25-09-10

Onheil

Ik loop al een hele week rond met een gevoel van naderend onheil. Het zou wel eens kunnen dat dat onheil zich ondertussen heeft voorgedaan.

Vanmorgen was ik - uitzonderlijk - vroeg op. Het is te zeggen, eigenlijk heb ik gewoon nauwelijks geslapen. Want anders kan ik onmogelijk om 9u wakker zijn. En uiteraard ga ik daar morgen zwaar voor moeten boeten. Maar goed, het was leeskring, en daarvoor heb ik dat dan wel over.

Meestakl rij ik mee met A., maar die had een bijscholing, waar ze niet onderuit kon en dus moest ik zelf naar Schaarbeek rijden. Nu wou ik vooraf even langs het tankstation passeren om mijn band wat op te pompen. En dat had ik dus beter niet gedaan...

Ik ga altijd naar dat ene tankstation omdat die een systeem hebben dat zelfs ik kan bedienen. Ik heb dat immers nooit onder de knie gekregen, banden oppompen. tenzij met dat systeem, daarmee lukt het me wel. Maar... blijkbaar was het ding defect. En dat merkte ik pas toen het te laat was. Het was dan ook niet echt duidelijk aangegegeven. Ik bedoel, als ze nu op dat ding een papier hadden gehangen met "defect", dan zie je dat direct. Maar zo was het dus niet. En het gevolg: in plaats van mijn band op te pompen, liet het ding hem af.

Ddaar stond ik dan, met een platte ipv een opgepiompte band. Nu is er bij dat tankstation in kwestie een kassa + winkeltje. Dus ging ik daar vragen of ze geen andere oplossing hadden. Maar de meisjes die daar werkten, wisten dus van toeten of blazen.

En nu? Als ik zo met die band verderreed tot thuis was hij gegarandeerd kapot. Garagist gebeld, maar die nam niet op. Te voet kon ik van daar niet naar huis geraken. Dan maar vrienden om hulp gebeld en zo ben ik dan toch al zelf tot thuis geraakt. Nu hoop ik iemand te vinden die me voorlopig wat verder kan helpen. En anders moet ik maandag nog maar eens de garagist proberen te bereiken.  

En dan is maar te het hopen dat het daarmee opgelost is. Want eigenlijk verwacht ik al een tijdje dat die band de geest gaat geven, eerlijk gezegd. De sneeuw van dit voorjaar, weten jullie nog wel. Sindsdien moet ik hem regelmatig oppompen. vandaar dat ik dat ook wou doen voor ik naar de leeskring ging. Ofwel is-ie leeggelopen door dat defecte toestel. Of hij is finaal naar de vaantjes.

En dan zit ik met een veel groter probleem, want geld om hem te vervangen, dat heb ik niet. temeer omdat je er dan meteen 2 moet hebben, want je moet aan beide zijden dezelfde band hebben. En dat betekent dan meteen ook het einde van mijn activeringstraject, want zonder auto geraak ik zelfs niet in Vilvoorde zelf naar de VDAB. Enfin, ik geraak wel tot daar, maar niet meer terug. En dan spreken we nog niet van alle andere dingen, die ik alleen nog dankzij mijn auto kan doen.

Een probleem dat ik al jaren aankaart bij het OCMW. Jamaar, je hebt toch Familiehulp, zeggen die dan. Ja... Hetzelfde Familiehulp dat mij al heel de zomer ferm in de steek gelaten heeft (6 weken zonder poetshulp!!!), die constant afspraken afbellen omdat er andere mensen zijn die blijkbaar voorrang krijgen. Als ik van hen zou afnhangen, zou ik hier al héél vaak zonder eten gezeten hebben.

12:03 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Wet van Murphy?

Grtjs

Gepost door: Fairytalegirl | 25-09-10

Reageren op dit commentaar

laat ze het dan maar eens voelen, daar bij het ocmw. nu is het zover. ze moeten niet zeggen dat je het nooit gezegd hebt.
een mens moet tegenwoordig echt in de str*** zitten voor ze doorhebben dat er iets moet gedaan worden.
of moet je eerst nog eens ergens halfdood liggen?

Gepost door: blablamie | 25-09-10

Reageren op dit commentaar

Het probleem is, denk ik, voor een deel dat ik geneigd ben om problemen te voorkomen, terwijl ze bij dat sort instanties eerder uitgaan van problemen oplossen als ze zich stellen. Dat kan zijn voordelen hebben (ik probeer het nu ook zelf aan te kweken die houding, omdat ik anders voortdurend in paniek leef) , maar het nadeel is ook dat je effectief eerst dik in de problemen moet zitten voor je hulp krijgt. Ik herinner me nog héél goed dat me, toen ik me de 1ste keer bij het OCMW aanbood te horen kreeg dat iets als een collectieve schuldenregeling alleen is voor grote schulden. M.a.w kom nog eens terug als je echt helemaal op de bodem zit. Veel van mijn huidige schulden en problemen hadden nochtans voorkomen kunnen worden, als men mij op tijd geholpen had. Maar ja...

Gepost door: Schaduw Zijde | 25-09-10

Reageren op dit commentaar

ik meen dat ons moeder mij geregeld inpeperde dat "voorkomen beter is dan genezen" en als zij het niet was, zal het wel iemand anders geweest zijn. het is gewoon een logica die je meekrijgt als kind, zelfs op school. (maak je huiswerk op tijd, dan hoef je het in de strafstudie niet te doen, right?)
maar die zogezegde "hulp"organisaties schijnen die logica niet te hebben. zal niet in het lessenpakket sociale assistentie zitten zeker?

Gepost door: blablamie | 29-09-10

Reageren op dit commentaar

de slotsom is dat ze liever een pleister leggen op een afgezet been...

Gepost door: blablamie | 29-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.