12-04-10

Moeder

Tot voor kort droomde ik een tijdlang regelmatig over mijn moeder. Wie hier vaak komt lezen, weet dat de relatie met mijn (biologische) moeder op zijn zachtst gezegd problematisch was. Haar in mijn dromen tegenkomen - ook al is ze ondertussen overleden - is dan ook niet direct iets waar ik naar uitkijk.

Er was de droom waarover ik geblogd heb, waarin ik een poema in huis had. Maar dat was niet de enige keer. Altijd weer dook ze in mijn dromen op en telkens weer wilde ze dingen voor mij doen. De laatste keer zei ik vlak voor ik wakker werd nog tegen haar dat ze het (al wat ze me heeft aangedaan) daarmee niet kon goedmaken.

Toen ik dan wakker werd, besefte ik plots dat het inderdaad dat was wat ze aan het proberen was, via mijn dromen: het goedmaken. Op zich verbaast me dat niet. Mijn moeder heeft veel kwaads aangericht, niet alleen in mijn leven. Toch denk ik niet dat dat echt haar bedoeling was. Ze deed het niet uit kwade wil, ze besefte het alleen niet: ze had niet het inlevingsvermogen dat je nodig hebt, om te kunnen inzien wat de gevolgen van jouw daden op iemand anders zijn. Misschien dat ze dat nu, daar waar ze nu is, wel beseft en dat het daarom echt wel graag zou goedmaken.

Maar dat kan niet. Ik heb me daar met de tijd bij neergelegd. het verleden is gedaan en dat kan niet teruggedraaid worden. Wat er nu is, dat is waar ik het mee moet doen. En dat geldt ook voor haar. Ik kan erkennen dat zij, als ze had beseft wat ze deed, misschien anders zou gehandeld hebben. Maar dat verandert nu niks meer.

En in mijn dromen komen rondspoken helpt ook niet. Dus heb ik haar, toen ik wakker was en het begreep, gevraagd om mij met rust te laten. Ik heb in mijn hoofd tegen haar gezegd, dat ik begreep dat ze het probeerde goed te maken, maar dat dat niet kon. Sedertdien heb ik effectief niet meer van haar gedroomd.

Sceptici zullen dit allemaal wel een hoop onzin vinden. Geeft niet. Hoofdzaak is dat het gewerkt heeft.

16:35 Gepost door Schaduw Zijde in Dromen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ja wou dat ik dichter bij je woonde - om mee te gaan zwemmen en om te kunnen praten - er is zoveel!
ik begrijp het allemaal niet en ben zelf sceptisch genoeg, maar het is gewoon zo. wat moeten we daarvan vinden?

Gepost door: saskia | 15-04-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.