01-01-11

Kinderwens

Ik had vandaag een schattige peuter van drie op bezoek, die hier urenlang zijn hartje heeft kunnen ophalen aan computerspelletjes die thuis op mama's pc niet willen werken. Geweldig hoe zo'n kind telkens opnieuw hetzelfde spelletje kan spelen, ook al is er dan eigenlijk - vanuit het standpunt van een volwassene - niks meer aan. Zelf had ik het ook heel erg naar mijn zin. Ik kan daar zo van genieten, van kinderen, heerlijk.

Er was een tijd dat ik na zo'n bezoek de ziel uit mijn lijf zou hebben gehuild vanwege mijn eigen onbevredigde kinderwens. Maar sinds ik met mijn gezondheid ben beginnen sukkelen, en vooral sinds die tot financiële problemen hebben geleid, is het iets dubbels geworden. Ik vind het nog altijd jammer dat ik zelf geen kinderen heb. Maar anderzijds, als ik zie hoe mijn leven nu is, dan ben ik blij dat ik er alleen onder lijd. Dat er geen kind is dat van mj afhangt en dat ik niet alles zou kunnen geven wat het nodig heeft. En ook, dat ik geen kind heb opgezadeld met mijn ongezond genetisch materiaal.

Wat zou ik me daar slecht bij gevoeld hebben. Nee, het is misschien toch beter zo, dan...

 

23:33 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.