12-09-10

De vreugde van het lezen

De afgelopen dagen heb ik iets gedaan wat ik al heel lang niet meer heb gedaan: ik heb een roman zitten lezen. Met plezier. Het was altijd met veel spijt in het hart dat ik het boek moest neerleggen. Maat ja, er moeten nu eenmaal ook nog andere dingen gedaan worden dan alleen lezen, hé.

Ik was heel erg blij om dat gevoel: een boek niet willen toedoen, willen blijven verderlezen tot het uit is. Want dat is me de laatste jaren niet vaak meer overkomen. En ik heb me al die tijd afgevraagd waaraan het ligt. Ik denk dat het een combinatie van factoren is. Ten eerste heb ik, sinds heel die affaire met het riziv en de financiële problemen, simpelweg minder tijd om te lezen. Er zijn een heleboel dingen die ik nu eenmaal moet doen. Ten tweede, om te lezen heb ik tegenwoordig een leesbril nodig. Op mijn zij liggen, wat mijn favoriete leeshouding was, is niet meer evident, want dan drukt de poot van de bril tegen mijn hoofd. Dus is lezen iets geworden om zittend te doen, met voldoende licht in de omgeving. Ik zou eens moeten zoeken naar een manier van inrichten, waarbij ik licht heb naast een van mijn nochtans comfortabelen zeteltjes. Zonder dat ik daarom hoef te struikelen over draden.

Een derde punt is - en daar ben ik nog maar pas achtergekomen - dat ik een beetje de draad was kwijtgeraakt qua leesstof: ik wist eigenlijk niet meer welke boeken te lezen. Vreemd eigenlijk, want zoals jullie weten ben ik al vele jaren lid van een leeskring. Maar het moet gezegd: de boeken die de laatste jaren op het programma hebben gestaan waren grotendeels mijn ding niet. Er zijn heel wat nogal zware en nogal filosofisch getinte boeken voorgesteld en besproken. Het eerste van het komende seizoen is er weer zoeentje: Musil "Der Mann ohne Eigenschaften". En dat is dus echt niet my cup of tea, sorry. Ik ben een denker, ik ga bijvoorbeeld met veel plezier naar het filocafé (of ik zou dat doen, als ik op zondagnamiddag niet meestal uitgeteld in bed zou liggen), maar filosofie als lectuur, in geschreven vorm, bweikes.... Denken is iets wat ik liever zelf doe dan dat ik erover lees, sorry.

Nu moet het ook gezegd, vroeger was ik in de leeskring vaak degene die zorgde voor de inbreng van een ander soort boeken. Ik hou meer van een goed verhaal, dan van veel blabla. Nochtans, ik heb ook graag dat een boek mij over iets laat nadenken, dat het mij de wereld op een andere manier leert bekijken. maar op een andere manier dan waarop die meer filosofische boeken het doen. Ik hou bijvoorbeeld veel van de recentere Scandinavische schrijvers. Met name omdat die er haast allemaal in slagen mij te doen verlangen om naar Scandinavië te gaan. Dat vind ik een prestatie, want met mijn verstand weet ik heel goed dat dat niks voor mij is, behalve misschien in een (goeie) zomer. Voor de rest is het daar voor mij veel te koud en veel te donker. Maar toch, als ik een Torgny Lindgren lees, of Kerstin Ekman, enz... Wel, ik zou zo mijn valies inpakken. Of om bij diezelfde Torgny Lindgren te blijven: het feit dat die erin geslaagd is om muij op een heel andere manier naar koeien te doen kijken, door het wonderlijk mooie verhaal "De schoonheid van Merab" [dat is een koe], waarin hij biivoorbeeld schrijft dat koeien hun hoofden laten hangen omdat ze zo boordevolvol met gedachten zitten. Dàt vind ik dus fantastisch. Dat stemt mij veel meer tot nadenken dan de zoveelste uitweiding van Ulrich in de Mann ohne Eigenschaften. Of De Zauberberg, ril... En ik weet dat dat grote klasiekers zijn, maar toch, ze liggen mij niet. Ik kan de kwaliteit ervan erkennen, maar het is gewoon niet mijn ding. Ze bieden mij niet wat ik in een boek zoek: het plezier, de vreugde van het lezen 

Nu heb ik dus een tijdje gedacht dat het aan mij lag, dat ik niet meer kon lezen, dat het me niet meer wist te boeien. Maar langs de andere kant, nu en dan passeeerde er in de leeskring dan toch een boek dat ik wel met plezier las. "Het meten van de wereld" bijvoorbeeld. En toen ben ik me beginnen afvragen of het probleem zich misschien elders situeerde. Ik ben toen begonnen om op basis van mijn leeslijsten uit het verleden een lijstje te maken van mijn favoriete schrijvers. Met name schrijvers waarvan ik alles, of toch meerder boeken gelezen heb. Omdat we een extra leeskringsessie hadden waarin we de shortlist voor het komende seizoen zouden vastleggen, dacht ik dat misschien maar eens moest kijken welke van mijn favorieten nog nooit in de leeskring besproken waren en wat er de laatste tijd nog van hen verschenen is. Zodat ik deze keer tenminste een zinvolle bijdrage aan het leeskringgebeuren kon leveren. Ik heb me een middag opgesloten in de bib met mijn lijstje, de boeken gezocht en wat doorbladerd en dan een selectie gemaakt.

In een van de boeken die ik heb uitgeleend ben ik meteen beginnen lezen (J. Coe "De regen voor hij valt") en zoals gezegd, het viel me moeilijk het terug dicht te doen. Nu ik over halfweg ben, komt het moeilijkste moment eraan: dat waarop het verhaal gedaan zal zijn, het boek uit. Op, om het in voedseltermen te zeggen want lezen heeft wel wat weg van iets heel lekkers eten. Op een bepaald moment is het op en blijf je achter met verschrikkelijk veel goesting naar meer van hetzelfde. Dat is een moment van tegenstrijdige gevoelens. langs de ene kant wild je nog steeds lezen en verderlezen, langs de andere kant niet want dan komt die laatste bladzijde dichterbij...   

Oh ja, voor wie het zich afvraagt: mijn (nog niet helemaal voltooide) lijstje van favoriete schrijvers vind je hier. Ik had hier graag - voor wie het eens van een ander wil horen - willen linken naar Kipjohn, die ooit eens een schitterende post over het plezier van het lezen en de gevreesde laatste bladzijde op haar blog schreef. Maar ik kan het zo direct niet terugvinden. Help, Kipjohn? Enfin, de graag lezenden onder jullie kennen het gevoel wel, hé ;-)

14:44 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Lectuur | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

awel zie, dat is nu net een van de redenen waarom ik "de tapijten heb opgeschud": geen computer meer in de leefkamer en in ruil wel de boekenkast teruggeplaatst, met al de fictie in de kast naast de zetel. zodat ik eerder naar een boek ga grijpen als er op tv weer niks is, ipv me onledig te houden met ledig facebook. ik heb nog zovele on- of halfgelezen boeken. time to read! me dunkt dat deze winter een leeswinter wordt. gezellig! :-)

Gepost door: blablamie | 12-09-10

Reageren op dit commentaar

Lijkt mij ook een goed idee...
Hoe doen jullie dat 's avonds qua verlichting? Ik heb spots maar 4 stuks lijkt mij toch wel veel om te lezen...

Gepost door: Tal | 12-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.