29-05-09

Brand

Ik heb vandaag voor het eerst een brand gezien. Op de terugweg uit Asse. Je kon al van in het centrum een zwarte rookpluim zien hangen. En inderdaad wat verder op de baan dansten vlammen op de 1ste verdieping van een bouwwerf.

Heel vreemd om te zien. Beklemmend. Zelfs vanop afstand, en snel in het voorbijrijden, en zonder er op enige manier persoonlijk bij betrokken te zijn. Maar ook mooi. Zoals vuur altijd is.

Ik heb iets met vuur. Een mengeling van angst en fascinatie. Ik heb er als kind heel lang over gedaan voor ik een lucifer durfde aanstrijken. Pas toen ik zelf wilde leren koken, zo rond mijn 12de. Ik strijk ze nog altijd van mij af en ik moet ioets wegslikken als ik mensen het omgekeerd zie doen. Een aansteker, daar durf ik nog altijd niet aankomen. En dan is er nog Opa, die omkwam ten gevolge van zware brandwonden.

Maar het fascineert me ook. Mechelen had deze winter 2 activiteiten die met vuur te maken hadden: een vuurinstallatie en een vuurwandeling. Aan beide heb ik met genoegen deelgfenomen. En daar zijn heel wat mooie foto's uit voortgekomen (zoals wie mijn digitale nieuwjaarswensen kreeg kan bevestigen).

Kaarsen, nog zoiets. Ik steek er zelden een aan, omdat ik hier met drie nieuwsgierige kattepoesjes zit, die alles wat ik doe ongelooflijk boeiend vinden. Maar geef mij een kaars en ik kan daar gerust een paar uur naar zitten staren. Maar ja, ik ben dan ook iemand die evengoed uren naar een aquarium kan turen en die foto's maakt van elke bloem die ik tegenkom.

Hebben jullie dat ook? Niet iedereen heeft dat, dat weet ik. Had het er onlangs nog over met het naaiklasgenootje met wie ik mag meeliften. Ik vroeg haar of ze naar de jaarmarkt was geweest. Ze zei dat ze daar maar een keer naartoe was geweest en dat ze vond dat ze het daarmee wel had gehad. Een koe is een koe, zei ze.

Maar zo zie ik dat niet. Iedere koe is uniek, ook al zien ze er allemaal grossomodo hetzelfde uit. Maar in de details verschilen ze. Net zoals elke bloem anders is, ook staat ze op een struik waar nog tientallen gelijkaardige bloemen op staan. Iedere zonsondergang is uniek. Iedere druppel, iedere kiezel, ieder blad aan een boom. Misschien zie ik te veel. Maar ik vind dat zo fijn en ik beleef er zoveel plezier aan.

00:24 Gepost door Schaduw Zijde in Mijn gedacht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.