06-12-08

Morgen leeskring

Morgen is het leeskring. Ik ben een van de gespreksleiders en ik moet met enig schaamrood op de wangen toegeven dat ik er niet klaar voor ben. Ik heb het boek (Tirza van Grunberg) niet uit. Heb wel wat secundairliteratuur doorgenomen maar lang niet zo grondig als normaal. 

Ik heb last met lezen. Eigenlijk als sinds die ellendige beslissing van het riziv. het is alsof ik er te nerveus voor ben. Ik kan niet opgaan in de wereld van het boek. Alleen boeken die ik zo vaak heb gelezen dat ik ze bijna vanbuiten ken, daar heb ik geen moeite mee. Maar voor de rest: ik lees 4 à 5 pagina's per sessie, en die heb ik dan tegen ik ermee ophou 2 of 3 keer gelezen omdat ik altijd afdwaal en dan opnieuw moet beginnen.

Het moet echt al een bijzonder goed boek (of een heel licht, niet-literair) zijn, wil ik erdoorheen geraken. Met het vorige leeskringboek (Datumloze dagen van Jeroen Brouwers) had ik niet zoveel moeite bijvoorbeeld. Maar Grunberg ligt me blijkbaar niet echt. Ik heb zijn 1ste roman gelezen. Daar zaten scènes in die ik zo walgelijk vond dat ik nadien geen enkel ander boek van hem meer las. Maar omdat ik van anderen gehoord had dat zijn latere boeken beter waren, liet ik me toch verleiden toen bij de vorige leeskringsessie bleek dat er nog niemand was aangeduid om het gesprek rond Tirza te begeleiden. 

Had dat beter niet gedaan. Maar ja, er viel zo'n akelige stilte toen het probleem zich stelde. Niemand leek er echt zin in te hebben. En dus gaf ik mezelf dan uiteindelijk maar op. vanuit het idee dat ik met mijn studieachtergrond en literaire interesse desnoods ook wel in staat ben om een boek te begeleiden dat ik niet goed vind.

Of dat ik niet helemaal uit heb. Zo bleek toch bij de sessie rond De Toverberg ;-) Een boek dat ik uiteindelijk, zij het dan met heel veel moeite, toch uitgelezen heb, overigens! Grunberg zal ik ook wel verderlezen. Maar voor morgenvroeg geraak ik erecht niet meer...

Er was een tijd dat ik in een geval als dit een nachtje door zou gedaan hebben. Maar dat zit er niet in. En ik wil het ook niet. Mijn levensritme is al meer dan een week vrijwel normaal en dat wil ik graag zo houden. 

Blijkbaar ben ik tegenwoordig toch al in staat om af en toe iets los te laten. me erbij neer te leggen als iets niet lukt. Me niet in honderduizend bochten te wringen en mezelf uit te putten om er toch maar te komen. Ik kan vandaag naar bed gaan met een gerust gemoed, ook al weet ik dat ik tekortgeschoten ben. Ik heb in die leeskring al zo vaak bewezen wat ik waard ben, dat ik niet denk dat iemand het me al te erg kwalijk zal nemen als ik deze keer forfait moet geven. En zelfs al doen ze dat wel, soit. Je kan niet altijd bij iedereen in de smaak vallen en alles goed doen. 

01:20 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hopelijk is het allemaal toch nog een beetje meegevallen !
Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 07-12-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.