16-02-11

Woensdagse puinhoop

't Kot ligt hier weer ferm overhoop, vandaag. En dat is eigenlijk altijd wel zo, op woensdag. Dat zit zo.

  • Op maandag loop ik stage. Daarna ben ik gaar en komt er van opruimen niet veel meer in huis.
  • Op dinsdag doe ik een paar kleine boodschappen en 's avonds,... is het naailes. Nadien ben ik een wrak en blijft alles liggen zoals het ligt: boodschappen- of bibtassen, naailesgerief
  • Woensdag komt het meisje van Familiehulp dat me helpt met de grote boodschappen, en ocmw en administratie en zo. Dan komen er dus nog een paar boodschappen tassen bij. En ik heb dan echt geen fut meer op dat allemaal op te ruimen
  • Donderdag ben ik doorgaans zo uitgeput dat ik al blij ben als ik uit mijn bed geraak. Helaas moeten dan ook de vuilzakken klaargemaakt en buitengezet worden. Dus dan kan het al eens gebeuren dat de boodschappen pas vrijdag op hun plaats geraken. Of dat de vuilzak niet weg geraakt, zelfs.

En dan kijk ik hier rond en denk terug aan de tijd dat ik op een uur tijd heel mijn woning kon stofzuigen en dweilen zodat ik nadien nog tijd en fut had om naar de cinema te gaan...

22:29 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

komt me bekend voor, al is het bij mij geen constante, en verre van zo drastisch. ik kan me op zo'n momenten ook op niks concentreren. (net zoals jij dan in je vinger stikt en verkeerde dingen aaneennaait). deze week geen les voor mij, het zou er allemaal teveel aan geweest zijn. gisteren kokhalsde ik gewoon al bij de gedachte dat ik nog drie uur in de les moest gaan zitten, ook al is mijn geliefde leerkracht mij zeer lief en doet hij dat zeer goed. het werk kan ik niet laten vallen, en daar ga ik bewust in overdrive uit schrik het minder goed te doen. het huis... valt nog mee. koken, daar verplicht ik mezelf toe, normaal ontstresst me dat maar ik bak er letterlijk niet veel goeds van. maar die lessen, dat is er nu teveel aan. ik hoop dat het snel overwaait.
ik heb het zo twee jaar aan een stuk gehad en dat wil ik liever niet meer.

Gepost door: blablamie | 17-02-11

Reageren op dit commentaar

Ik begin het ook te voelen... de aftakeling, niet te vergelijken met jouw problemen maar de beperkingen worden zo stilaan voelbaar en ik baal daarvan...

Gepost door: Tal | 19-02-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.