij zei dat ik het eens moest vragen aan mensen die me goed kennen. Bij deze, aan degenen die mij in het echte leven kennen en mij recent nog hebben gezien: hebben jullie de indruk dat er iets met mijn ogen is? Blijkbaar komt dat voor bij mensen met een te snel werkende schildklier. Nu, ik heb er op het web foto's van gezien en zo erg is het in ieder geval niet, want dan zou ik het wel opgemerkt hebben, denk ik. Ik vind zelf dat ik er vooral moe uitzie, kleine diepliggende oogjes en wallen eronder.

Hoe je van zo'n onnozel orgaantje zoveel last kan hebben... Ik zal blij zijn als het ding eindelijk eens beteugeld geraakt.

18:40 Gepost door Schaduw Zijde in Het vege lijf | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

goed dat je eindelijk de juiste diagnose hebt (hoop ik ook).

mijn tante aan vaders kant heeft door haar schildklier enorm uitpuilende ogen, die lijken uit haar oogkassen te zullen rollen.

ik heb je recent niet gezien (snif!), dus ik kan niks nuttigs zeggen daarover. we moeten elkaar eens dringend zien, dan kan ik je ogen eens vergelijken met die van mijn tante :-)

hoop dat je je vlug beter voelt! XXX

Gepost door: saskia | 24-03-11

Reageren op dit commentaar

ik zou het ook niet kunnen zeggen, heb je ook al veel te lang niet meer gezien (en die kattenbak staat hier nog altijd!!) en heb er ook niet zo direct tijd voor (waar haal ik het toch altijd in mijn hoofd om zoveel cursussen te volgen??? en dan nog in raden van besturen te zetelen ook?? en dan zou ik nog sport willen bijdoen???? nu ja, dat zou dan op zaterdag zijn, en over een paar weken weer beginnen zwemmen, als dat voor jou ok is). Aaaah die dokters, zoveel jaren studeren om zich te kunnen permitteren een verkeerde diagnose te stellen, verdorie toch hoe is dat mogelijk??
Ik zou Tsjernobil nemen als ik jou was, de natuur is daar ondertussen prachtig. In Japan hebben ze daar voorlopig nog wat werk aan...

Gepost door: blablamie | 24-03-11

Reageren op dit commentaar

Ja maar in Japan staan de kerselaars nu in bloei.... prachtig!!!!!!

Gepost door: Tal | 27-03-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.