05-01-10

De café's van mijn jonge jaren

Ze zijn aan het verwdijnen, de Brusselse café's waar ik als twintiger mijn broeken versleet. Dat van die broeken dient figuurlijk begrepen te worden, want ik droeg ook toen al hoofdzakelijk jurken en rokken en slechts af en toe een broek. Nu niet dat dat er iets mee te maken zou hebben, maar de waarheid stelt zekere eisen.

Een tijdje geleden las ik dat het schakerscafé Greenwich misschien de deuren sloot. Ah, de uren die ik daar heb doorgebracht, rustig lezend en thee slurpend. Eens aan het tafeltje naast dat van Johan Anthierens, een andere keer schuin tegenover Guido Belcanto. Het was er rustig, in de Greenwich, het ideale café om te lezen en te schrijven.

Daarnet zag ik op Facebook dat één van mijn contacten vrienden geworden was met De dolle mol. Dé dolle mol? Jawel, dé dolle mol. Wel, wel, zou dat dan toch nog bestaan? Niet dat ik daar veel geweest ben. Beetje klein, en veel te doorrookt, geen café om je in je eentje wat te gaan zitten lezen. Maar je moest er toch eens binnen geweest zijn, in De dolle mol. Om de melancholie op te snuiven, op bedevaart als het ware. Want daar stond het café in mijn jonge jaren voor: De dolle mol, dat was het legendarische café van de mei '68-ers. En daar keken wij - de te laat geboren kinderen die in het midden van de jaren '60 geboren werden en in de jaren '70 opgroeiden - mijlenhoog tegenop, die generatie van '68. Toen toch nog.

Hoe zou het zijn met  de kafka, dacht ik toen, ondertussen compleet overweldigd door heimwee naar vervlogen tijden. Wel, de Kafka blijkt gesloten en steenworp verderop heropend.

En Het rijk der zinnen? Vond het alleszins nog terug ergens op een site met adreesen van nachtclubs. Nachtclub? Tja, ik weet niet of het dat destijds ook al was. Weet alleeen dat afspraken met homovrienden meestal daar doorgingen. Niet dat ik dat echt leuk vond, want als heterovrouw ben je in een homocafé zo ongeveer een stuk meubilair. Teveel mannelijke aandacht is ook niet leuk, maar een compleet gebrek aan is ook weer niet je dat ;-)

Al een geluk dat ons aller Kultuurkaffee er nog altijd is en nog steeds de tweede thuis vormt voor generaties en generaties VUB-studenten.

00:30 Gepost door Schaduw Zijde in Herinneringen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.