07-01-09

Sleeën

Toen ik maandag in hert park was, waren er een paar kinderen aan het sleeën. deed me denken aan die keer dat we met Oma waren gaan sleeën in datzelfde Domein Drie Fonteinen. We waren toen nog maar met 45: Oudste Broer, Tweede Broer, Oudste Zus en ik. Het had flink gesneeuwd en daar moet je hier in dit land van profiteren, meende Oma wellicht. Dus we trokken met de slee naar het park. Bij de steilste helling van het park hielden we halt. Die leek Oma heel geschikt. Mij wat minder, eerlijk gezegd, maar ik wa dan ook een eersteklas angsthaas. 

Veel hebben we niet gesleed. Toch wij de kinderen niet. Het grootste deel van de tijd was het Oma die zich te buiten ging aan sneeuwpret. Ja, ze was in haar jeugd wat je noemt "een halve jongen" en de sneeuw bracht haar terug naar haar jeugdjaren. Dat is wat ik me van die uitstap het meest herinner, het plezier dat zij erin had. En mijn angst. Panisch, als ik met Oma achterop die helling afsuisde, brr...

Mijn beste herinnering aan sleeën is er een van een veel rustiger aard. Een van de weinig goede herinneringen aan Moeder ook. Ook toen had het flink gesneeuwd. Beeld ik het me in, of sneeuwde het in mijn jeugdjaren vaker? Moeder trok mij op de slee helemaal tot in het Duchépark. En daar bouwden we een sneeuwman. Dat park lijkt gigantisch in mijn herinnering, en de slee ook, maar dat is het niet. Dus ik moet nog heel erg jong geweest zijn. 

Sneeuwherinnieringen :-)

13:55 Gepost door Schaduw Zijde in Herinneringen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.