04-12-09

Verdomme, verdomme, verdomme

Mijn auto start niet. Dat was de afgelopen twee dagen ook al zo, maar toen startte hij na wat aandringen toch nog wel, nu niet meer. Ik was gisteren al bij mijn garagist. Ik heb meestal wel een probleem als het kil en vochtig is. Hij spuit dan vet over de motor, en dan is het probleem opgelost. Dat heeft hij gisteren gedaa en ik dacht dat het daarmee dan wel zou opgelost zijn. Nee dus.

Het was rond 16u dat ik het merkte. Ik wou naar het wijkcentrum rijden om te gaan douchen. Heb hem dan, meteen gebeld in de ijdele hoop dat hij snel zou kunnen komen en dat ik dan toch nog zou kunnen gaan douchen. Hij zou binnen een half uur komen, zei hij. Nipt, maar het had nog kunnen lukken.

Maar niks geen garagist te zien dus. Om 18u nog eens gebeld. Hij bleek het vergeten, maar zou binnen een halfuur proberen te komen. Het is nu bijna 19u, niemand... Ik wil geen 3de keer bellen, want dan is mijn maandelijkse 5€ belkrediet, die ik pas gisteren heb opgeladen, al meteen terug op. Maar mijn auto, dat zijn mijn benen. Zonder auto geraak ik niet veel verder dan mijn straat uit en terug.

En zelfs als hij komt, dan weet ik nog altijd niet wat er juist mis is. Maar veel belangrijker nog, of ik de herstelling kan betalen. Op OCMW of schuldbemiddelaar moet ik, als het over die auto gaat, niet rekenen. Die willen alleen dat ik hem verkoop. Maar het spijt me, we hebben het hier wel degelijk over mijn 2de paar benen, dat wat me in staat stelt om toch nog met enige mate van zelfstandigheid te overleven. Zolang ik daar geen degelijk alternatief voor heb, kan ik niet anders dan die auto houden, en hopen dat hij blijft rijden en dat ik, op het moment dat er iets aan scheelt, held vind om het te herstellen.

Ik krijg van hem altijd weer te horen dat ik gebruik moet maken van het openbaar vervoer. Maar er is nu eenmaal geen bus die van bij mij aan de deur of hooguit op het einde van mijn straat, tot aan de winkel, of de bib, of de vakbond, of het ocmw enz. rijdt. Ik heb een fiets gesuggereerd, een oplossing op termijn weliswar want dan moet ik eerst tijd krijgen om terug mijn angst voor het verkeer te overwinnen. En het moet een plooifiets zijn, want iets anders kan ik hier niet kwijt en eigenlijk zou hjet ook eel elektrische moeten zijn, want ik heb maar 2/3 van de kracht van een normale mens en heb vaak zoveel pijun in mijn enkele dat de minste beweging pijn doet. Maar dat gaat niet, een fiets ok, maar een gewone "want het gaat ook om lichaamsbeweging". Nee, eigenlijk gaat het daar niet om. Het gaat om een mogelijkheid hebben om je te verplaatsen bij gebrek aan werkende benen.

Nu zit ik hier dus. Het is weekend en ik kan niet weg en heb zelfs niet de nodige middelen om hulp te vragen. Ik zou nog eens kunnen bellen, maar dan weet ik niet of ik nog wel geld ga overhebben om een dokter te bellen als ik die nodig heb. Ik kan met het weekgeld van volgende week belkrediet kopen, maar dan kan ik geen kousen kopen en die zijn ook op. Ik voel me vies, want het is sinds vorige vrijdag dat ik heb kunnen douchen en aangezien ik nu niet ben kunnen gaan, moet ik wachten tot volgende woensdag want voordien kan je er niet terecht. En, ik voel me ellendig want ik weet niet waaraan ik al die miserie heb verdiend.

 

19:14 Gepost door Schaduw Zijde in Armoede | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.