25-08-09

Fruitig

Onbewaakt fruit is niet veilig in mijn aanwezigheid: het loopt een hoog risico opgegeten te worden. Eventueel via een tussenstop in de kookpot.

Dat mochten ook de appelbomen ondervinden, die ik vorige week ontdekte in een van mijn geliefkoosde natuurgebieden hier in de buurt. Wat doet een appelboom in een natuurgebied? Geen idee, maar de appeltjes zagen er veel te verleidelijk uit. Van zeldzame planten blijf ik af, maar een appelboom kan je nu toch tot de bedreigde soorten rekenen, niet?

Ik had niks bij die eerste keer, dus vulde ik mijn jaszakken. Moest ook rekening houden met de welig tierende netels en distels, want blote benen. Ik wist meteen dat ik nog eens terug zou gaan. Maar niet meer met blote benen ;-)

Vreugde moet gedeeld worden, vind ik, ook fruitige vreugde. Ik ken niet zo heel veel mensen die ik voor een dergelijk idee warm kan krijgen, maar ik dacht wel dat ik bij Blablamie geen bot zou vangen ;-)

Het begon te regenen, grote dikke druppels, maar dat kon ons niet deren. Integendeel zelfs. In de regen lopen is heerlijk. Als het een mals tuingazonnetje was geweest, zouden we zelfs niet geaarzeld hebben onze schoenen uit te schoppen. Maar daarvoor was de ondergrond toch niet echt geschikt. En als ik helemaal alleen was geweest in een goed beschutte tuin, waar niemand me kon zien, zou ik allicht nog wel meer uitgetrokken hebben :-D

Mijn appeltjes staan hier nu mooi te blinken. Appels uit het vuistje verdraag ik niet zo goed. Of het moeten Gala's zijn, de enige soort die ik zonder veel problemen kan eten, maar zelfs die alleen als ze niet te vers zijn. Wellicht zijn deze ook te zuur om zo te eten. dat heb je wel vaker met wilde appels. Een dezer gaan ze dus de pot in. Hmmm, heerlijk!

00:37 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.