21-08-10

Te veel vandaag (1)

Schaduwken heeft vandaag wat "teveel gehad".... Dat zou niet zo erg hoeven zijn, ware het niet dat dat iets is wat merkwaardig genoeg het vinden van de slaap negatief schijnt te beïnvloeden. Ik kan er dan maar eter over bloggen, dacht ik, zodus...

Het begon ermee dat ik vroeg op moest: voor jullie gezonde werkende mensen zal 8u wel meevallen, voor mij is dat zo ongeveer midden in de (mijn) nacht. Maar het moest. Waarom? Wel, toen ik eind vorig jaar in Gasthuisberg op onderzoek was in het referentiecentrum chronische vermoeidheid, opperden ze dat ik misschien wel baat zou hebben bij een maagverkleining. Ik twijfel daaraan, maar bon, het kan geen kwaad om informatie in te winnen. Plus, ik weet ondertussen dat een patiënt die nee zegt, als lastig wordt ervaren, ook al heeft die een gegronde reden om er zijn eigen mening over te hebben.

Dus was ik enkele weken geleden opnieuw in Gasthuisberg, bij de dienst bariatrische heelkunde. Nu moet ik zeggen dat ik daar wel met een postiever beeld buitenkwam dan waarmee ik ernaar toe was gegaan. Ze zijn daar niet van het principe: kom leg u maar neer, en wij pakken ons mes. Nee, dat wordt grondig voorbereid: gesprek met een diëtist, gesprek met een psycholoog, uitgebreid bloedonderzoek door een in die materie gespecialiseerde endocrinoloog en een gastroscopie en pas dan wordt geëvalueerd of je in aanmerking komt of niet.

Een probleem, dat team zit in het ziekenuis in Diest en dat ligt voor mij zo ongeveer aan de andere kant van de wereld. Gevraagd aan het ocmw wat er mogelijk was qua vervoer en het werd geregeld via een of andere vorm van vrijwilligersvervoer. Dus moest ik vanmorgen rond 9u klaarstaan om tegen 10u15 in Diest te staan.

Ik moet zeggen, het gesprek met die endocrinolooog vond ik persoonlijk heel goed. Ze stelde echt goeie vragen en had al snel door dat er in mijn geval eerst en vooral iets moet verholpen worden aan mijn compleet ontregeld dagnachtritme, omdat dat ook gepaard gaat met een verstoord eetpatroon. Kijk, als je om 15u wakker wordt, en je maag heeft een uur nodig om wakker te worden, dan is het ondertussen al 16u. Wat ga je dan eten? Normaal gezien ben je dan aan je ontbijt toe. Maar het is eigenlijk wel het uur van je avondmaal. Ik weet ook dat de kans er dik inzit dat ik een kot in de nacht geen fut meer ga hebben om nog warm te koken. Dus in zo'n geval begin ik dan mijn "dag" met mijn "avondmaal" en daarna eet ik iets als ik honger heb: wat boterhammen, of fruit, of koekjes, of chips,... alnaargelang de goesting.

Ook als ik vroeger op ben, kan ik niet altijd met een ontbijt beginnen. Stel ik word om 12u wakker - wat voor mij een min of meer normaal "ochtenduur" is - maar ik heb om 13u ergens een afspraak (ocmw, vdab,...). Voordien eten gaat niet, omdat ik dan nog geen honger heb en zelfs geen eten verdraag (maar dat heb ik al sinds mijn kinderjaren, hoor, mijn maag heeft gewoon tijd nodig om wakker te worden). Dus ofwel voorzie ik mij en smeer ik wat boterhammen om nadien te kunnen eten, onderweg. Maar voorzienig zijn, dat luktr me alleen als ik echt fit ben, en dat is ook niet altijd het geval. Dus komt het er vaak op neer dat ik gewoon niet eet. Nu is het, bij mij toch, wel zo dat honger als ik die (noodgedwongen) negeer, eerst een tijd heel hevig kan zijn maar dat die daarna overgaat en dan kan ik nog urenlang verder zonder. En zo gebeurt het dat ik me plots rond 18 of 19u realiseer: oeps, ik heb eigenlijk nog niks gegeten vandaag.

Enfin, jullie begrijpen wel dat dit 1) verre van gezond is, 2) niet echt ideale omstandigheden zijn om aan welke afslankingsmaatregel ook te beginnen. Daarkomt dan nog mijn hachelijke financiële situatie bij, die het ook niet makkelijker maakt. Plus het feit dat ik regelmatig gewoon de fut niet heb om deftig te koken. Enfin, niet evident. En dat zeg ik ook al jarenlang tegen alle artsen die tegen mij zeggen dat het toch echt wel beter voor mij zou zijn als ik wat zou kunnen afvallen. Ja hallo, ik weet dat ook maar... En dan vindt men mij blijkbaar een moeilijk mens. En als ik dan geen dieet kan volgen, dan moet ik maar een maagoperatie laten doen. Alsof dat niks voorstelt.

Vandaag sprak ik voor het eerst met een arts die ook inzag dat het allemaal niet zo simpel is en dat er nog heel wat moet gebeuren voor ik zelfs maar aan een dieet of laat staan een maagoperatie kan denken. Héhé, dat mocht wel eens nadat ze al 7 jaar aan mijn kop aan het zagen zijn.

Enfin, volgende week heb ik een gesprek met een - ook al in deze materie gespecialiseerde - psycholoog en dan in september volgt de - bweik!!! - gastroscopie en de evaluatie. Ook in september staat er een gesprek in Kortenberg op het programma, in het kader van dat activeringstraject, specifiek om te kijken naar mijn verstoord dagnachtritme. Mag ook wel eens nadat ik al 7 jaar aan artsen aangeef dat het eigenlijk dat is wat ik als het meest invaliderend ervaar. Met vermoeidheid valt wel te leven, als je je erbij neerlegt en er een beetje rekening mee houdt. Idem voor pijn. Maar complete chaos in je dagstructuur, sorry, maar dat is echt niet om uit te houden.

Nee, ik heb echt het gevoel dat er op een aantal vlakken toch een en ander aan het evoluëren is en dat kan ik alleen maar toejuichen. Nu nog zien wat ervan komt, maar dat is dan weer een andere zaak. Daar ga ik voorlopig nog niet te veel aan denken. Als ik de laatste jaren een ding heb geleerd, dan is het wel om me pas met problemen bezig te houden op het moment dat ze zich stellen en niet eerder. Het is wat tegen mijn natuur, maar op dit moment werkt het voor mij wel beter zo. Dus...

02:18 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek, Het vege lijf, Werk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.