12-08-08

Foei, diefstal!

Ik heb iets gestolen...

Tijdens mijn avondritje reed ik langs een maïsveld en toen kreeg ik plots toch zo'n vliegende goesting in verse maïs. Hmm, met gesmolten boter erover... En achteraf de velletjes van tussen je tanden prutsen... Zalig...

De maïs zag er op die plek al goed rijp uit. Toen vroeg ik me af, zou die boer zo één kolfje missen? Gaat die daar een boterhammetje minder om moeten eten? Bijlange niet, antwoordde mijn maag.

En toen heb ik dus een kolf geplukt... En thuis meteen in de kookpot gestopt. En daarna opgepeuzeld... Met smaak...

En toen kwam het schuldgevoel... Eén kolf zal die boer wel niet missen. Maar als iedereen die daar passeert er eentje pakt... Bijlange niet, zei mijn maag, hoeveel mensen lusten dat, maïs van de kolf. Maïs, dat groeit toch in blikjes, niet?

Wat me doet denken aan het jongetje, een jaar of 8, schat ik, dat ik van de week ergens in een winkel aan zijn moeder hoorde vragen: ananas, mama, wat is dat? Of aan Peetneef, bepaald geen herbivoor, die in de winkel perse op de toetsen van de weegschaal wou drukken, maar helaas geen peren uit abrikozen kende en aan wie je dus zonder moeite appelen voor citroenen had kunnen verkopen. Of aan de medestudente destijds die rond gewoonlijk etenstijd kwam aanwaaien en zo ondermeer artisjokken en stervrucht leerde kennen. Of de jobstudent die blijkbaar nog nooit een knolselder had gezien en bijgevolg moest vragen wat dat wel voor iets mocht zijn.

Ik ben goed thuis in fruit en groenten. Oma had het niet echt voor vreemde culturen, maar voor hun keukens maakte ze graag een uitzondering. Ik herinner me nog de introductie van de kiwi op de Vlaamse markt. dat kwam toen op het nieuws. Dat gaan we eens proberen, zei Oma, en ze raakte er prompt zozeer aan verslingerd dat ze zelfs een kiwiplant kocht voor in de tuin. Helaas bleken daar mannekes en vrouwkes in te bestaan en wat de onze ook was, het andere ontbrak duidelijk. Het enige wat hij voortbracht waren ranken.

Zo ging dat altijd. Elke nieuwe exotische fruit- of groentensoort werd bij ons geprobeerd. Restaurantgangers waren we niet, maar toen we eens een gratis maaltijd wonnen in een Mexicaans restaurant, trok Oma daar samen met mij zonder versagen naartoe. Dat was niet slecht, was haar oordeel, en uit haar mond was dat een groot compliment. Ze hield zelfs haar eigen versie van de ramadan. In die periode vind je bij de Marokkaanse bakker van die spiraalvormige koeken, mierzoet wegens druipend van de honing, waar ze ook erg op verlekkerd was. Stop eens bij die bakker, zei ze dan. En, vroeg ik toen ze terug instapte, gevonden wat ge zocht? Ja, ik heb een kilo gekocht, antwoordde ze. Wablief? Jamaar, dat is rap op, sputterde ze tegen.

Enfin, dat alles droeg mijn maag dus aan om de diefstal van die maïskolf te vergoelijken. En daarbij, sprak ze tot slot, het heeft gesmaakt, 't moest maar zo goed niet zijn... 

Bent u een boer uit de omgeving van Vilvoorde en mist u morgen één maïskolf op uw veld, wel euh...

00:17 Gepost door Schaduw Zijde in Dagboek | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Eerst en vooral zeggen dat ik dat ook zo een twijfelgeval vind. De vraag of het diefstal is of niet natuurlijk.

Hier zie je dat aan de peren. De bomen hangen afgeladen vol maar aan straatzijde zijn die zo goed als kaal. Dat vind ik niet kunnen. Soms vind je onder de bomen een peer die net afgevallen is en die nog niet aangestoken is door het één of het ander. Maar als ze rijp zijn en tijdens de pluk durf ik ook wel peren oprapen omdat ik weet dat die toch verloren zijn. Bovendien gooien ze goeie peren op de grond omdat het model niet goed is of omdat ze ergens een fout in de schil hebben.

Ik heb ook al eens een maïs meegebracht maar dan wel de volledige plant. Maar ik neem wel die, die plat liggen door onweer of omdat er op gelopen is. Het is dan wel voor de konijnen. Voor onszelf ... euhm, je brengt me op slechte gedachten.

;-)

Bovendien zijn er maïsvelden die er gezet zijn door jagers. Die worden niet geoogst en zijn voor het wild. Dat was zo in het wat-was-dorp. Hier zou ik dat niet weten.

Slecht geweten ? Zou ik niet hebben hoor. Ik weet dat ze zelf met hun grote tractoren door hun maïsveld rijden en daarbij twee grote sporen plat rijden, maar dat is dan niet als de kolven rijp zijn. Maar 't kan je maar gesmaakt hebben.

;-)

Gepost door: ms | 12-08-08

Reageren op dit commentaar

gesmaakt heeft het zeker, ik vind dat onwaarschijnlijk lekker, maïs vand de kolf. Alleen die vellekes zijn iets minder, hoewel ik het er toch voor over heb.

Eigenlijk gebeuren er toch idiote dingen in de wereld: peren weggooien omdat ze niet juiste model hebben. Ik heb nog nooit geweten dat dat iets aan de smaak doet...

Gepost door: Schaduw Zijde | 12-08-08

Reageren op dit commentaar

Verspilling Je kan de verspilling hier niet geloven. Om te janken soms.

Van die zwarte kersen met hopen aan de bomen laten hangen omdat de wet een wettelijke termijn waarin ze mogen geplukt worden vastlegt. Termijn voorbij ... kersen voor 't stort.

Echte goei peren wiens kontje scheef staat, voor 't stort.

Echt !

Gepost door: ms | 12-08-08

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.