03-09-08

Vrienden

Waarom kom je niet hier in Gent wonen, schrijft een vriendin. Ze is niet de enige. Wie in het Antwerpse woont, ziet mij liever wat dichter bij hen in de buurt, de Brusselaars ook enz. Ik denk dat ik zo in haast elke vlaamse provincie welkom ben :-)

Maar mijn hart ligt hier. Dat is één. Twee, ik heb noch het geld noch - en dat is nog belangrijker - de fut om ergens anders terug een leven op te bouwen. Ik ken hier mijn weg, ik heb hier goede buren, vrienden en kennissen, ik weet bij wie ik in geval van nood terechtkan, ik heb hier een dokter die heel mijn geval kent en mij ook heeft gekend voor het allemaal begon. Ik ken hier bij wijze van spreken elke steen.

Soms leer ik door omstandigheden mensen kennen die een heel eind bij mij vandaan wonen. De vriendin in kwestie ken ik bijvoorbeeld van de masterclass vorig jaar. Vroeger was dat allemaal geen probleem. Ik had energie voor tien, dus na een volle dagtaak en wat tijd bij Oma doorbrengen, was ik nog in staat om nog langs te gaan bij iemand in Antwerpen of Leuven en dan de volgende dag toch nog fris en vrolijk op het werk te verschijnen.

Maar die dagen zijn voorbij. Wie mij graag wil zien maar niet in staat is om tot bij mij te geraken en ook niet dicht in de buurt woont, zodat ik tot bij hen kan geraken, tja, die mensen zien mij maar heel zelden. En aangeizen ik geen vaste telefoonlijn meer heb, zit bellen er ook niet in. Zelfs op de momenten dat ik bereid ben de telefoon op te nemen.

Deze vriendin bijvoorbeeld heeft ook gezondheidsklachten, en kinderen, en een druk leven. Dat maakt dat het voor haar niet eenvoudig is om tot bij mij te geraken. En mij lukt het al helemaal niet. Gent is een eind rijden. Dat lukt me niet altijd. Bovendien, met de benzineprijzen... Treinticket kan er al helemaal niet vanaf. Tja...

Dat is heel erg jammer, natuurlijk, want ik waardeer die vrouw enorm. En zo zijn er nog een heleboel mensen die ik heel graag vaker zou zien. Maar het zit er niet in. Nu toch niet. Niet zolang het financieel zo slecht gaat als nu.

Wat ik eruit meedraag uit al die mensen die mij graag wat dichter bij zich zouden zien, is net dat: dat ze mij graag dicht bij zich willen. Dat doet deugd. Als ik voor de rest niet veel presteer, en zelfs al is het niet altijd even makkelijk om mij goed te leren kennen, dan nog ben ik blijkbaar toch in staat om vriendschappen op te bouwen. Er zijn mensen die mij graag hebben. Ik ben de moeite waard om te kennen. Ik héb vrienden :-)

13:34 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Kom even langs om je een prettige dag te wensen ! Groetjes !

Gepost door: Mamapippa | 03-09-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.