12-02-10

Moe, moe en nog eens moe

Waaraan het ligt, weet ik niet, maar ik trek er binnenkort toch maar weer eens mee naar de dokter want normaal is het echt niet meer. Doodmoe ben ik. Dit is de 2de dag deze week dat ik niet ben opgestaan met het gevoel dat ik best meteen weer kon gaan liggen. Het is hier dan ook een puinhoop. Afwas al een hele week niet gedaan. Twee dagen niet buitengeraakt met het hondbeest, met alle gevolgen vandien. Dan die ellendige sneeuw er nog bovenop. Afspraken hier, afspraken ginder. Documenten nodig voor vanalles en nog wat. Doe het maar als je van een hele week exact 2 halve dagen min of meer hebt gefunctioneerd.

Het is eigenlijk al bezig van voor kerstmis. Ik dacht toen dat het van de bloedarmoede was, die ze in Leuven hadden geconstateerd. Maar ik neem nu toch al meer dan een maand ijzerpilletjes maar verbetering voel ik niet. Moet eigenlijk op het einde van de maand toch bloed laten controleren voor opvolging van mijn schildkliertoestanden. Zal de dokter vragen om het wat vroeger te doen en meteen andere zaken ook na te kijken.

16:26 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.