11-09-10

Eindrapport commissie Adriaenssens

Toen ik op het nieuws hoorde dat dit rapport online te vinden was, ging ik ernaar op zoek (het betsand op de site van De Redactie is niet leesbaar, maar je kan het ook op krantensites vinden) en downloadde het. Soort van ramptoerisme, denk ik... Het fenomeen mens boeit me, ook zijn slechtste kanten. En geloof me, dit is een van de duisterder pagina's in het grote boek van onze soort...

Ik ben niet verder geraakt dan p. 30. Tegen dan was ik al flink misselijk en ik wist dat het deel met de getuigenissen doorgaat tot p. 112 of 113. Mezelf verwenst hoe ik het in mijn idiote hoofd haalde om dit als avondlectuur te kiezen... Het is nochtans niet dat ik niks anders liggen heb.

Het is dat ik het niet begrijp. Ik kan me met de beste wil van de wereld echt niet voorstellen dat je je als volwassene seksueel aangetrokken kan voelen tot een kind. En dat je dan ook nog eens de stap kan zetten om die gevoelens in praktijk te brengen.

Ik ben dol op kinderen. Ik vind het zalig om te zien hoe ze spelen, hoe ze leren, hoe ze zich ontwikkelen. Vooral als je ziet dat het gezonde kinderen zijn, naar lichaam en ziel, kinderen die alles hebben wat ze nodig hebben, zowel materieel als op geestelijk vlak. En degenen waaraan ik kan zien dat ze dat niet hebben, die zou ik het liefst van al willen helpen, het beschermen.  Het zal me ook eeuwig en altijd spijten dat ik zelf geen kinderen heb, al ben ik er ondertussen van overtuigd dat het beter zo is.

Maar wat ik voel voor kinderen, dat staat mij-len-ver weg van wat ik in die amper 30 p. gelezen heb. Walgelijk is het. Het kan me niet eens schelen dat het om geestelijken gaat. Gewoon het feit op zich van een volwassene die zich aan een kind vergrijpt. Nee, ik kan daar niet bij.

En nu maar hopen dat ik hier geen nachtmerries van krijg... 

02:21 Gepost door Schaduw Zijde in Lectuur, Mijn gedacht | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Gelijk heb je, ik kan er ook niet bij, ik vind het walgelijk, shockerend, mensonterend. En hoezeer ik ook, op elke manier, gekant ben tegen de doodstraf, ik denk dat de maatschappij écht wel beter af is zonder deze mensen. Want genezen kan niet, therapie helpt niet, kastreren is niet menselijk en is geen oplossing. En ze opsluiten evenmin.
(Maar als ik er ooit nog eentje tegenkom, kastreer ik hem wel eigenhandig.)

Gepost door: blablamie | 11-09-10

Reageren op dit commentaar

En ik vrees dat dit nog maar het topje van de ijsberg is!!!

Gepost door: Tal | 12-09-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.