18-01-09

Spiritualiteit

Had op facebook (of all places) een conversatie over dromen en totemdieren. Wie mijn blog al wat langer kent, weet wel dat ik het af en toe daarover heb. Ik ben er ook redelijk zeker van dat de meesten van jullie met de wenkbrauwen fronsen als ik over zo'n zaken begin. Dat geeft niet. Het is mijn ding, het hoort gewoon bij het totaalpakket dat Schaduw Zijde is :-)

Het is iets heel persoonlijks, een heel persoonlijke vorm van spiritualiteit. En als ik erover nadenk, bij de meeste gelovigen die ik ken is dat trouwens net zo. Ik heb het dan wel over echte religiositeit, wat iets anders is dan elke zondag naar de mis gaan, trouwen voor de kerk en je kinderen laten dopen en zo omdat het nu eenmaal zo hoort. 

Op een bepaald moment verwees een van de facebookcontacten naar ene Chantal Hoyberghs. Of ik die kende? Nee, maar mijn inwendige bibliothecaris googlet dat dan wel effe. Kwam terecht bij een nummer van het vrijzinnig tijdschrift Antenne. Interessant. Dit is de inleiding tot de artikelenreeks:

Eén ding hebben de nieuwe heidenen en de vrijzinnigen alvast gemeen. De beweging is enorm divers en het lijkt alsof er evenveel meningen over het leven bestaan als er leden zijn.

Alhoewel van echt lidmaatschap, net zoals bij de brede vrijzinnige beweging, veelal geen sprake is. De nieuwe heidenen zijn een bonte verzameling van eigenzinnige individuen, soms georganiseerd, die de uitgesproken wens hebben niet te willen bekeren. Ook dat klinkt ons, vrijzinnigen, bekend in de oren.

Nieuwe heidenen kunnen per definitie niet ‘missioneren’, immers, zij beschikken over geen waarheid, geen dominant of hiërarchisch waardenstelsel. Als zij zich verenigen dan doen zij dat vooral ter ondersteuning van de persoonlijke ervaring van het spirituele door middel van rituelen, magie,… Het nieuwe heidendom, of neo-paganisme is een verzamelnaam voor religies die gekleurd worden door individueel verworven inzichten. Deze worden bereikt door een grote persoonlijke inzet en -niet in mindere mate- een grote verbeelding.

Naast deze nadruk op vrije beleving kenmerken neo-paganistische bewegingen zich ook in hun diep respect voor de natuur.

Het onderwerp was onbekend en de zoektocht werd een waar avontuur vol verwondering.

Wat voor u ligt, is een mix geworden gaande van wetenschappelijk gefundeerde artikels tot uiterst persoonlijke getuigenissen.

Jaja, ik kan wel begrijpen waar de link met vrijzinnigheid zit. Maar ik struikel toch wel ergens over: "Als zij zich verenigen[...]"  Waarom struikel ik daarover: omdat ze zich wel degelijk verenigen. In dezelfde mate als dat bij de "gevestigde" godsdiensten (op zich al een slecht woord, want is het boeddhisme bijv. wel een godsdienst?) het geval is: even veel en even weinig. En anno 2009 heeft dit soort new age spiritualiteit ondertussen toch al een traditie die teruggaat tot in de 19de eeuw. Wat mij betreft horen ze gewoon thuis in het rijtje van gevestigde vormen van spiritualiteit. Niets anders dan anders dus. 

Uiteraard zijn alle godsdiensten anders, maar ik kan er niet goed tegen als de ene zich boven de andere wil stellen. Ik denk dat dat mijn grote probleem is met alle vormen van georganiseerde godsdiensten in het algemeen. Iets wat ook al een beetje inherent is aan het concept god op zich. Ik noem mezelf een agnost, geen atheïst. Ik weet niet of er een god/goden zijn, maar het maakt voor mij ook niets uit: zelfs als er een goddelijk wezen zou zijn, dan zal dat het toch zonder mijn aanbidding moeten stellen, vrees ik. Simpelweg, omdat ik iets heb tegen dat aanbidden, tegen het idee dat je die goddelijke entiteit op een of andere manier boven jezelf plaatst. Dat kan ik niet: niets of niemand staat boven mij, net zoals ik boven niets of niemand sta. 

Iemand suggereerde eens dat ik op dat vlak blijkbaar een soort blokkage heb. Misschien, ik weet het niet. Ik kan alleen maar zeggen dat het concept god mij niets zegt. En daar gaat het uiteindelijk om. In het artikel van die Chantal Hoyberghs las ik wel iets waar ik het volledig mee eens ben: "Naast mijn universitaire studies ging ik op een soort ‘spirituele zoektocht’. Ik verdiepte mij in hekserij en Tibetaanse wijsheden, maar geen van beide bood mij wat ik zocht.Ze raakten mijn ziel niet.Toen las ik in een boek een interview met een hoofddruïde.Ik voelde me door de woorden van deze man heel sterk aangesproken." Daar gaat het mij om. Het moet om iets gaan dat mij aanspreekt. Totemdieren, dat spreekt mij aan, heel sterk. Aandacht voor de lessen van dierboodschappers is ondertussen deel van mijn dagelijks leven geworden. Dat is echt iets dat bij mij hoort. 

Maar dat maakt ook dat het heel erg persoonlijk is. Iemand anders zal dat gevoel niet hebben bij het concept totemdieren, maar misschien wel bij iets anders. Ik ben altijd een zeer spirituele mens geweest, in die zin. Maar het is ook altijd iets heel persoonlijks geweest, dat spirituele. Iets waar ik eigenlijk ook maar zelden over praat. Ben er hier nu over aan het bloggen, maar dan vooral omdat ik mijn gedachten over die conversatie en over die artikelenreeks wat verder wou exploreren. 

Ik denk dat ik dit bericht morgen nog eens moet herlezen en aanpassen. Ben vandaag nogal suf en dan is het niet evident om je gedachten op een rijtje te krijgen...

21:31 Gepost door Schaduw Zijde in Mijn gedacht | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

*** Dankje voor je bezoekje op mijn blog..Heel fijne valentijnsdag....

Groetjes

Gepost door: Illness | 14-02-09

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.