30-06-09

Stoep

Ik heb mijn stoep ... euh... gewied... Het was nodig, er groeide bloemetjes op... Iedere keer als ik ernaar keek, hoorde ik in mijn hoofd Oma fulmineren. Want dat kon niet in haar wereld: een voetpad vol onkruid.

Dus heb ik daarnet een emmertje gepakt om het onkruid in te doen en heb ik het voetpad ontdaan van alle groen. Behalve... de klavertjes! Er groeit hier eenklaversoort met kleine tere blaadjes en nog fragielere gele bloemetjes. Zo ongelooflijk mooi dat ik ze niet als onkruid kan zien. Die mogen dus blijven.

Dat betekent wel dat ik volgende week de poetsvrouw ervan moet weerhouden ze uit te trekken. dat heeft ze vorig jaar al eens gedaan, zeer tot mijn spijt. Was dan ook heel blij dat ze toch terug opgedoken zijn. Er is zelfs al een dot bij de buren :-)

20:54 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ja, wat is onkruid in iemand zen ogen? Wat voor iemand mooi is voor een ander onkruid,voor mij is er heel weinig dat voor onkruid doorgaat, ben dan ook een natuurmens, maar op de stoep das niet zo fraai natuurlijk. Dat kan ik ook niet hebben

Gepost door: liliwens | 06-07-09

Reageren op dit commentaar

wees gerust, die gele klaverbloemetjes zijn helemaal niet zo teer... ze woekeren zeer snel. Ik laat ze staan waar ze me niet deren; maar als je ze laat doen in de kruidentuin kan je de peterselie en basilicum en zo vergeten... en dus toch maar wieden dan... en terugkomen doen ze zeker...

Gepost door: Rita | 30-07-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.