25-12-09

Kerstmis

Ik was vandaag uitgenodigd op een klein informeel, heel gezellig kerstfeestje met enkele van mijn nieuwe facebookvrienden. Geen poespas, geen chiqué, gewoon fijn samen koken, babbelen en ... spelen met Elmo, een schattig ventje van twee :-)

Ha, kinderen... Regelmatige lezers van dit blogje weten dat ik van kinderen hou. Als zo'n klein jochie mijn hand pakt, me meeloodst naar zijn speelhoek en met me begint te spelen, dan smelt ik helemaal :-) Chapeau voor C., de single mama van Elmo, want je ziet dat het een gelukkig kind is dat qua liefde absoluut niks te kort komt. En dat is het allerbelangrijkste dat een kind nodig heeft.

Morgen vier ik alleen. Lekker koken voor mezelf. Mijn hazerugje :-) Misschien mezelf tracteren op een stukje taart bij de Lunch Garden. Wat dvd's kijken. Wandelen met de hond in wat er nog overblijft van de sneeuw.

Ik moet zeggen, het is een van de eerste keren sinds Oma's overlijden dat ik me niet depri heb gevoeld met Kerst. Ik heb moeten leren om het alleen te vieren, zonder mijn familie. Ik heb het anders moeten leren invullen, het een andere plaats geven. Ik heb ook moeten leren om het met weinig geld te vieren. Maar ondanks alles blijft het mijn favoriete feestdag. De dag waarop ik de terugkeer van het licht vier, het einde van de donkere dagen voor Kerstmis, de zonnewende. Vanaf nu gaat het bergop. We werpen het oude jaar overboord en beginnen met een propere lei. Mijn favoriete seizoen, de vroege lente, nadert. Het zal overgaan in de zomer, de herfst en dan wordt het terug winter en is de cirkel rond.

01:57 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.