28-01-11

Nare dromen

Vandaag werd ik wakker als een wrak, maar dat heeft alles te maken met de dromen die ik had, net voor ik wakker werd. Ik herinner me ze zelfs allemaal, niet alleen de laatste.

De laatste dat is iets wat ik vaak heb, als laatste droom. Je moet weten, ik word de laatste jaren altijd wakker met een boordevolle blaas. Zo erg dat ik boven zo'n ouderwetse wc-stoel heb moeten zetten, want ik geraak echt niet tot aan de wc beneden. Dus heeft mijn laatste droom meestal ook met plassen te maken. Ik moet plassen en er loopt vanalles mis, dat is zo'n beetje het scenario ;-) Deze keer was ik ergens in een zwembad. Ik zou gaan zwemmen met Blablamie. Maar ik moest dus eerst plassen. Ik ga jullie de details besparen, maar daar ging het dus mis ;-)

Daarvoor had ik een droom over een of ander soort demon. Tja, ik heb uit de bib de tv-serie Charmed uitgeleend op dvd, en dat soort dingen, daar droom ik dan ook van. Ik denk dat het vooral van die droom was dat ik uitgeput was.

Het begon nochtans redelijk normaal. Ik ging met Oma boodschappen doen. Typisch droomlandschap, je weet waar je bent, en toch ziet het er allemaal anders uit dan normaal, al ben je je daar in je droom niet van bewust. Enfin, we stappen uit de auto en ik zeg tegen Oma dat ik eerst naar de Wibra wil, omdat ik daar zo'n mooi jurkje heb gezien. Op dat moment valt in heel de straat de elektriciteit uit, dus alles is donker. Een beetje later springt alles terug aan en dan stel ik vast dat Oma weg is. Ik loop naar de Wibra om te zien of ze daar is. Ik ren heel de winkel door, maar ik vind haar niet. We zouden ook naar de Nopri gaan. [Dat is zo'n naam die blijft hangen bij mij: dat ding heet nu al vele jaren eerst GB, en dan Carrefour. Maar op mijn boodschappenlijstje staat nog altijd Nopri ;-)]

Dat Oma daarnaartoe zou gaan, is eigenlijk raar. Ze zette daar nooit een voet binnen, omdat ze er haar ooit, voor mijn tijd, denk ik, aanzien hadden voor een winkeldievegge. Ze was toen zo geaffronteerd dat ze er nooit nog is binnengegaan. Begrijp ik volkomen, ik zou net hetzelfde gedaan hebben... Maar goed, in dromen kan dat, dus ik loop de Nopri binnen om te zien of ze daar is. Ik ben nog maar net binnen of ik bots op een van mijn medeleeskringleden. Ik vraag haar of ze Oma gezien heeft. Ik beschrijf haar, maar ze heeft haar niet gezien.

En dan begon dat gedoe met die demon, wat erop neerkwam dat ik aan een hoog tempo (een dat ik in werkelijkheid absoluut niet meer aankan, vanwege mijn kwakkelbenen) de hele winkel moest doorcrossen. Vreselijke zenuwentoestand. Volgens mij stroomden er liters adrenaline door mijn lijf en is het daarom dat ik zo uitgeput en overstuur wakker werd.

Ook dat is een terugkerend droomthema, sinds de riziv- en de daaruit voortvloeiende financiële perikelen. Enkele keren per week word ik wakker uit een droom waarin ik kweetniehoe gestresseerd van hot naar her moet rondhollen als een kieken zonder kop. Geen wonder, natuurlijk, zo voel ik me ook: sinsdien heb ik het gevoel dat er aan alle kanten aan mij getrokken word en ik hol en ik hol en ik hol en het levert allemaal niks op.

Pfft... Ik snap wel, je verwerkt in je dromen de dingen waar je overdag mee te maken hebt. Maar ik denk dat ik me toch stukken beter zou voelen als ik eens zou kunnen wakker worden uit een rustige, serene droom.

17:08 Gepost door Schaduw Zijde in Dromen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

... en blablamie begint opnieuw aan die wekelijkse zwempartijtjes te denken! (het zonnetje steekt z'n kop op, en dan denkt bibi aan water he...) maar ja, voorlopig, ergens tot half maart, heb ik op dinsdag én donderdag dansles. daarna heel graag opnieuw plonserdeplons :-)
heel vreemd, die stressdromen. vooral omdat ik een vriendin heb die dat al sinds haar jeugdjaren heeft, ik heb het nooit gesnapt. zij slaapt zo'n 4 à 5 uren maximum en de slaap is voor haar vermoeiender dan gewoon wakker liggen of haar nachten werkend of lezend doorbrengen: ze holt namelijk heel haar slaap door, op zoek naar iets dat ze nooit vindt.
ik kan het me niet voorstellen. ik ken maar twee nachtelijke toestanden: ik slaap als een roos, of ik slaap niet (en heb daar vreemd genoeg weinig last van)

Gepost door: blablamie | 28-01-11

Reageren op dit commentaar

dat moet verschrikkelijk zijn! Mij overkomt het een paar keer per week en dat vind ik al erg genoeg. Want het is effectief erg vermoeiend. Zeker als het ook nog eens emotioneel wordt, want dan ben ik echt overstuur als ik wakker word.

Gepost door: Schaduw Zijde | 28-01-11

Reageren op dit commentaar

misschien kan het al helpen als je voor je inslaapt beslist hoe je de situatie gaat aanpakken. zo heb ik komaf gemaakt met mijn ergste demonen in mijn nachtmerries. ah jij wil me aanvallen/opeten/doodmaken/enz? kom maar op! ik kijk je recht in je ogen en .... jij, vreselijk wezen, druipt het af want je bent dat niet gewoon van mij ;-)
idem met mijn nachtmerrie over die vreselijke hoogtevrees. verdwenen sinds ik er in het echt (!) komaf heb mee gemaakt: één van mijn grootste angsten overwonnen en wég nachtmerries.

Gepost door: blablamie | 29-01-11

hé, droom ik nu?? was jouw titel eerst niet "natte dromen" (vanwege dat zwemmen en dat plassen)?? ojee, ik begin de laatste tijd echt wel heel slecht te zien, neen, dat ligt niet aan mijn ogen (hoewel die het niet te best doen), want ik kan nog behoorlijk klein lezen, maar ik zie vaak wazig, ik begin ook heel slecht te tijpen, veel verwarde woorden en dyslexisch. vermoeid?

Gepost door: blablamie | 29-01-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.