16-12-08

Toekomst

Ik heb net een afspraak vastgelegd voor een Flickr photowalk, volgend jaar in april. Merk dat ik dat niet graag meer doe, afspraken vastleggen zo ver in de toekomst. Daarin begin ik op Oma te lijken. Die had het ook niet graag over de toekomst. Haar motto was: tegen dan kunnen we al allemaal dood zijn. Ik vermoed dat het haar oorlogservaringen waren die haar de lust tot toekomstplannen ontnomen hadden. Bij mij is het zo sinds ik ziek werd. 

Zag daarnet nog zo'n vraag die ik tegenwoordig echt niet meer kan beantwoorden: waar zie jij jezelf over 5 jaar. Ik denk zover niet meer. Ik kan het niet. Die vraag veronderstelt dat je jezelf doelen kan stellen. Maar hoe kan je dat als je nog niet eens weet wat de dag van morgen gaat brengen? Mijn enige doel is op een of andere manier overleven en hopen dat het allemaal niet te lang meer duurt. 

Zo is het voor mij eigenlijk haast altijd geweest, bedenk ik plots. gewoon overleven. Alleen voor ik ziek werd, heb ik een paar jaar gehad dat ik een toekomst zag. En toen viel dat ook weer weg. 

Nee, het hier en nu, dat is al ver genoeg om vooruit te denken voor mij. Ga ik morgen in staat zijn om te doen wat ik zou moeten doen, dat is al de toekomst. Over 5 jaar? Ik zeg, Oma indachtig: tegen dan kunnen we al allemaal dood zijn.

16:55 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.