21-10-10

Moe

Typische donderdag vandaag. Ik ben pas zo'n 3 uurtjes op, rest van de tijd geslapen. Nu al terug doodmoe. Toch heb ik de indruk dat het ietsje beter is dan de afgelopen maanden. Dat ik vandaag moe ben, was te verwachten. Ma, di en woe wat slaap tekort gekomen, omdat ik afspraken had en zo. Maar toch, misschien dat dat met die pilletjes dan toch geholpen heeft.

22:57 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Het vege lijf | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

PFfff ik ook vandaag, gisteren, eergisteren, al de hele week, ik sleep het eigenlijk al twee weken mee. Moe, moeder, moeial ;-)
Enfin, echt moe dus, zo van moe van heel de dag willen slapen, elke stap is teveel, doet zelfs pijn. Elk telefoontje doet me al in een holletje willen kruipen: wat nu weer, laat me gerust.
Niet te verwonderen dat ik vandaag er eventjes m'n geduld bij verloor en uit m'n krammen schoot. Het laatste wat een mens op zo'n moment nodig heeft is tegenwerking en zelfs een aanval. Op zo'n moment kan ik het zeker niet hebben dat iemand steen en been zit te klagen dat ie moet rondkomen van een ocmw-vergoeding, maar wel zit te wachten tot een verandering van zijn situatie hem in de schoot wordt geworpen en zeker niet wil horen dat hij zelf ook eens z'n kont moet lichten. Meneer was kerngezond en had al z'n capaciteiten, wou alleen niet horen dat hij het zelf zal moeten doen.

Gepost door: blablamie | 29-10-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.