09-04-08

Uitstapje

Voor wie zich afvraagt hoe het met mij gaat: niet goed. Al die maanden zonder internet, televisie en telefoon wreken zich meer en meer. Ik ben moe en suf, zo suf dat ik vergeet mijn medicatie te nemen en of ik me gewassen heb en zo, eet slecht omdat ik tegen dat ik thuiskom doorgaans de fut niet meer heb om te koken, verzamel parkeerboetes omdat ik geen geld heb om in de parkeermeter te stoppen, ik geef te veel geld uit aan uitleen van dvd's maar dat is dan ook het enige wat ik heb om de avonden door te komen. Enfin, niks dan miserie.

Maar het feit dat het lente is maakt gelukkig wel veel goed. Zalig hoe de natuur terug in gang schiet. En hoe snel het soms gaat. Sinds ongeveer begin maart maak ik haast elke dag wel ergens foto's. Als ik dan bijvoorbeeld een week later op dezelfde plaats terugkom, dan schrik ik ervan hoe anders het er allemaal al uitziet.

Helaas doen die foto's mij er dan weer aan denken hoe graag ik ze met jullie zou delen. Nu heb ik van de bibliothecaris in Machelen wel toestemming om mijn usb-stick te gebruiken op hun internetpc's. Dus ik kan wel dingen uploaden, maar foto's dat gaat doorgaans nogal traag, dus komt het er dan toch niet zo vaak van. De foto's waar ik het meest tevreden over ben, zet ik op mijn Flickr-pagina. De rest bekijk ik thuis aan mijn pc-tje als slideshow. De bloemenfoto's vooral. Kan ik echt intens van genieten, om daarnaar te kijken. Maar ik mis mijn blogs, heel, heel erg.

Trouwens voor liefhebbers van bloemen en planten kan ik het Mechelse Vrijbroekpark warm aanbevelen. Ze hebben daar een leuke rotstuin en in de zomer moet je er beslist de dahliacollectie eens gaan bekijken. daar heb ik vorig jaar letterlijk honderden foto's gemaakt. dit weekend ontdekte ik er, naast de taverne, een bloembak met de mooiste bloemen die ik ooit heb gezien. Een soort sleutelbloem, neem ik aan.

2008-04-06- 162 (1159 x 914)

 

 

 

 

Zijn ze niet ongelooflijk? Ze zien eruit alsof ze getekend zijn in plaats van gegroeid. Het was zelfs moeilijk om er een goede foto van te maken, om er genoeg diepte in te krijgen. Ik zou ze met plezier meegenomen hebben.

Ik heb wel iets meegenomen uit Mechelen, moet ik toegeven. Ik was ook gaan wandelen in de begijnhofwijk. Op een bepaald moment kom ik ergens aan een container. Mijn blik viel op een grote bloembak met ondermeer een skimmia. Nu wil ik al heel lang skimmia's maar dat zijn geen goedkope planten en met mijn budget... Er lagen zelfs verschillende bloembakken in die container maar de meeste lagen ondersteboven en ik denk niet dat die planten nog te redden waren. Maar die ene bloembak stond recht en alhoewel de plantjes er wat verpieterd uitzagen, dacht ik wel dat ze nog terug zouden kunnen opleven mits goede verzorging. Heb wat staan twijfelen. Uiteindelijk bedacht ik dat iets meenemen wat iemand anders wegggooit wel geen misdaad zal zijn. Nee? Ben dus de auto gaan halen en ik heb die bloembak meegenomen...

Trouwens ook nog een leutige ontmoeting met een kat gehad. In diezelfde begijnhofwijk. Ik maakte in een straatje een foto toen mijn aandacht plots getrokken werd door luid gemiauw. Wie mij kent, weet dat ik daar niet aan kan weerstaan. Ik keek dus om me heen om te zien waar het vandaan kwam. Eerst zag ik niks. Toen zag ik plots toch de kat die zo aan het mauwen was.

2008-04-06-83 (822 x 1117)

 

 

 

 

 

 

 

Dit is ze dus. Ik ging wat dichterbij en de kat bleef maar naar mij kijken en miauwen. Dus ging ik ernaartoe om kennis te maken. Kat kopjes geven en maar kopjes geven. Ik was zeer verbaasd, want zo'n vriendelijke kat maak je toch niet zo vaak mee. Toen kwam er een groep mensen aangewandeld en dat was blijkbaar minder naar haar zin. Dus ging ze weg.

Ik zet die foto met het verhaaltje erbij op Flickr . En... gisteren zag ik dat er een reactie was van de baasjes van de kat :-) ze zijn naar eigen zeggen verbaasd dat de kat zich liet strelen. Nou ja, dat heb ik al vaak gehoord: baasje zegt tegen mij, die kat laat zich niet aanraken door vreemden en als ik het dan probeer, lukt het natuurlijk wel. Ik denk dat katten heel goed aanvoelen wat voor soort mens er tegenover hen staat. Wie veel ervaring heeft met katten, gaat er toch altijd een beetje anders mee om. Waarschijnlijk ruiken ze ook wel de lucht van kat die ongetwijfeld aan mij hangt. Want mijn eigen rakkers markeren mij natuurlijk veelvuldig als hun eigendom. En een mens die al door 4 katten als eigendom is geclaimd, zal wel geen grote bedreiging vormen, zeker?

De commentaren zijn gesloten.