04-05-10

OCMW

Afhankelijk zijn van het OCMW is bij momenten absoluut niet goed voor iemands zenuwen... Gelukkig is het ondertussen terug in orde.

Wat was er mis? Gisteren ging ik naar de bank om mijn weekgeld af te halen. Om tot de vaststelling te komen dat er niks gestort was. En dat terwijl ik net te horen had gekregen dat de voedselbons, die ik van hen krijg, pas over 14 dagen voor verlenging zullen voorliggen, zodat ik die dus voorlopig ook op mijn buik mag schrijven. Je vraagt je soms toch af of ze er daar ooit eens bij stilstaan dat een mens nu eenmaal niet van lucht kan leven?

Enfin, het is toch terug ok, mijn weekgeld zou vandaag gestort moeten zijn. Heeft allemaal te maken met het feit dat ik bij een nieuwe contactpersoon terechtkom. Ik ben daar vreselijk bang om, eerlijk gezegd. Ik was heel erg tevreden over de persoon die tot nog toe mijn dossier behandelde. Te meer daar die van meet af aan erkende dat haar voorgangster in mijn dossier ferm geblunderd heeft. Nu, dat maakt dat mijn vertrouwen in het OCMW als "instituut" zeer gering is. Van die nieuwe persoon weet ik niets af, ik heb ze zelfs nog niet ontmoet. Ik hoop met heel mijn hart dat ik bij haar in even goede handen zal zijn. Maar de verandering maakt me bang en heel erg op mijn hoede.

Als ik in de afgelopen jaren één ding heb geleerd, dan is het wel dat instellingen in de eerste plaats uit mensen bestaan. Het zou niet mogen zijn, maar het is nu eenmaal zo dat je bij de ene veel beter terchtkomt dan bij de andere. En spijtig genoeg heb je daarin zelden te kiezen. Iemands dossier bij welke instelling ook, kan gemaakt worden maar vooral ook gekraakt, afhankelijk van het individu dat het behandelt.

En dat is enorm stresserend...

 

13:03 Gepost door Schaduw Zijde in Armoede | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Afhankelijk zijn "stinks"
Ik hoop voor jou dat het "klikt" met die nieuwe...

Gepost door: Tal | 04-05-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.